Piotr Pacewicz

Piotr Pacewicz

Piotr Pacewicz (pierwszy z lewej)
Data i miejsce urodzenia	1 stycznia 1953 Warszawa
Zawód, zajęcie	dziennikarz
Alma Mater	Uniwersytet Warszawski
Pracodawca	Instytut Psychologii PAN, Gazeta Wyborcza, OKO.press
Małżeństwo	Alicja Pacewicz
Dzieci	Krzysztof, Mateusz
Odznaczenia
Multimedia w Wikimedia Commons
Cytaty w Wikicytatach

Piotr Wojciech Pacewicz (ur. 1 stycznia 1953 w Warszawie) – polski psycholog i dziennikarz, publicysta dziennika „Gazeta Wyborcza”, współzałożyciel i od 2016 do 2024 redaktor naczelny OKO.press.

Absolwent Wydziału Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego. Od 1980 do 1989 był adiunktem w Instytucie Psychologii PAN, pracował także jako wykładowca psychologii społecznej na Uniwersytecie Technicznym w Berlinie^[1].

W latach 80. związany z opozycją demokratyczną. Od 1981 do 1989 związany z „Tygodnikiem Mazowsze” (największym pismem podziemnej „Solidarności”) jako archiwista, następnie redaktor i twórca tekstów^[2]. Brał udział w obradach Okrągłego Stołu. Należał do założycieli „Gazety Wyborczej”, od 1995 do 2010 pełnił funkcję zastępcy redaktora naczelnego^[1][3].

Zajmuje się sprawami polskiej sceny politycznej, podejmuje też tematykę obyczajowo-społeczną. Jeden z regularnych komentatorów „Gazety Wyborczej”, zajmujący się tematyką obrony praw człowieka, a także pomysłodawca i współorganizator licznych redakcyjnych akcji społecznych i promocyjnych „Gazety Wyborczej” (np. „Rodzić po ludzku”, „Szkoła z klasą”, „Polska biega”).

Został członkiem Rady Fundacji Szkoły z Klasą, którą współtworzył^[4]. Współzałożyciel i redaktor naczelny portalu OKO.press, którą kierował do 2024^[5][6]. Został też prezesem zarządu wydającej ten serwis Fundacji Ośrodek Kontroli Obywatelskiej OKO^[6].

Współautor scenariusza do serialu Czwarta władza (2004)^[7].

W 2011 został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski^[8].

W 2016 wyróżniony Nagrodą Specjalną im. Dariusza Fikusa^[9].

W 2000 otrzymał Tęczowy Laur, a w 2008 nagrodę Hiacynt w kategorii media^[10]. Jest laureatem Nagrody „Tolerancja 2007” przyznanej przez niemieckie, francuskie i polskie organizacje LGBT za publikacje krytykujące homofobię polskich władz i społeczeństwa^[11].

Jest wnukiem Feliksa Fikusa, dziennikarza i działacza Młodzieży Wszechpolskiej^[12][13]. Jego wujem był Dariusz Fikus, współtwórca „Polityki” i redaktor naczelny „Rzeczpospolitej”^[12].

Trzykrotnie żonaty: z Dorotą^[12], z Mają^[12], z którą ma syna socjologa Josha (Jana) Pacewicza, oraz z Alicją^[12][14], z którą ma dwóch synów: dziennikarza Krzysztofa^[12][13][15] i scenarzystę Mateusza^[7][12][13].