Piotr Pytlakowski
Piotr Pytlakowski (2012) | |
| Data i miejsce urodzenia |
25 listopada 1951 |
|---|---|
| Data śmierci |
31 grudnia 2024 |
| Miejsce spoczynku | |
| Zawód, zajęcie | |
| Alma Mater | |
| Pracodawca |
„Polityka” (1997–2024) |
| Rodzice |
Jerzy Pytlakowski, Sabina z d. Wiernik |
Piotr Pytlakowski (ur. 25 listopada 1951[1] w Warszawie[2], zm. 31 grudnia 2024[3]) – polski dziennikarz i scenarzysta, w latach 1997–2024 związany z tygodnikiem „Polityka”.
Życiorys
Piotr Pytlakowski był synem Jerzego Pytlakowskiego i Sabiny z domu Wiernik (1918–1990), która pochodziła z rodziny żydowskiej i była siostrą pisarki Ireny Szymańskiej. Jej rodzice – Róża i Szymon – zostali zamordowani w czasie Holocaustu[4]. Brat dziennikarki Krystyny Pytlakowskiej[5].
Ukończył zaoczne zawodowe studium nauk politycznych dla dziennikarzy przy Instytucie Dziennikarstwa Uniwersytetu Warszawskiego (nie uzyskując magisterium)[4]. Pracował m.in. w „Nowej Wsi”, „Przeglądzie Tygodniowym”, „Gazecie Wyborczej”, „Życiu Warszawy”, „Życiu”, a od 1997 do śmierci związany był z tygodnikiem „Polityka”, gdzie zajmował się dziennikarstwem śledczym i problematyką kryminalną. Był związany z ruchem Obywatele RP[6].
Zmarł 31 grudnia 2024[3]. Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach[1].
Wyróżnienia
- 1999 – laureat nagrody Grand Press w kategorii „dziennikarstwo śledcze”
- 2024 – laureat 27. Nagrody im. Jana Długosza za książkę Strefa niepamięci[7]
Filmografia
- W poszukiwaniu utraconych lat (2001) – scenariusz[8]
- Alfabet mafii (2004) – dziennikarz, komentarze[8]
- Alfabet mafii. Dekada mafijnej Warszawy (2004) – dziennikarz, komentarze[8]
- Świadek koronny (2007) – scenariusz (sekwencje retrospektywne; fragmenty serialu Odwróceni)[8]
- Odwróceni (2007) – scenariusz[8]
- Ścigany (2010) – reżyseria[8]
- Wszystkie ręce umyte. Sprawa Barbary Blidy (2010) – scenariusz, reżyseria[8]
- Zbrodnie, które wstrząsnęły Polską (2012) – dziennikarz, scenariusz[8]
Publikacje
- Piotr Pytlakowski, Republika MSW, Warszawa: „Andy Grafik” 1991, ISBN 978-83-85265-11-5.
- Piotr Pytlakowski, Czekając na kata. Rozmowy ze skazanymi na śmierć, Warszawa: Niezależna Oficyna Wydawnicza 1996, ISBN 978-83-7054-099-9.
- Ewa Ornacka, Piotr Pytlakowski, Alfabet mafii, Warszawa: Prószyński i S-ka, 2004, ISBN 978-83-7337-889-6.
- Sylwester Latkowski, Piotr Pytlakowski, Olewnik. Śmierć za 300 tysięcy, Warszawa: Świat Książki, 2009, ISBN 978-83-247-1680-7.
- Sylwester Latkowski, Piotr Pytlakowski, Wszystkie Ręce Umyte. Sprawa Barbary Blidy, Warszawa: Wydawnictwo Muza S.A., 2010, ISBN 978-83-7495-878-3.
- Sylwester Latkowski, Piotr Pytlakowski, Agent Tomasz i Inni. Przykrywkowcy, Warszawa: Świat Książki, 2010, ISBN 978-83-247-1916-7.
- Sylwester Latkowski, Piotr Pytlakowski, Biuro tajnych spraw. Kulisy Centralnego Biura Śledczego, Warszawa, Wydawnictwo Czarna Owca, 2012, ISBN 978-83-7554-432-9.
- Ewa Ornacka, Piotr Pytlakowski, Nowy alfabet mafii, Dom Wydawniczy Rebis, 2013
- Ewa Ornacka, Piotr Pytlakowski, Wojny Kobiet, Dom Wydawniczy Rebis, 2013
- Piotr Pytlakowski, Trynkiewicz i inni. Rozmowy ze skazanymi na karę śmierci, Media obok 2014, Wydanie II ISBN 978-83-935-5138-5.
- Piotr Pytlakowski, Szkoła szpiegów, Warszawa, Wydawnictwo Czerwone i Czarne, 2014, ISBN 978-83-7700-158-5.
- Piotr Pytlakowski, Ścigani. Piotr Pytlakowski rozmawia z szefami Art-B, Warszawa, Wydawnictwo Czerwone i Czarne, 2015, ISBN 978-83-7700-205-6.
- Piotr Pytlakowski, Piotr Wróbel, Mój agent Masa, Poznań, Dom wydawniczy Rebis, 2015
- Piotr Pytlakowski, Królowa Mafii, Dom Wydawniczy Rebis 2016
- Sylwester Latkowski, Piotr Pytlakowski, Koronny Nr 1. Pseudonim Masa, Dom Wydawniczy Rebis, 2017
- Piotr Pytlakowski, Wspomnienia konduktora wagonów sypialnych. Powieść osobista, Warszawa: Wydawnictwo Czerwone i Czarne, 2017, ISBN 978-83-7700-267-4.
- Artur Kowalewski, Piotr Pytlakowski, Odwróceni. Książka na podstawie scenariusza serialu TVN, Dom Wydawniczy Rebis, 2019
- Piotr Pytlakowski, Ich matki, nasi ojcowie. Niewygodna historia powojennej Polski, Poznań, Dom wydawniczy Rebis 2020
Przypisy
- ↑ a b Wyszukiwarka cmentarna --- Warszawskie cmentarze [online], www.cmentarzekomunalne.com.pl [dostęp 2025-01-09].
- ↑ Piotr Pytlakowski w bazie Filmweb
- ↑ a b Tomasz Wojtas, Nie żyje dziennikarz śledczy. Ponad 25 lat w „Polityce” [online], wirtualnemedia.pl, 31 grudnia 2024 [dostęp 2024-12-31] (pol.).
- ↑ a b Wywiad dla magazynu „Playboy”. wywiadowcy.pl, 2005. [dostęp 2015-02-04].
- ↑ Anna Zasiadczyk, Wiadomo kiedy i gdzie spocznie Piotr Pytlakowski. Dołączy do rodziców i żony [online], Fakt.pl, 2 stycznia 2025 [dostęp 2025-01-09].
- ↑ Prawybory. Spotkania w kraju [online], Obywatele RP, 25 stycznia 2018 [dostęp 2018-02-15].
- ↑ Piotr Pytlakowski laureatem Nagrody im. Jana Długosza [online], dzieje.pl, 25 października 2024 [dostęp 2024-10-25].
- ↑ a b c d e f g h Piotr Pytlakowski w bazie filmpolski.pl
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.