Piotr Smirnow
| |
 komisarz armijny I rangi
| |
| Data i miejsce urodzenia |
29 maja 1897 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
1918–1938 |
| Siły zbrojne | |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
 
| |
Piotr Aleksandrowicz Smirnow, ros. Пётр Александрович Смирнов (ur. 17 maja?/29 maja 1897 w Biało-Chołuminskij Zawod, gubernia wiacka, zm. 23 lutego 1939 w Moskwie) – komisarz armijny I rangi, ludowy komisarz Marynarki Wojennej ZSRR, rosyjski działacz komunistyczny, politruk, ofiara wielkiego terroru.
Życiorys
Urodził się w rodzinie robotniczej. Po ukończeniu w 1913 szkoły rzemieślniczej został uczniem ślusarza. Później pracował w fabryce. W marcu 1917 roku został członkiem SDPRR(b).
Od 1917 w Czerwonej Gwardii, potem służył w tworzonej Robotniczo-Chłopskiej Armii Czerwonej (RChACz). W okresie marzec – kwiecień 1918 komisarz Północnego Oddziału Lotniczego stworzonego dla zdławienia powstania w guberni permskiej. W czasie wojny domowej w latach 1918–1919 komisarz pułku, 1919–1920 komisarz brygady, potem w Oddziale Politycznym Armii na Froncie Wschodnim, Południowo-Wschodnim i Kaukaskim. w 1921 uczestniczył w zdławieniu powstania marynarzy w Kronsztadzie. W l. 1921 – 1924 komisarz dywizji, korpusu w Północno Kaukaskim, Moskiewskim i Nadwołżańskim Okręgach Wojskowych. W maju 1924 wyznaczony na zastępcę szefa Oddziału Organizacyjnego Zarządu Politycznego RChACz. Na tym stanowisku do 1926 z przerwą na ukończenie Wyższych Kursów Akademickich pracowników politycznych RChACz. Od 1926 członek Rady Wojskowej, szef Zarządu Politycznego Floty Bałtyckiej, Północnokaukaskiego, Nadwołżańskiego (1931-33), Białoruskiego (1933-35) i Leningradzkiego (1935-37) Okręgów Wojskowych.
W czerwcu 1937 szef Głównego Zarządu Politycznego Armii Czerwonej, po zdjęciu J. Gamarnika, od października jednocześnie zastępca komisarza Obrony ZSRR. Pierwszy komisarz (minister) Marynarki Wojennej ZSRR po jej wydzieleniu z ministerstwa obrony od 30 grudnia 1937.
Jeden z głównych organizatorów represji w armii. Sankcjonował lub był inicjatorem aresztów dużej liczby oficerów dowódców i pracowników politycznych RChACz, potem Marynarki Wojennej.
Członek Centralnego Komitetu Wykonawczego (rząd) ZSRR 7. kadencji, deputowany Rady Najwyższej ZSRR 1. kadencji.
Aresztowany 30 czerwca 1938 (oficjalnie usunięcie ze stanowiska 8 września). Skazany 22 lutego 1939 „za udział w spisku wojskowo-faszystowskim” i 23 lutego 1939 rozstrzelany. Zrehabilitowany w 1956.
Odznaczenia: Order Lenina, Order Czerwonego Sztandaru.
Bibliografia
- Wojenno Morskoj Słowar, Wojennoje Izdatielstwo, Moskwa 1990.
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.