Pipitka

Pipitka
ilustracja
Państwo

 Słowacja

Kraj

 koszycki

Położenie

Powiat Rożniawa

Pasmo

Góry Wołowskie

Wysokość

1225 m n.p.m.

Położenie na mapie kraju koszyckiego
Mapa konturowa kraju koszyckiego, po lewej znajduje się czarny trójkącik z opisem „Pipitka”
Położenie na mapie Słowacji
Mapa konturowa Słowacji, blisko centrum na prawo znajduje się czarny trójkącik z opisem „Pipitka”
Ziemia48°41′02″N 20°40′34″E/48,683889 20,676111
Multimedia w Wikimedia Commons

Pipitka (1225 m) – szczyt w Górach Wołowskich w łańcuchu Rudaw Słowackich. Najwyższy szczyt grupy Pipitki.

Szczyt znajduje się w zachodniej części grupy, w jej głównym grzbiecie, w odległości niespełna 3 km na południowy wschód od Przełęczy Úhorniańskiej. Wznosi się na południe od wsi Úhorná.

Geologia i morfologia

Pipitka zbudowana jest ze starych skał krystalicznych, które w kilku miejscach wychodzą na powierzchnię w postaci ambon i murów skalnych, a na południowych stokach pod szczytem tworzą spore gołoborze. Stoki są dość strome, miejscami kamieniste, rozczłonkowane dolinkami licznych potoków.

Flora

Masyw Pipitki prawie w całości pokrywają lasy, w niższych położeniach bukowe, w wyższych – świerkowe. Wierzchołek, w przeszłości odlesiony na skutek intensywnej działalności pasterskiej, w ciągu XX w. zarósł ponownie lasem. Na początku XXI w. świerczyny masywu, osłabione przez korniki, zostały przetrzebione licznymi wiatrołomami.

Wykorzystanie gospodarcze

Od XVIII w. masyw Pipitki był terenem intensywnych prac górniczych. W licznych małych kopalniach na terenach katastralnych wsi Krásnohorské Podhradie i Drnava, których ślady (m.in. sztolnie i hałdy skały płonnej) są widoczne zwłaszcza na południowo-zachodnich i południowych stokach masywu, wydobywano tu do połowy XX w. rudę żelaza.

Turystyka

Grzbietem masywu Pipitki (omijając jednak sam szczyt nieco od północy) biegnie znakowany kolorem czerwonym szlak turystyczny czerwony szlak turystyczny, zwany Szlakiem Bohaterów Słowackiego Powstania Narodowego (Cesta hrdinov SNP).

Widoki spod szczytu obejmują pozostałe części Gór Wołowskich, a przy dobrej pogodzie można dojrzeć Tatry. Z podszczytowego gołoborza widać świetnie Kotlinę Rożniawską i płaskowyże Krasu Słowacko-Węgierskiego.

Bibliografia

  • Barański Mirosław J.: Tajemnicza Pipitka, w: „Gazeta Górska” R. XVII, nr 10 (75), lato 2011, s. 14-17.
  • Ďurček Jozef a kolektív: Slovenské rudohorie. Volovské vrchy a Čierna hora. Turistický sprievodca ČSSR č. 30, wyd. Šport, slovenské telovýchovné vydavateľstvo, Bratislava 1988;
  • Volovské vrchy – Krompachy. Turistická mapa 1:50 000, wyd. VKÚ Harmanec, 1995, ISBN 80-85510-80-4.

Linki zewnętrzne

  • Pipitka, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. VIII: Perepiatycha – Pożajście, Warszawa 1887, s. 221.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya