Piss Aktion

Piss Aktion
Autor

Otto Muehl

Rodzaj

performance

Data powstania

1969

Miejsce przechowywania
Miejscowość

Hamburg

Piss Aktion (ang. Piss Action) – performance pomysłu Otto Muehl'a z 1969 roku.

Opis i interpretacja

Performance został po raz pierwszy odegrany podczas Hamburg Film Festival w 1969 roku. Według niektórych źródeł, jego premiera miała miejsce już rok wcześniej, we wrześniu 1968 roku w Monachium[1][2]. Rozebrany do naga Otto Muehl stoi na scenie i oddaje mocz w kierunku innego artysty, Güntera Brusa, klęczącego przed nim bez ubrań i otwierającego usta w gotowości do połknięcia uryny[3][4].

Tak jak wszystkie performance ruchu Wiedeńskiego Akcjonizmu, tak i ten rozgrywał się w kontekście powojennego społeczeństwa austriackiego, które nie przepracowało traum z okresu niemieckiej okupacji (1938-1945). Obsceniczne akcje takie jak ta miały na celu konfrontację Austriaków z wypieranymi przez nich traumami i w efekcie osiągnięcie katharsis[3][4].

Otto Muehl dążył do wyprowadzenia sztuki z murów galerii i muzeów. Zmuszał społeczeństwo do skonfrontowania się ze sztuką, nawet jeśli samo do tego nie dążyło i nie akceptowało jej form. Nazywał to sztuką bezpośrednią. Obsceniczność wydarzeń takich jak Piss Aktion miała na celu przełamanie barier odbiorców. W tym kontekście jest też atakiem na burżuazyjne społeczeństwo poprzez wywołanie szoku i brutalne złamanie tabu. Według innej intepretacji, otwarte usta Brus'a uosabiają doskonale porządne, a więc podporządkowane społeczeństwo austriackie, gotowe przyjąć każdą nieczystość oddawaną im przez burżuazyjny rząd Austriackiej Partii Ludowej z Josefem Klaus'em na czele[5]. Otto Muehl przez całą swą karierę stosował, zarówno w performance jak i malarstwie tradycyjnym, wydzieliny ludzkiego ciała, takie jak krew i mocz, w celu zintensyfikowania przekazu[3][4].

Wydarzenie zostało uwiecznione jedynie na czarno-białych fotografiach[3]. Tak jak wiele innych akcji wiedeńskiej grupy, tak i ta wzbudziła zainteresowanie policji[5].

Przypisy

  1. Neil O'Connor: Dark Waves: The Synthesizer and the Dystopian Sound of Britain (1977-80). Lanham: Rowman & Littlefield Publishers, 2023, s. 56. ISBN 978-1-5381-6531-7. [dostęp 2023-12-18].
  2. Helen Bruder, Tristanne Connolly: Queer Blake. Londyn: Palgrave Macmillan, 2010, s. 94. ISBN 978-0-230-27717-5. [dostęp 2023-12-18].
  3. a b c d Caroline Galambosova: Viennese Actionism: Between the Bestial and the Sublime. DailyArt Magazine, 2023-07-10. [dostęp 2023-12-14]. (ang.).
  4. a b c Araya Rasdjarmrearnsook: I Am an Artist (he Said). Singapur: National Gallery Singapore, 2022, s. 347. ISBN 978-981-18239-6-1. [dostęp 2023-12-18].
  5. a b Clara Saraiva, Eugenia Rousseou, István Povedák: Expressions of Religion: Ethnography, Performance and the Senses. Wiedeń: LIT, 2019, s. 233. ISBN 978-3-643-91110-0. [dostęp 2023-12-18].

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya