Plamik buraka

Objawy na młodych roślinach szpinaku

Plamik buraka – grzybowa choroba buraka wywołana przez gatunek Neocamarosporium betae[1][2].

Występowanie i szkodliwość

Choroba występuje powszechnie[3]. Najczęściej występuje na plantacjach nasiennych buraka i tutaj też powoduje największe straty. Nie tylko, że następuje obniżenie plonu, ale nasiona z porażonych plantacji są niedorodne i zakażone. Po wysianiu następuje u nich zgorzel siewek[2]. Na plantacjach korzeniowych choroba powoduje niewielkie tylko obniżenie plonu[1].

Objawy

Na starszych liściach buraka, a także na łodygach, kwiatostanach i nasionach pojawiają się jasnobrunatne, owalne lub okrągłe plamy o średnicy 0,5–2 cm. Czasami plamy takie powstają także na nadziemnych częściach korzeni. Na łodygach i korzeniach plamy mają często nieregularny kształt. Później w obrębie plam powstają koncentrycznie ułożone czarne pierścienie. W pierścieniach tych w tkankach rośliny tworzą się pyknidia[1].

Epidemiologia

Patogen zimuje w resztkach pożniwnych, w nasionach i wysadkach. Źródłem infekcji pierwotnej są zarodniki konidialne, a czasami także askospory. W czasie sezonu wegetacyjnego na porażonych burakach wytwarzane są zarodniki konidialne dokonujące infekcji wtórnej. Rozprzestrzenianiu się choroby sprzyjają długotrwale okresy wilgotnej pogody i temperatura 15–30 °C[1].

Ochrona

Zapobiega się chorobie lub ogranicza jej rozwój przez[2]:

  • przestrzeganie zaleceń dotyczących ochrony roślin przed zgorzelą siewek
  • stosowanie kilkuletniego płodozmianu
  • staranne przyorywanie resztek pożniwnych
  • przy pogodzie sprzyjającej rozwojowi choroby zaleca się opryskiwanie plantacji nasiennych fungicydami imidazolowymi (prochloraz). Nie jest konieczne oddzielne opryskiwanie przeciwko plamikowi buraka, jeśli stosuje się chemiczne zwalczanie chwościka buraka. Większość fungicydów stosowanych do zwalczania tej choroby zwalcza również plamika buraka
  • uprawianie buraka korzeniowego w odległości co najmniej 1 km od plantacji nasiennych zazwyczaj zapobiega przenoszeniu się choroby z plantacji nasiennej na korzeniową

Przypisy

  1. ↑ a b c d Zofia Fiedorow, Barbara Gołębniak, Zbigniew Weber: Choroby roślin rolniczych. Poznań: Wyd. AR Augusta Cieszkowskiego w Poznaniu, 2008. ISBN 978-83-7160-468-3.
  2. ↑ a b c Selim Kryczyński, Zbigniew Weber (red.), Fitopatologia, t. 2. Choroby roślin uprawnych, Poznań: Powszechne Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 2011, s. 280–283, ISBN 978-83-09-01077-7.
  3. ↑ Phoma betae. [dostęp 2017-05-09].

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya