Platanistoidea
| Platanistoidea | |||
| J.E. Gray, 1846[1] | |||
 Suzu gangesowy (Platanista gangetica) | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Infragromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Infrarząd | |||
| Nadrodzina |
Platanistoidea | ||
| rodziny | |||
| |||
Platanistoidea – nadrodzina ssaków z infrarządu zębowców (Odontoceti) w obrębie podrzędu waleni (Cetacea).
Podział systematyczny
Do nadrodziny należy jedna współcześnie występująca rodzina[2][3][4]:
Opisano również rodziny wymarłe[5]:
- Allodelphinidae Barnes, 2006
- Squalodelphinidae Dal Piaz, 1917
Rodzaje wymarłe nie sklasyfikowane w żadnej z powyższych rodzin:
- Aondelphis Viglino, Buono, Gutstein, Cozzuol & Cuitiño, 2018[6] – jedynym przedstawicielem był Aondelphis talen Viglino, Buono, Gutstein, Cozzuol & Cuitiño, 2018
- Awamokoa Tanaka & Fordyce, 2016[7] – jedynym przedstawicielem był Awamokoa tokarahi Tanaka & Fordyce, 2016
- Dolgopolis Viglino, Gaetán, Cuitiño & Buono, 2020[8] – jedynym przedstawicielem był Dolgopolis kinchikafiforo Viglino, Gaetán, Cuitiño & Buono, 2020
- Ensidelphis Bianucci, Muizon, Urbina & Lambert, 2020[9] – jedynym przedstawicielem był Ensidelphis riveroi Bianucci, Muizon, Urbina & Lambert, 2020
- Otekaikea Tanaka & Fordyce, 2014[10]
- Perditicetus Nelson & Uhen, 2020[11] – jedynym przedstawicielem był Perditicetus yaconensis Nelson & Uhen, 2020
- Urkudelphis Tanaka, Abella, Aguirre-Fernández, Gregori & Fordyce, 2017[12] – jedynym przedstawicielem był Urkudelphis chawpipacha Tanaka, Abella, Aguirre-Fernández, Gregori & Fordyce, 2017
Przypisy
- ↑ J.E. Gray: The zoology of the voyage of the H.M.S. Erebus & Terror, under the command of Captain Sir James Clark Ross, during the years 1839 to 1843. Cz. 1: Mammalia, Birds. London: E. W. Janson, 1846, s. 48. (ang.).
- ↑ N.S. Upham, C.J. Burgin, J. Widness, M.A. Becker, H. Handika, J.S. Zijlstra & D.G. Huckaby: The ASM Mammal Diversity Database. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 2.2) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2025-07-13]. (ang.).
- ↑ C.J. Burgin: Introduction. W: Lynx Nature Books: All the Mammals of the World. Barcelona: Lynx Edicions, 2023, s. 23. ISBN 978-84-16728-66-4. (ang.).
- ↑ C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 1: Monotremata to Rodentia. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 27. ISBN 978-84-16728-34-3. (ang.).
- ↑ J.S. Zijlstra, Platanistoidea Gray, 1847, Hesperomys project (Version 23.8.1), DOI: 10.5281/zenodo.7654755 [dostęp 2023-11-22] (ang.).
- ↑ M. Viglino, M.R. Buono, C.S. Gutstein, M.A. Cozzuol & J.I. Cuitiño. A new dolphin from the early Miocene of Patagonia (Argentina): insights into the evolution of Platanistoidea in the Southern Hemisphere. „Acta Palaeontologica Polonica”. 63 (2), s. 264, 2018. DOI: 10.4202/app.00441.2017. (ang.).
- ↑ Y. Tanaka & R.E. Fordyce. Awamokoa tokarahi, a new basal dolphin in the Platanistoidea (late Oligocene, New Zealand). „Journal of Systematic Palaeontology”. 15 (5), s. 366, 2016. DOI: 10.1080/14772019.2016.1202339. (ang.).
- ↑ M. Viglino, C.M. Gaetán, J.I. Cuitiño & M.R. Buono. First toothless platanistoid from the Early Miocene of Patagonia: the golden age of diversification of the Odontoceti. „Journal of Mammalian Evolution”. 28 (2), s. 341, 2020. DOI: 10.1007/s10914-020-09505-w. (ang.).
- ↑ G. Bianucci, Ch. de Muizon, M. Urbina & O. Lambert. Extensive diversity and disparity of the Early Miocene platanistoids (Cetacea, Odontoceti) in the southeastern Pacific (Chilcatay Formation, Peru). „Life”. 10 (12), s. 7, 2020. DOI: 10.3390/life10030027. (ang.).
- ↑ Y. Tanaka & R.E. Fordyce. Fossil dolphin Otekaikea marplesi (latest Oligocene, New Zealand) expands the morphological and taxonomic diversity of Oligocene cetaceans. „PLoS ONE”. 9 (9), s. e107972 (3), 2014. DOI: 10.1371/journal.pone.0107972. (ang.).
- ↑ M.D. Nelson & M.D. Uhen. A new platanistoid, Perditicetus yaconensis gen. et sp. nov. (Cetacea, Odontoceti), from the Chattian–Aquitanian Nye Formation of Oregon. „Journal of Systematic Palaeontology”. 18 (18), s. 1500, 2020. DOI: 10.1080/14772019.2020.1783379. (ang.).
- ↑ Y. Tanaka, J. Abella, G. Aguirre-Fernández, M. Gregori & R.E. Fordyce. A new tropical Oligocene dolphin from Montañita/Olón, Santa Elena, Ecuador. „PLoS ONE”. 12 (12), s. 3, 2017. DOI: 10.1371/journal.pone.0188380. (ang.).
Identyfikatory zewnętrzne (takson):
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.