Polana Michurowa

Polana Michurowa
Państwo

 Polska

Położenie

województwo małopolskie

Pasmo

Beskid Wyspowy, Karpaty

Zagospodarowanie

nieużytki

Położenie na mapie gminy Dobra
Mapa konturowa gminy Dobra, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Polana Michurowa”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „Polana Michurowa”
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa konturowa województwa małopolskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Polana Michurowa”
Położenie na mapie powiatu limanowskiego
Mapa konturowa powiatu limanowskiego, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Polana Michurowa”
Ziemia49°41′12,5″N 20°11′26,0″E/49,686806 20,190556
Multimedia w Wikimedia Commons

Polana Michurowa – duża podszczytowa polana na Ćwilinie w Beskidzie Wyspowym. Należy do wsi Wilczyce w województwie małopolskim, w powiecie limanowskim, w gminie Dobra[1].

Historia

Powstała, podobnie, jak większość polan w Karpatach w wyniku działalności Wołochów, którzy przybyli tutaj w XV w. ze swoimi stadami owiec i kóz. Polany otrzymywali w wyniku wypalania (tzw. cyrhlenia). Z czasem osiedlili się oni w dolinach i zmieszali z miejscową ludnością[2]. Przez kilkaset lat polana tętniła intensywnym życiem pasterskim. Wypasali tutaj mieszkańcy Jurkowa, Wilczyc i Łostówki. Pasterstwo odbywało się według wielowiekowych tradycji. Od nazwisk właścicieli pochodzą nazwy części polany: Gruszowskie Polany (zachodni skraj), Mihurowa Polana (w okolicach szczytu), Polana Mysoglądów i Polana Kuczaji (dolna część)[3]. W miarę wzrastania liczby ludności wzrastała też liczba wypasanego inwentarza, największe nasilenie pasterstwo osiągnęło przed II wojną światową. Wypasano nie tylko na polanie, ale również w otaczających ją lasach. Pod koniec XIX w., gdy Galicja była już przeludniona i był ogromny brak ziemi, polana została zaorana i uprawiano tu zboża, świadczą o tym istniejące do tej pory zagony i zarośnięte borówkami kupy kamieni zbierane z ornego pola. Nieopłacalnej na tej wysokości uprawy szybko jednak zaniechano, najstarsi ludzie już bowiem tego nie pamiętają. Pasterstwo utrzymywało się jeszcze przez jakiś czas po II wojnie światowej, jeszcze w latach 80 wypasał tutaj baca Kołodziej z Wilczyc. Polana służyła również jako łąka z której pozyskiwano siano dla bydła i owiec. Po załamaniu pasterstwa (z przyczyn ekonomicznych), oraz zaniechaniu pozyskiwania siania, obserwować tu możemy kolejne etapy naturalnej sukcesji ekologicznej. Polana zarasta już borówczyskami (borówka czarna) i zaczyna stopniowo samorzutnie się zalesiać. Pomimo licznych prób przywrócenia wypasu owiec oraz dopłat do koszenia trawy, polana zarosła już niemal całkowicie. Jej obszar na przestrzeni ostatnich lat zmniejszył się o około 70% ze szkodą dla kapitalnych widoków i różnorodności biologicznej[4][5].

Opis polany

Jest to jedna z największych polan w Beskidzie Wyspowym. W dolnym rogu polany znajduje się źródełko wody (jest to źródło potoku Rosochaniec[1]) oraz resztki kamiennego szałasu zbudowanego przez zbieraczy borówek. Źródełko to wiele lat temu wypływało znacznie wyżej (około 300 metrów) a obok stała najwyżej położona na polanie bacówka. W zachodniej, górnej części polany na drzewie jest drewniana figurka z napisem: „kapliczkę wzniesioną w 1941 r. przez J. Schnaydra i A. Millera odnowił we wrześniu 1969 r. za bacowania gazdy Kołodzieja z Wilczyc Walery Krawczyński z synami”. Obok polowy ołtarz. Ustawiono go tutaj w 2000 r. z okazji obchodów Roku Milenijnego[6]. Na szczycie znajdują się ławki i stół dla turystów. Długi i stromy stok południowy jest wykorzystywany przez paralotniarzy do startu.

Panorama widokowa

Niemal cała polana znajduje się na południowo-wschodnich stokach Ćwilina, od wysokości ok. 980 m n.p.m. aż po sam wierzchołek, a niewielkie jej połacie obejmują także pozostałe strony świata[7]. Dzięki temu roztacza się z niej bardzo szeroka panorama widokowa. Kolejno od lewej strony widoczne są szczyty: Ostra, Cichoń, Mogielica, Krzystonów, Wielki Wierch (z tyłu za nim Lubań), Jasień, Gorc, Kobylica, Cyrkowa Góra, Marczakowa Skała i grzbiet Gorców od Kudłonia poprzez Turbacz i Obidowiec aż po dolinę Raby. W dole, na południowej stronie widać Ostrą i Ogorzałą, a w zachodnim kierunku szczyty Lubonia Wielkiego i Szczebla[8]. Przy dobrej pogodzie widoczne są odległe pasma górskie: Beskid Sądecki, Magura Spiska, Wielka Fatra, Wielki Chocz i Pasmo Babiogórskie z Babią Górą[6].

Szlaki turystyki pieszej

szlak turystyczny niebieski z Przełęczy Gruszowiec (b. strome podejście!) na Ćwilin. 1:15 h (↓ 0:45 h);
szlak turystyczny niebieski z Jurkowa na Ćwilin. 1:50 h (↓ 1:30 h);
szlak turystyczny żółty z Mszany Dolnej przez Czarny Dział na szczyt Ćwilina. 3:20 h (↓ 2:30 h)[7].
  • Szczyt Ćwilina i widok na Mogielicę
    Szczyt Ćwilina i widok na Mogielicę
  • Pomnik na Ćwilinie ku czci papieża Polaka
    Pomnik na Ćwilinie ku czci papieża Polaka
  • Fragment polany
    Fragment polany
  • Ołtarz polowy na górze Ćwilin
    Ołtarz polowy na górze Ćwilin
  • Tablica z nazwami miejscowości parafii Jurków.
    Tablica z nazwami miejscowości parafii Jurków.
  • Kapliczka.
    Kapliczka.
  • Tabliczka z kapliczki na szczycie Ćwilina
    Tabliczka z kapliczki na szczycie Ćwilina
  • Polana Michurowa zimą
    Polana Michurowa zimą

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ a b Geoportal. Mapa topograficzna i satelitarna [online] [dostęp 2021-12-13].
  2. ↑ Tadeusz A. Olszański, Wołosi – zapomniany lud Bałkanów, „Płaj. Almanach karpacki” (21), jesień 2000, ISSN 1230-5898.
  3. ↑ Cwilin [online], Beskidwyspowy.eu – portal Beskidu Wyspowego [dostęp 2010-08-15] [zarchiwizowane z adresu 2012-04-21].
  4. ↑ Gacek Dariusz, Beskid Wyspowy, Pruszków: Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 2012, ISBN 978-83-62460-25-0.
  5. ↑ Sebastian Flizak, Polany w Gorcach i Beskidzie Wyspowym, „Wierchy” (35), 1966.
  6. ↑ a b Góry Polski, Warszawa. Kraków: Wyd. Kluszczyński, 2006, ISBN 83-7447-041-0.
  7. ↑ a b Beskid Wyspowy 1: 50000. Mapa turystyczna, Kraków: Compass, 2006, ISBN 83-89165-86-4.
  8. ↑ Andrzej Matuszczyk, Beskid Wyspowy. Część zachodnia, Warszawa. Kraków: Wyd. PTTK „Kraj”, 1986, ISBN 83-7005-104-9.
Opisana panorama widokowa z Polany Michurowej
Opisana panorama widokowa z Polany Michurowej
Polany Beskidu Wyspowego

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya