Polesia

Polesia – Polska Akademicka Korporacja Polesia. Powstała 5 stycznia 1925 roku w Brześciu nad Bugiem. 21 grudnia 1926 roku przenosi się do Warszawy, a w 1929 roku do Wilna. Działała w ramach Uniwersytetu Stefana Batorego. Korporacja męska. Córka korporacyjna K! Sparta.

Historia

Przyjęta do Związku Polskich Korporacji Akademickich z datą starszeństwa 11 maja 1925. Nazwa nawiązuje do historycznej krainy Wielkiego Księstwa Litewskiego i Rzeczypospolitej. Celem Polesii, oprócz typowych dla korporacji: wzajemnej przyjaźni, doskonalenia charakteru i obywatelskich oraz patriotycznych postaw, przestrzeganie właściwego zachowania i postępowania honorowego, była praca społeczno-kulturalna na Kresach. 8 maja 1937 roku zawarła kartel z K! Scythia ze Lwowa. Zaprzyjaźniona również z K! Filomatia Vilnensis.

W marcu 1937 roku członkowie korporacji brali udział w organizacji zamachu bombowego na mieszkanie profesora Konrada Górskiego w Wilnie^[1]. Na początku kwietnia tego samego roku zakazano działalności korporacji na terenie Wilna^[2].

W 2009 roku za zgodą ostatniego żyjącego Filistra K! Polesia rozpoczęły się prace nad pełną reaktywacją K! Polesia w Trójmieście przez Konwent Polonia.

Członkowie

W latach 1925–1939 korporacja liczyła ponad 120 członków, co czyniło z niej jedną z większych wileńskich korporacji akademickich. Do najbardziej zasłużonych członków należeli m.in.:

Stanisław Cywiński, doktor filozofii, docent USB, historyk literatury, dziennikarz („Słowo”, „Dziennik Wileński”), filister honoris causa,

Wacław Komarnicki, profesor prawa, działacz polityczny, poseł na Sejm II RP, minister rządu emigracyjnego, kurator korporacji, filister honoris causa.

Symbolika

Herb korporacji: Tarcza pięciopolowa. W polu pierwszym, sercowym, trzy pasy w skos: zielony, biały i złoty. W polu drugim i piątym, czerwonych: Orzeł Biały w koronie. W polu trzecim i czwartym, czerwonych: Pogoń. Nad tarczą hełm w koronie. W klejnocie trzy pióra strusie: zielone, białe i czerwone. Pod tarczą wstęga z dewizą korporacji Fines Poloniae Polonici Sunto – „Kresy Polski niech pozostaną polskimi”. Herb otoczony liśćmi wawrzynu. Barwy: Zielona, Biała, Złota.

Dekiel: denko zielone ze złotym wyszyciem w kształcie kotwicy z łańcuchem, przeszytym mieczem, wokół kotwicy gałęzie dębu; Otok zielono, biało, złoty.

Przypisy

↑ AleksanderA. Srebrakowski AleksanderA., Zamachy petardowe w Wilnie, w 1937 roku. Kronika dokumentalna, [w:] TomaszT. Głowiński (red.), Z Jeleniej Góry do Wrocławia i z powrotem. Wokół historii społecznej i gospodarczej, Wrocław: Wydawnictwo TUM, 2018, s. 259-260, ISBN 978-83-7454-441-2 .
↑ NataliaN. Judzińska NataliaN., Bombs in Vilnius: Radicalization of Antisemitic Attitudes and Practices Before World War II, „Sprawy Narodowościowe. Seria nowa”, 53, 2021, s. 21, ISSN 2392-2427 .

Bibliografia

Michał Laszczkowski, Michał Wołłejko Byli sobie Polesiusze… czyli szkic do dziejów Korporacji Akademickiej Polesia w Wilnie, [w:] Glaukopis nr 15-16/2009.
Leon Ter-Oganian, Polskie korporacje akademickie. Album Insygniów i Hymnów Korporacyjnych, Warszawa 1994
Tomaszewski Patryk, Korporacje akademickie w Wilnie (1919–1939). Struktury oraz podstawowe kierunki działalności., [w:] Organizacje młodzieżowe XX wieku. Struktura, ideologia, działanie. Toruń 2008.

Linki zewnętrzne

Strona internetowa Archiwum Korporacyjnego poświęcona Korporacji Polesia

[1] AleksanderA. Srebrakowski AleksanderA., Zamachy petardowe w Wilnie, w 1937 roku. Kronika dokumentalna, [w:] TomaszT. Głowiński (red.), Z Jeleniej Góry do Wrocławia i z powrotem. Wokół historii społecznej i gospodarczej, Wrocław: Wydawnictwo TUM, 2018, s. 259-260, ISBN 978-83-7454-441-2 .

[2] NataliaN. Judzińska NataliaN., Bombs in Vilnius: Radicalization of Antisemitic Attitudes and Practices Before World War II, „Sprawy Narodowościowe. Seria nowa”, 53, 2021, s. 21, ISSN 2392-2427 .

[1]

[2]