Porta Borsari

Porta Borsari
Ilustracja
Państwo

 Włochy

Region

 Wenecja Euganejska

Miejscowość

Werona

Rozpoczęcie budowy

I wiek

Położenie na mapie Wenecji Euganejskiej
Mapa konturowa Wenecji Euganejskiej, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Porta Borsari”
Położenie na mapie Włoch
Mapa konturowa Włoch, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Porta Borsari”
Ziemia45°26′31″N 10°59′36″E/45,441944 10,993333

Porta Borsari (Porta dei Borsari)rzymska brama we włoskiej Weronie, zamykająca dzisiejszą ulicę Corso Porta Borsari.

Budowla została wzniesiona za panowania cesarza Klaudiusza, w latach 50-40 n.e. (prawdopodobnie na miejscu wcześniejszej bramy), jako element rozbudowywanych wówczas murów obronnych antycznego miasta[1]. Zbudowana z cegły, usytuowana była na zachodnim krańcu decumanus[2] maximus. Stanowiła główne wejście do rzymskiego miasta od strony szlaku Via Postumia i nosiła wówczas nazwę Porta Jovia, od położonej w pobliżu świątyni Jowisza. Jej rozplanowanie i forma były niemal identyczne jak powstałej w tym okresie Porta Aurea w Rawennie (43 n.e.)[1], i zbliżone do drugiej częściowo zachowanej rzymskiej bramy w Weronie – Porta Leoni. Posiadała centralną, prostokątną sień z dwiema fasadami, z których każda miała dwa bliźniacze otwory bramne, oraz system galerii na wyższych piętrach. Przy obu zewnętrznych narożnikach budynku bramnego wznosiły się dwa donżony, zbudowane na rzucie szesnastokątów foremnych o średnicy ok. 7,4 m. Prawdopodobnie podzielone były one na kondygnacje, które połączone drewnianymi schodami, dawały dostęp do wyższych pięter całej budowli.

W drugiej połowie I wieku n.e. brama ta, podobnie jak inne bramy miejskie Werony, otrzymała nowe fasady. Do ich budowy użyto białego kamienia wydobywanego w regionie Valpolicella[3]. Wewnętrzna część bramy nie zachowała się do czasów współczesnych, pozostała jedynie zewnętrzna fasada, skierowana frontem na Corso Cavour[2].

Zachowana część bramy posiada dwuprzęsłową konstrukcję z dwoma łukami przelotowymi flankowanymi półkolumnami korynckimi, podtrzymującymi architraw zwieńczony tympanonem[2][3]. Powyżej znajdują się dwa piętra, z których każde posiada po 6 otworów okiennych o różnorodnych obramieniach i zwieńczeniach. Na bramie wyryta jest inskrypcja z 265 roku, upamiętniająca prace renowacyjne przeprowadzone przez cesarza Galiena[2][3] po niszczycielskim najeździe Alamanów na dolinę Padu. Wysokość obecnej budowli wynosi ok. 13 m; prace drogowe prowadzone w 1860 r. spowodowały odsłonięcie fundamentów całego zespołu bramnego. Wiadomo też, że jej zachowana wewnętrzna fasada rozciągała się na szerokość 17,80 m[1].

Pochodząca ze średniowiecza nazwa bramy ma związek z łacińskim słowem bursarii, oznaczającym strażników pobierających myto od przewożonych tędy towarów[1].

Przypisy

  1. a b c d Lanfranco Franzoni: Verona. Guida con 137 illustrazioni a colori. Venezia: Edizioni Storti, 1979, s. 73-74.
  2. a b c d Werona. Historia i arcydzieła. Firenze: Bonechi Edizioni "Il Turismo", 1998, s. 37. ISBN 88-7204-244-5.
  3. a b c Verona. Firenze: Casa Editrice Bonechi, 2000, s. 120-121. ISBN 978-88-476-0283-0.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya