Potok Wilczy

Potok Wilczy
Ilustracja
Widok uregulowanej części potoku, tuż pod dawną skocznią w Biłej
Kontynent

Europa

Państwo

 Polska

Lokalizacja

woj. śląskie

Potok
Długość 3,86 km
Źródło
Miejsce zbocza masywu Klimczoka
Wysokość

900 m n.p.m.

Ujście
Recypient Żylica
Miejsce

Szczyrk – Centrum

Wysokość

ok. 500 m n.p.m.

Współrzędne

49°42′54″N 19°01′30″E/49,715000 19,025000

Położenie na mapie Szczyrku
Mapa konturowa Szczyrku, blisko centrum na prawo u góry znajduje się punkt z opisem „ujście”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „ujście”
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa konturowa województwa śląskiego, na dole znajduje się punkt z opisem „ujście”
Położenie na mapie powiatu bielskiego
Mapa konturowa powiatu bielskiego, na dole znajduje się punkt z opisem „ujście”

Potok Wilczy (Biła[1]) – potok, lewobrzeżny dopływ Żylicy[2] o długości 3,86 km[3].

Potok płynie w Szczyrku. Jego źródła znajdują się na wysokości ok. 900 m n.p.m. na stromych, południowych stokach Klimczoka. Spływa w kierunku południowo-wschodnim, żłobiąc dolinę słoneczną i osłoniętą od północnych i zachodnich wiatrów. Uchodzi do Żylicy w centrum Szczyrku (na tzw. Nawsiu). Potok przez większość biegu podąża doliną Biła, tuż obok drogi, która dochodzi aż pod przełęcz Karkoszczonkę, a jej odgałęzienia – do licznych przysiółków na stokach Klimczoka i Magury.

Nazwa

Pochodzenie nazwy „Potok Wilczy” jest trudne do ustalenia. Żywiecki wójt Andrzej Komoniecki w swym Dziejopisie Żywieckim pisanym na początku XVIII w. podaje bowiem: Spod tej Gorycznej Skałki góry [tj. Klimczoka] wypada rzeka nazywana Biełką, a ta bieży do Szczerku i wpada do rzeki Żylcze na Nawsiu[4]. Z biegiem czasu pojawiały się różne zbliżone warianty nazwy, by w XX w. utrwalić się w formie „Biła”.

Kazimierz Sosnowski w swym opracowanym jeszcze w latach międzywojennych „Przewodniku po Beskidach Zachodnich” opisywał ...dolinę Biłą, krótką, szeroką i jasną, która w górnym końcu rozszerza się w piękny, zaciszny i słoneczny kocioł górski, z domami fantastycznie po zboczach rozrzuconymi[5]. Władysław Krygowski w przewodniku „Beskidy. Śląski-Żywiecki-Mały (...)” (1974) wspomina ...boczną dolinkę Biły [sic!], podchodzącą pod masyw Klimczoka, pisząc dalej o szlaku ...z dol[iny]. Biłej... czy o dojściu Ze Szczyrku przez dol[inę]. Biłej[6]. Władysław Sosna i Andrzej Sikora w przewodniku „Ustroń-Wisła-Szczyrk i okolice” (1983) opisują trasę biegnącą ...ul. Górską, w górę potoku Biła, która ...kończy się w uroczej kotlince doliny Biłej, otoczonej stokami Beskidka, Klimczoka i Magury[7]. Mirosław Barański w najnowszym (2019) przewodniku „Beskid Śląski” wielokrotnie używa nazwy dolina Biłej[8], nie wzmiankując nazwy „Potok Wilczy”.

Turystyka

Doliną potoku wiodą z centrum Szczyrku znakowane szlaki turystyczne:

Przypisy

  1. ↑ Potok Wilczy na mapie Geoportalu Polskiej Infrastruktury Informacji Przestrzennej (wynik wyszukiwania), Główny Geodeta Kraju, za: Protokół z posiedzenia KNMiOF w dniach 14 - 15 marca 2005; Mapa topograficzna w skali 1:10 000 [dostęp 2017-04-27].
  2. ↑ Nazewnictwo geograficzne Polski. Tom 1. Hydronimy. Część 1. Wody płynące, źródła, wodospady, Ewa Wolnicz-Pawłowska, Jerzy Duma, Janusz Rieger, Halina Czarnecka (oprac.), Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006 (seria Nazewnictwo Geograficzne Polski), s. 314, ISBN 83-239-9607-5.
  3. ↑ Potok Wilczy na mapie Geoportalu Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej >> Moduł: Obszary Dorzeczy (wynik wyszukiwania). Krajowy Zarząd Gospodarki Wodnej. [dostęp 2017-04-27].
  4. ↑ Andrzej Komoniecki, Chronografia albo Dziejopis Żywiecki, Żywiec: Towarzystwo Miłośników Ziemi Żywieckiej, 1987, s. 476.
  5. ↑ Sosnowski Kazimierz: Przewodnik po Beskidach Zachodnich. Tom I. Beskid Śląski i Żywiecki. Wydanie IV pod red. B. Małachowskiego, Wiedza-Zawód-Kultura, Kraków 1948, s. 131
  6. ↑ Władysław Krygowski: Beskidy. Śląski - Żywiecki - Mały i Makowski (część zachodnia). Wyd. III, poprawione i uzupełnione. Warszawa: Sport i Turystyka, 1974, s. 162, 294.
  7. ↑ Władysław Sosna, Andrzej Sikora: Ustroń, Wisła, Szczyrk i okolice. Przewodnik. Wyd. II. Warszawa: Sport i Turystyka, 1983, s. 90, 107. ISBN 83-217-2424-8.
  8. ↑ Mirosław Barański: Beskid Śląski. Przewodnik. Wyd. II. Warszawa: Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 2019, s. 487. ISBN 978-83-8122-015-6.

Bibliografia

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya