Pressje

„Pressje” – półrocznik^[a] konserwatywny o tematyce społeczno-kulturalno-politycznej, wydawany w Krakowie od 2002 roku przez Klub Jagielloński.

Pismo powstało w środowisku akademickim Klubu Jagiellońskiego, który był wówczas nieformalnym forum dyskusyjnym. Wśród założycieli czasopisma byli Arkady Rzegocki i Jadwiga Emilewicz^[2].

Redaktorami naczelnymi „Pressji” byli kolejno Arkady Rzegocki (2002-2011), Paweł Rojek (2011-2014), Jan Maciejewski (2014-2015) i po okresie redakcji kolegialnej Piotr Kaszczyszyn (2018-2021), a następnie Konstanty Pilawa (2021-2024). Od 2025 funkcję tę pełni Cezary Boryszewski.^[1].

Od teki 60 (2020) dodany został podtytuł „Pismo Nowej Chadecji"^[1].

„Pressje” określają się jako konserwatywny, nowoczesny półrocznik społeczno-kulturalno-polityczny wydawany przez Klub Jagielloński.

Pismo rozwija ideę Nowej Chadecji, która jest definiowana przez Klub Jagiellońskie poprzez trzy filary:

1. republikanizm, „który każe traktować państwo na poważnie, rozwijać lokalne wspólnoty zgodnie z zasadą pomocniczości i solidarności, wspierać przedsiębiorczość i wzmacniać podmiotowość obywateli”^[3].

2.konserwatyzm „oznaczający postawę pokory i szacunku wobec polskiego dziedzictwa narodowego, sceptycyzm wobec rewolucyjnych zmian społecznych i politycznych oraz troskę o suwerenność Polski”^[4].

3.katolicką naukę społeczną, „która dzięki zakorzenieniu w obiektywnych wartościach i określonej wizji człowieka pozwala odważnie konfrontować się ze zmianami społecznymi i współczesną kulturą oraz odpowiadać na wyzwania takie jak degradacja środowiska i zagrożenia niesione przez nowe technologie”^[5].

W półroczniku publikowane są teksty publicystyczne i popularnonaukowe z zakresu filozofii, teologii, historii, prawa, etyki, nauk o kulturze, spraw publicznych, zagadnień cywilizacyjnych oraz problematyki międzynarodowej^[6].

Pismo ma profil konserwatywny. Do grudnia 2025 r. ukazało się 67 numerów „Pressji”^[7][8]:

• Teka 1: Dlaczego w Polsce nie ma uniwersytetu?
• Teka 2: Europa Środkowa. Mit czy rzeczywistość?
• Teka 3: Czy warto być Polakiem?
• Teka 4: Estetyka polska
• Teka 5: Pokolenie Jana Pawła II o III Rzeczypospolitej
• Teka 6: Polskie Eurowizje
• Teka 7-8: Nowa rewolucja seksualna
• Teka 9: Tępy język
• Teka 10-11: Rzecz niezwykła i Rzecz pospolita
• Teka 12: Bohater czasów post heroicznych
• Teka 13: Polak Niemiec, dwa bratanki
• Teka 14: Ogniem czy mieczem? Stosunki państwo - Kościół
• Teka 15: Wschód - strategia czy obsesja
• Teka 16: sPRAWIEdliwość
• Teka 17: Stawka większa niż życie
• Teka 18: Rzeczpospolita – niedokończony projekt
• Teka 19: Contra naturam?
• Teka 20: Witajcie w nowym średniowieczu
• Teka 21: Postmodernistyczna Solidarność
• Teka 22-23: Polska ejdetyczna
• Teka 24: Zabiliśmy proroka
• Teka 25: I <3 Lewica
• Teka 26-27: Posteuropa
• Teka 28: Powrót mesjanizmu
• Teka 29: Ekonomia Trynitarna
• Teka 30-31: Tu mówi Londyn!
• Teka 32-33: Boże Ciało
• Teka 34: Forma polska
• Teka 35: Projekt Polska
• Teka 36: Intronizacja: ludowy postsekularyzm
• Teka 37: Koniec Imperium?
• Teka 38: Prześniony nacjonalizm
• Teka 39: Dramat Tischnera
• Teka 40-41: Chcemy więcej!
• Teka 42: Polska z wielkiej płyty
• Teka 43: Przekleństwo Uległości
• Teka 44: Polska przesądzona
• Teka 45: Inny uniwersytet jest możliwy
• Teka 46: W poszukiwaniu straconej rzeczywistości
• Teka 47-48: Suma wszystkich strachów
• Teka 49: W pułapce postępu
• Teka 50: Pięćdziesiątka
• Teka 51-52: Awaria systemu
• Teka 53: Żyd – Polak
• Teka 54: Ekologia integralna
• Teka 55: Wielo – Polska
• Teka 56: Oświecony sarmatyzm
• Teka 57: Nowa chadecja
• Teka 58: Pobożny antyklerykalizm
• Teka 59: Katolicki gender
• Teka 60: Integralny pro-life
• Teka 61: Nadzieja chrześcijańska
• Teka 62: Nieimperialne mocarstwo
• Teka 63: Cierpienia młodego zoomera
• Teka 64: Chadecki populizm
• Teka 65: Powrót taty
• Teka 66: Cyfrowe „Rerum novarum”
• Teka 67: Zaczarowany katolicyzm

„Pressje” tworzą głównie młodsi pracownicy naukowi, doktoranci i studenci uczelni. Wielu z nich związanych jest z Klubem Jagiellońskim jako jego członkowie^[6]. Siedziba redakcji mieści się w Pałacu Spiskim na Rynku w Krakowie.

Redakcję aktualnie tworzą: Cezary Boryszewski (redaktor naczelny), Przemysław Batorski, Tomasz Gałosz, Marek Grąbczewski, Seweryn Górczak, Piotr Kaszczyszyn, Mikołaj Kwiatkowski, Konstanty Pilawa^[9].

Stałymi współpracownikami są: Bartosz Brzyski, Daria Chibner, Agnieszka Czepielik, Judyta Dąbrowska, Anna Grąbczewska, Łukasz Kożuchowski, Jan Maciejewski, Łukasz Murzyn, Paweł Musiałek, Karolina Olejak, Piotr Popiołek, Mateusz Tondera, Piotr Trudnowski, Maciej Witkowski, Kamil Wons^[9].

Ciągłość istnienia czasopisma zapewnia opieka instytucjonalna ze strony Klubu Jagiellońskiego.

Autorzy projektów graficznych: Błażej Soniewicki – autor pierwszego projektu oprawy graficznej „Pressji” (layout od 1 do 13 teki), Bartłomiej Klepiński – autor drugiego projektu oprawy graficznej „Pressji” (layout od 14 teki), Mateusz Grabowski, Dominika Bobulska.

Współredaktorzy: Jan Filip Staniłko, Michał Szułdrzyński, Krzysztof Szczerski, Piotr Dardziński, Artur Bazak, Tomasz Merta, Mikołaj Budzanowski, Jakub Lubelski, Mateusz Matyszkowicz, Małgorzata Stefanowicz, Sebastian Gałecki, Jędrzej Grodniewicz, Marek Kaplita, Karol Kleczka, Adam Leszkiewicz, Jan Maciejewski, Jakub Moroz, Marek Przychodzeń, Paweł Rojek, Marcin Suskiewicz, Karol Wilczyński, Maciej Brachowicz, Jadwiga Emilewicz, Tomasz Kwaśnicki, Michał Łuczewski, Piotr Pałka, Wojciech Przybylski, Arkady Rzegocki, Marta Soniewicka, Krzysztof Wołodźko, Michał Zabdyr-Jamróz, Błażej Skrzypulec.

• Strona internetowa czasopisma. „Pressje” | Klub Jagielloński. [dostęp 2026-01-28].