Program Tiangong

Schemat modułu Tiangong 1, z prawej statek Shenzhou

Tiangong (chiń. 天宫; pinyin Tiāngōng; dosł. „Pałac Niebiański”) – chiński program budowy i testów pojedynczych modułów orbitalnych, stanowiących małe, jednomodułowe stacje orbitalne. Program Tiangong stanowi etap przygotowawczy do programu budowy wielomodułowej stacji kosmicznej również nazwanej Tiangong. Oficjalna prezentacja makiety Tiangong 1 odbyła się w styczniu 2009 r.[1] Moduł Tiangong 1 został umieszczony na orbicie 29 września 2011 r., natomiast Tiangong 2 15 września 2016 r.

Charakterystyka

Tiangong 1

Animacja kompleksu Tiangong 1 / Shenzhou
 Osobny artykuł: Tiangong 1.

Jest to niewielki statek kosmiczny o masie 8,5 ton. Składa się z dwóch modułów:

  1. orbitalnego (załogowego) z węzłem cumowniczym,
  2. serwisowego, z silnikami i bateriami słonecznymi.

Nie posiada kapsuły powrotnej – załoga jest do niego dostarczana i zabierana statkiem typu Shenzhou. Tiangong 1 został wyniesiony na orbitę za pomocą chińskiej rakiety nośnej CZ-2F/T (chiń. Długi Marsz) – modyfikacji rakiety CZ-2F, która wynosi na orbitę załogowe statki Shenzhou[2], o udźwigu zwiększonym do ok. 11,2 t na LEO. Wyniesienie Tiangong 1 było pierwszym startem tej wersji rakiety. Okres używalności statku Tiangong 1 określono na 2–3 lata.

Parametry techniczne modułu Tiangong 1:

  • załoga: 2 lub 3 osoby
  • długość: 10,4 m
  • średnica: 3,35 m
  • pojemność hermetyzowana: 15 m³
  • masa: 8,5 t
  • liczba portów cumowniczych: 1

Umieszczenie statku w kosmosie nastąpiło 29 września 2011 r. z kosmodromu Jiuquan[3]. Tiangong 1 znajdował się na orbicie o wysokości 350–370 km i nachyleniu 42–43°. Został zdeorbitowany 2 kwietnia 2018 roku o godzinie 0:16 UTC nad Pacyfikiem[4].

Tiangong 2

 Osobny artykuł: Tiangong 2.

Parametry modułu Tiangong 2 są bardzo zbliżone do parametrów Tiangong 1, został jednak wyposażony w ulepszony system podtrzymywania życia, umożliwiający 30-dniowy pobyt załogi[5]. Został umieszczony na orbicie 15 września 2016 roku[6]. W październiku tego samego roku zacumował do niego statek załogowy Shenzhou 11[7]. Astronauci przeprowadzali obserwacje powierzchni Ziemi, eksperymenty medyczne i inne. W kwietniu 2017 roku do stacji zacumował statek towarowy Tianzhou[7].

Tiangong 3

Według nieoficjalnych informacji Tiangong 3 miał być większym obiektem od poprzednich modeli, prototypem głównego modułu planowanej wielomodułowej stacji orbitalnej. Tiangong 3 miał zostać wyposażony w system podtrzymywania życia oraz recyklingu umożliwiający pobyty astronautów na jej pokładzie do 40 dni. Ponadto moduł miał być wyposażony w dwa lub więcej portów cumowniczych, do których oprócz załogowych pojazdów Shenzhou mogłyby cumować statki zaopatrzeniowe. Jednak ok. 2013 r. moduł Tiangong 3 przestał pojawiać się w oficjalnych wypowiedziach i prezentacji przedstawicieli chińskiego załogowego programu kosmicznego. Prawdopodobnie po module Tiangong 2 zostanie na orbicie umieszczony już główny moduł Tianhe chińskiej załogowej stacji kosmicznej, która również otrzyma nazwę Tiangong.

Misje w ramach programu Tiangong

Nazwa modułu Start Deorbitacja Cumowania
Tiangong 1 29.09.2011 ok. 2016 Shenzhou 8 (bezzałogowy)
Shenzhou 9
Shenzhou 10
Tiangong 2 15.09.2016 ok. 2019 Shenzhou 11
Tianzhou
Tiangong 3 odwołany – –

Chińska stacja orbitalna

Planowana chińska stacja orbitalna. Od góry: statek transportowy Tianzhou na bazie statku Tiangong 1, moduł główny Tianhe, statek załogowy Shenzhou, po lewej i prawej dwa moduły badawcze Wentian i Xuntian
 Osobny artykuł: Stacja Kosmiczna Tiangong.

W 2021 r. Chiny umieściły na orbicie pierwszy moduł nowej stacji kosmicznej Tiangong[8]. Podstawowy moduł tej stacji Tianhe ma masę 22,5 t, do niego zostaną dołączone dwa moduły badawcze[9], zaś do całego systemu będą cumowały zarówno statki załogowe Shenzhou jak i statki zaopatrzeniowe Tianzhou oparte na konstrukcji Tiangong 1. Całość stacji będzie mieć masę ok. 60 t. Rakietą nośną wynoszącą te moduły na orbitę jest nowa, ciężka rakieta CZ-5, o udźwigu do 25 t na LEO, która będzie startować z kosmodromu Wenchang.

Przypisy

  1. ↑ Thomas Ricker: China's Tiangong 1 space station unveiled for tiny Taikonauts. engadget.com, 26.01.2009. [dostęp 2012-06-10].
  2. ↑ Tiangong-1. Loty kosmiczne (lk.astronautilus.pl). [dostęp 2012-06-10].
  3. ↑ China launches Tiangong-1 space station test module. The Guardian, 29.09.2011. [dostęp 2012-06-10].
  4. ↑ Chiny: fragmenty chińskiej stacji kosmicznej spadły do Oceanu Spokojnego. [dostęp 2018-04-02]. (pol.).
  5. ↑ Morris Jones: Progress for Tiangong 2. SpaceDaily, 2015-09-01. [dostęp 2015-01-01]. (ang.).
  6. ↑ Michał Moroz: Tiangong-2 na orbicie. 2016-09-15. [dostęp 2016-09-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-11-07)].
  7. ↑ a b Tiangong 2. China Space Report. [dostęp 2017-07-15]. (ang.).
  8. ↑ China assembling rocket to launch first space station module. SpaceNews, 18 lutego 2020. [dostęp 2021-02-19]. (ang.).
  9. ↑ Tianhe. [w:] Urania [on-line]. [dostęp 2022-01-09].

Bibliografia


Program Tiangong
Aktywne
Moduły testowe
Inne elementy programu
Stacje kosmiczne
Aktywne
Zakończone
Anulowane
Projektowane
Planowane
państwowe
prywatne

Międzynarodowa Stacja Kosmiczna

  • ¹ Nigdy nie posiadały załogi
  • ² Projekty włączone do ISS
  • AStacje wojskowego programu Ałmaz

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya