Protar

Schemat Protara z 1890 r.

Protar – seria obiektywów fotograficznych zaprojektowanych w zakładach Zeissa przez Paula Rudolpha[1][2] w latach 1890–93[3], początkowo nosząca nazwę Anastigmat, uważana za pierwsze nowoczesne obiektywy[1][3]. Po zaprojektowanym nieco wcześniej obiektywie Rossa był to drugi anastygmat[4]. Był to pierwszy obiektyw, którego podstawowe cechy (poprawione: podłużna i poprzeczna aberracja chromatyczna, aberracja sferyczna, koma, dystorsja, krzywizna pola i astygmatyzm) są określane jako dobre[4].

Asymetryczny obiektyw składał się z dwóch różnych elementów z przesłoną pomiędzy nimi[1][3]. W patencie podstawowa wersja obiektywu została opisana jako zbudowana z dwóch dubletów; zastrzeżono także drugą wersję, w której tylny element mógł składać się z trzech klejonych soczewek[3]. Przedni element określany był jako „stary achromat”, a tylny jako „nowy achromat”. Podstawowy projekt był bardzo elastyczny i mógł być modyfikowany w różny sposób. Seria obiektywów zaprojektowana przez Rudolpha miała różne ogniskowe i jasność, począwszy od portretowego obiektywu z przesłoną f/4,5, skończywszy na szerokokątnym obiektywie pejzażowym z przesłoną f/18[1][4][3]:

Rok Nazwa Apertura Tylna grupa
1890 Series III f/7,2 Klejony dublet
1890 Series IV f/12,5 Klejony dublet
1890 Series V f/18 Klejony dublet
1891 Series I f/4,5 Klejony tryplet
1891 Series II f/6,3 Klejony tryplet
1891 Series IIIa f/9 Klejony dublet
1893 Series IIa f/8 Klejony tryplet

Obiektywy tego typu były także produkowane na licencji przez inne zakłady, takie jak: Baush and Lomb, Krauss, Ross, Fritsch, Koristka i Suter. Do 1900 roku sprzedano ponad 100,000 Protarów w różnych wersjach, pomimo jego dużej popularności w miarę opracowywania nowych i lepszych konstrukcji takich jak Planar, Unar i Tessar były one wycofywane ze sprzedaży. Katalog Zeissa z 1901 roku zawierał już tylko modele IIa, IIa i V, a w 1910 roku tylko modele IIIa i V pozostały w sprzedaży. W 1900 roku Zeiss stracił także prawo do używania nazwy Anastigmat i obiektywy otrzymały nową nazwę – Protar. Jedynym Protarem, który produkowano jeszcze w latach 30. XX wieku był Series V, który pozostał popularnym profesjonalnym obiektywem szerokokątnym[3].

Przypisy

  1. ↑ a b c d Michael R. Peres (red): Focal Encyclopedia of Photography. Focal Press, 2007, s. 168. ISBN 0-240-80740-5. (ang.).
  2. ↑ Rudolph Kingslake: Lens Design Fundamentals. Academic Press, 2010, s. 400. ISBN 978-0-12-374301-5. (ang.).
  3. ↑ a b c d e f Rudolf Kingslake: A history of the photographic lens. Boston: Academic Press, 1989, s. 82–83. ISBN 0-12-408640-3. (ang.).
  4. ↑ a b c R. E. Jacobson: The Manual of Photography: Photographic and Digital Imaging. Focal Press, 2000, s. 86–88. ISBN 0-240-51574-9. (ang.).

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya