Prunetyna
|
|
| Nazewnictwo
|
|
|
| Nomenklatura systematyczna (IUPAC)
|
5-hydroksy-3-(4-hydroksyfenylo)-7-metoksychromen-4-on
|
| Inne nazwy i oznaczenia
|
| 4',5-dihydroksy-7-metoksyizoflawon
|
|
| Ogólne informacje
|
| Charakterystyka fizyczna
|
| ciało stałe
|
|
|
| Wzór Hilla
|
C16H12O5
|
| Masa molowa
|
284,26 g/mol
|
| Identyfikacja
|
| Numer CAS
|
552-59-0
|
| PubChem
|
5281804
|
| SMILES
|
COC1=CC(=C2C(=C1)OC=C(C2=O)C3=CC=C(C=C3)O)O
|
|
| InChI
|
InChI=1S/C16H12O5/c1-20-11-6-13(18)15-14(7-11)21-8-12(16(15)19)9-2-4-10(17)5-3-9/h2-8,17-18H,1H3
|
| InChIKey
|
KQMVAGISDHMXJJ-UHFFFAOYSA-N
|
|
|
|
|
|
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
|
|
|
|
|
Prunetyna – organiczny związek chemiczny z grupy O-metyloizoflawonów. Pierwszy raz została wyizolowana w 1910 roku (Finnemore) z kory wiśni gorzkiej (Prunus emarginata)[4]. Prunetyna wyizolowana z korzeni grochu może działać jako atraktant dla pływek Aphanomyces euteiches[5]. Jest także allosterycznym inhibitorem dehydrogenazy aldehydowej ludzkiej wątroby[6].
Przypisy
- ↑ Prunetin. ChemicalBook. [dostęp 2011-05-05]. (ang.).
- ↑ Prunetin (nr 82415) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck) na obszar Polski. [dostęp 2011-05-05].
- ↑ Prunetyna (nr 82415) (ang.) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck) na obszar Polski. [dostęp 2011-05-05]. (przeczytaj, jeśli nie wyświetla się prawidłowa wersja karty charakterystyki)
- ↑ R. L. Shriner, C. J. Hull. Isoflavones. III. The structure of prunetin and a new synthesis of genistein. „J. Org. Chem.”. 10 (4), s. 288–291, 1945. DOI: 10.1021/jo01180a006.
- ↑ Ryozo Yokosawa, Shiro Kuninaga, Harua Sekizaki. Aphanomyces euteiches Zoospore Attractant Isolated from Pea Root; Prunetin. „Ann. Phytopath. Soc. Japan”. 52, s. 809–816, 1986.
- ↑ S. Sheikh, H. Weiner. Allosteric inhibition of human liver aldehyde dehydrogenase by the isoflavone prunetin. „Biochemical pharmacology”. 53 (4), s. 471–478, 1997. DOI: 10.1016/S0006-2952(96)00837-4.
