Pseudobatos

	Pseudobatos
	Last, Séret & Naylor, 2016
	; Przedstawiciel rodziny – P. horkelii
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	strunowce
Podtyp	kręgowce
Gromada	ryby chrzęstnoszkieletowe
Rząd	Rhinopristiformes
Rodzina	rochowate
Rodzaj	Pseudobatos
	Typ nomenklatoryczny
	Rhinobatus glaucostigma Jordan & Gilbert, 1883
Gatunki
	11 gatunków (w tym 2 wymarłe) – zobacz opis w tekście
	11 gatunków (w tym 2 wymarłe) – zobacz opis w tekście
	Systematyka w Wikispecies
	Multimedia w Wikimedia Commons

Pseudobatos – rodzaj ryb chrzęstnoszkieletowych z rodziny rochowatych (Rhinobatidae).

Rozmieszczenie geograficzne

Do rodzaju należą gatunki występujące w wodach wschodniego Oceanu Spokojnego oraz zachodniego i południowo-zachodniego Oceanu Atlantyckiego^[2]^[3].

Morfologia

Długość ciała do 170 cm; masa ciała (największa opublikowana) do 9,8 kg^[3].

Systematyka

Rodzaj zdefiniował w 2016 roku międzynarodowy zespół ichtiologów (Australijczyk Peter R. Last, Francuz Bernard Séret i Amerykanin Gavin J.P. Naylor) w artykule poświęconym nowemu gatunkowi rochy wraz z nową klasyfikacją na poziomie rodziny w rzędzie Rhinopristiformes opublikowanym w czasopiśmie Zootaxa^[1]. Gatunkiem typowym jest (oryginalne oznaczenie) R. glaucostigma.

Etymologia

Pseudobatos: gr. ψευδος pseudos ‘fałszywy’; βατις batis ‘płaska ryba, zwykle stosowana w odniesieniu do płaszczki lub rai’^[4].

Podział systematyczny

Do rodzaju należą następujące występujące współcześnie gatunki^[2]:

Pseudobatos buthi Rutledge, 2019
Pseudobatos glaucostigma (Jordan & Gilbert, 1883)
Pseudobatos horkelii (Müller & Henle, 1841)
Pseudobatos lentiginosus (Garman, 1880) – rocha atlantycka^[5]
Pseudobatos leucorhynchus (Günther, 1867)
Pseudobatos percellens (Walbaum, 1792)
Pseudobatos planiceps (Garman, 1880) – rocha peruwiańska^[6]
Pseudobatos prahli (Acero P. & Franke, 1995)
Pseudobatos productus (Ayres, 1854) – rocha kalifornijska^[7]

Opisano również gatunki wymarłe z paleogenu Europy:

Pseudobatos matzensis (Baut & Genault, 1995)^[8] (paleocen)
Pseudobatos steurbauti (Cappetta & Nolf, 1981)^[9] (eocen)

Przypisy

↑ ^a ^b P.R. Last, B. Séret & G.J.P. Naylor. A new species of guitarfish, Rhinobatos borneensis sp. nov. with a redefinition of the family-level classification in the order Rhinopristiformes (Chondrichthyes: Batoidea). „Zootaxa”. 4117 (4), s. 470, 2016. DOI: 10.11646/ZOOTAXA.4117.4.1. (ang.).
↑ ^a ^b RonR. Fricke RonR., William NeilW.N. Eschmeyer William NeilW.N., Richard van derR. Laan Richard van derR. (red.), SEARCH, [w:] Eschmeyer’s Catalog of Fishes, California Academy of Sciences, 5 marca 2024 [dostęp 2024-04-02] (ang.).
↑ ^a ^b R. Froese & D. Pauly: Pseudobatos. FishBase (ver. (02/2024)). [dostęp 2024-04-02]. (ang.).
↑ Ch. Scharpf: Family Rhinobatidae Bonaparte 1835 (Guitarfishes). The ETYFish Project. [dostęp 2024-04-02]. (ang.).
↑ D. Szatańska: Ryby: encyklopedia zwierząt. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2007, s. 1–208. ISBN 978-83-01-15140-9. (pol.).
↑ E. Jackowski. Nazewnictwo ryb [nazwy naukowe, polskie i angielskie]. „Magazyn Przemysłu Rybnego”. 6, 2001. ISSN 1428-362X. (pol.).
↑ S. Rutkowicz: Encyklopedia ryb morskich. Gdańsk: Wydawnictwo Morskie, 1982, s. 1–663. ISBN 83-215-2103-7. (pol.).
↑ J.-P. Baut & B. Genault. Contribution à l’étude des élasmobranches du Thanétien (Paléocène) du Bassin de Paris. 1. Découverte d’une faune d’Elasmobranches dans la partie supérieure des Sables de Bracheux (Thanétien, Paléocène du Bassin de Paris) des régions de Compiègne (Oise) et de Montdidier (Somme). „Belgian Geological Survey, Professional Paper, Elasmobranches et Stratigraphie”. 278, s. 185–259, 1995. (fr.).
↑ H. Cappetta & D. Nolf. Les sélaciens de l’Auversien de Ronquerolles (Eocène supérieur du Bassin de Paris). „Mededelingen Van De Werkgroep Voor Tertiaire En Kwartaire Geologie”. 18 (3), s. 87–107, 1981. (fr.).

[last&inni-1] P.R. Last, B. Séret & G.J.P. Naylor. A new species of guitarfish, Rhinobatos borneensis sp. nov. with a redefinition of the family-level classification in the order Rhinopristiformes (Chondrichthyes: Batoidea). „Zootaxa”. 4117 (4), s. 470, 2016. DOI: 10.11646/ZOOTAXA.4117.4.1. (ang.).

[cof-2] RonR. Fricke RonR., William NeilW.N. Eschmeyer William NeilW.N., Richard van derR. Laan Richard van derR. (red.), SEARCH, [w:] Eschmeyer’s Catalog of Fishes, California Academy of Sciences, 5 marca 2024 [dostęp 2024-04-02] (ang.).

[fro&pau-3] R. Froese & D. Pauly: Pseudobatos. FishBase (ver. (02/2024)). [dostęp 2024-04-02]. (ang.).

[ety-4] Ch. Scharpf: Family Rhinobatidae Bonaparte 1835 (Guitarfishes). The ETYFish Project. [dostęp 2024-04-02]. (ang.).

[szat-5] D. Szatańska: Ryby: encyklopedia zwierząt. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2007, s. 1–208. ISBN 978-83-01-15140-9. (pol.).

[jac-6] E. Jackowski. Nazewnictwo ryb [nazwy naukowe, polskie i angielskie]. „Magazyn Przemysłu Rybnego”. 6, 2001. ISSN 1428-362X. (pol.).

[rut-7] S. Rutkowicz: Encyklopedia ryb morskich. Gdańsk: Wydawnictwo Morskie, 1982, s. 1–663. ISBN 83-215-2103-7. (pol.).

[baut&gen-8] J.-P. Baut & B. Genault. Contribution à l’étude des élasmobranches du Thanétien (Paléocène) du Bassin de Paris. 1. Découverte d’une faune d’Elasmobranches dans la partie supérieure des Sables de Bracheux (Thanétien, Paléocène du Bassin de Paris) des régions de Compiègne (Oise) et de Montdidier (Somme). „Belgian Geological Survey, Professional Paper, Elasmobranches et Stratigraphie”. 278, s. 185–259, 1995. (fr.).

[cap&nolf-9] H. Cappetta & D. Nolf. Les sélaciens de l’Auversien de Ronquerolles (Eocène supérieur du Bassin de Paris). „Mededelingen Van De Werkgroep Voor Tertiaire En Kwartaire Geologie”. 18 (3), s. 87–107, 1981. (fr.).

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]