Ptychodus

Ptychodus
Agassiz, 1837
Ilustracja
Ptychodus mortoni
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ryby chrzęstnoszkieletowe

Podgromada

spodouste

Rząd

Hybodontiformes

Rodzina

Ptychodontidae

Rodzaj

Ptychodus

Ptychodus – wymarły rodzaj ryb chrzęstnoszkieletowych z okresu kredowego.

Z powodu chrzęstnej budowy szkieletu zachowało się niewiele skamieniałości szkieletów tego taksonu i jest on znany głównie ze skamieniałości w postaci zębów. Korony zębów mają dość szeroki, spłaszczony i pokryty żebrami wierzchołek otoczony marginalium z drobnymi zmarszczkami. Są to zęby typu miażdżącego, przylegając do siebie, tworzyły płyty złożone z kilkuset zębów na szczęce i służyły głównie do miażdżenia muszli bezkręgowców (np. małży, amonitów), które były podstawowym pokarmem tych rekinów. W 2009 roku Kenshu Shimada i współpracownicy zasugerowali jednak, że P. occidentalis żywił się bardziej różnorodnym pokarmem[1].

Ptychodusy były rekinami morskimi, przydennymi, o zarysie ciała podobnym do rekinów dywanowych. Spotykane głównie w morzach półkuli północnej, gdzie były kosmopolityczne. Największe rozmiary wiązane są z gatunkami Ptychodus mortoni oraz P. rugosus z Ameryki Północnej. Długość jednego z osobników P. mortoni oszacowano na przeszło 10 m, z czego około metr przypadał na szczęki (choć na bazie mocno niekompletnego materiału i z paroma założeniami)[2]. W 2009 roku Shimada i współpracownicy na podstawie zębów oszacowali długość jednego okazu P. rugosus na niemal 14,5 m, co czyni go największym znanym drapieżnym rekinem mezozoiku[1].

Podział systematyczny

Do rodzaju należą następujące gatunki:

  • Ptychodus mortoni
  • Ptychodus occidentalis
  • Ptychodus mammillaris
  • Ptychodus decurrens
  • Ptychodus latissimus
  • Ptychodus polygyrus
  • Ptychodus rugosus

Przypisy

  1. a b Kenshu Shimada, Cynthia K. Rigsby, Sun H. Kim. Partial skull of Late Cretaceous durophagous shark, Ptychodus occidentalis (Elasmobranchii: Ptychodontidae), from Nebraska, U.S.A.. „Journal of Vertebrate Paleontology”. 29 (2), s. 336–349, 2009. DOI: 10.1671/039.029.0226. (ang.). 
  2. Kenshu Shimada, Michael J. Everhart, Ramo Decker, Pamela D. Decker. A new skeletal remain of the durophagous shark, Ptychodus mortoni, from the Upper Cretaceous of North America: an indication of gigantic body size. „Cretaceous Research”. 31 (2), s. 249–254, 2010. DOI: 10.1016/j.cretres.2009.11.005. (ang.). 

Bibliografia

  • H. Cappetta, Handbook of Paleoichthyology, Vol. 3B: Chondrichthyes II, Gustav Fischer Verlag, 1987.
  • D.W. Obruczew (red.), Osnowy paleontologii. Bezczelustnyje, ryby, Moskwa: Nauka, 1964.
  • R. Niedźwiedzki, Gigant z morza kredowego, „Wiedza i Życie”, nr 4, 2010, s. 14.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya