Puliny
| |||||
| Państwo | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Obwód | |||||
| Rejon | |||||
| Wysokość |
232 m n.p.m. | ||||
| Populacja (2018) |
| ||||
| • liczba ludności |
5411[1] | ||||
| Nr kierunkowy |
+380 4131 | ||||
| Kod pocztowy |
12004 | ||||
Położenie na mapie obwodu żytomierskiego | |||||
Położenie na mapie Ukrainy | |||||
Puliny (ukr. Пулини, Pułyny; w latach 1935–2016 Czerwonoarmijśk) – osiedle typu miejskiego w obwodzie żytomierskim na Ukrainie, siedziba władz rejonu pulińskiego.
Historia
W pobliżu miasteczka zachowało się kilka horodyszcz prehistorycznych. Okolice te, leżące na trakcie z Wołynia i z Litwy do Kijowa nazywane były Czertowym Lasem i wzmiankowane są kilka razy w latopisach ruskich. Za czasów litewskich miasteczko pod nazwą „Czartolesy” prawdopodobnie z nadania Świdrygiełły była własnością Kalenika Miszkowicza, protoplasty Tyszkiewiczów. Po powstaniu Chmielnickiego wcześnie wyzwolone przez Przyjemskiego, jednak „przez Kozaków i Ordę tak zdezelowane, że pustkami stały, i tylko gromadka z 10 ludzi zaledwie złożona, tułała się po lasach”. Od 1655 r. w dokumentach pojawia się nazwa „Czartolesy alias Puliny”. Emanuel Tyszkiewicz w 1701 sprzedał Puliny Wojciechowi Dzikowi. Po Dzikach Puliny dziedziczą Skorupkowie[2] a po nich Hańscy. Gabriel Ochocki wspomina gościnny dom Hańskich w swoich pamiętnikach. Później były też własnością Karola Kaczkowskiego, który na skutek powstania styczniowego musiał odsprzedać je kolonistom Czechom[3]. Pod rozbiorami siedziba gminy Puliny w powiecie żytomierskim guberni wołyńskiej.
W roku 1935 sowieckie władze przemianowały je na Czerwonoarmijsk.
Podczas okupacji hitlerowskiej, w lecie 1941 roku Niemcy utworzyli getto dla żydowskich mieszkańców. Przebywało w nim około 700 osób. W grudniu 1941 roku Niemcy zlikwidowali getto, a Żydów zamordowali na cmentarzu Łysa Góra[4].
W 1989 liczyło 5396 mieszkańców[5].
W maju 2016 władze ukraińskie przywróciły nazwę Puliny.
Przypisy
- ↑ Чисельність наявного населення України на 1 січня 2018 року. Державна служба статистики України. Київ, 2018. стор.30
- ↑ Eustachy Iwanowski, Rozmowy o polskiéj koronie, Kraków 1873, na str. 680 Dzikowie, szlachta Bracławska, mieli znaczne dobra w okolicach Żytomiérza, klucz Puliński, które przeszły do Skorupków, a ze Skorupkówną przeszły do Hańskich..
- ↑ Puliny, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. IX: Pożajście – Ruksze, Warszawa 1888, s. 281.
- ↑ Geoffrey P. Megargee (red.), Encyclopedia of camps and ghettos, 1933-1945, t. II, part B, s. 1522.
- ↑ Всесоюзная перепись населения 1989 г. Численность городского населения союзных республик, их территориальных единиц, городских поселений и городских районов по полу
Linki zewnętrzne
- Puliny, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. IX: Pożajście – Ruksze, Warszawa 1888, s. 281.
- Puliny na stronie Rady Najwyższej Ukrainy
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.