Pultruzja

Pultruzja – metoda przeciągania włókna, polegająca na wytwarzaniu sposobem ciągłym profili kompozytowych o różnych kształtach – pełnych, otwartych, zamkniętych. Dzięki jednokierunkowemu ułożeniu włókien uzyskane tą metodą wyroby mają wysokie wartości wytrzymałości i sprężystości w kierunku wzdłużnym; w kierunku poprzecznym wartości te są dużo niższe, dlatego w celu polepszenia wytrzymałości poprzecznej wprowadza się taśmy z tkanin lub maty rowingowe. Gotowe wyroby dodatkowo charakteryzują się właściwościami antykorozyjnymi i podwyższoną odpornością cieplną^[1].

Stanowią doskonałą alternatywę dla tradycyjnych profili wykonywanych np. ze stali czy też aluminium, ponieważ są jeszcze bardziej wytrzymałe, a koszt ich wykorzystania oraz eksploatacji często jest niższy. Są odporne na działanie czynników środowiskowych oraz różnorodnych substancji chemicznych – można je wykorzystać np. bez obaw o korozję, promieniowanie UV i agresywne środowisko pracy. Ich zaletą i atutem jest niska masa – np. profile z włókien węglowych są aż 9-krotnie lżejsze niż odpowiedniki stalowe, co zapewnia łatwość ich transportu i montażu oraz umożliwia obniżenie wydatków związanych z eksploatacją. Nie obciążają konstrukcji budynków, wiat i wież, na których są montowane. Mogą być wykonywane na indywidualne zamówienie – tak, aby ich rozmiary oraz parametry techniczne wpisywały się w specyfikację konkretnego projektu z jakimi się zmaga klient^[2].

Proces pultruzji składa się z kilku kroków przeciągania włókna:

• ze stelażu z nawojami przez system impregnujący z żywicą
• przez zestaw dysz kształtujących
• przez system grzewczy (gdzie żywica ulega polimeryzacji)
• przez urządzenia ciągnące gotowy profil^[3]