R-16
| |
| Państwo | |
|---|---|
| Producent | |
| Rodzaj |
międzykontynentalny pocisk balistyczny |
| Przeznaczenie |
strategiczna |
| Data konstrukcji | |
| Operacyjność |
1961–1976 |
| Długość |
30 m |
| Średnica |
3 m |
| Masa |
141 000 kg |
| Napęd |
silnik rakietowy na paliwo ciekłe (1,1-dimetylohydrazyna + AK-27I) |
| Zasięg |
11 000 km z głowicą 5 Mt TNT, |
| Naprowadzanie |
żyroskopowe |
| Typ głowicy | |
| Równoważnik |
3 , 5 , 6 Mt |
R-16 (NATO: SS-7 Saddler) – radziecki dwustopniowy międzykontynentalny pocisk balistyczny (ang. oznaczany typu ICBM). Pierwszy udany lot rakiety odbył się 2 lutego 1961. Pierwszy pocisk wszedł do służby 1 listopada 1961. Rakiety zakończyły służbę w latach 1976-77 w związku z wejściem w życie SALT I[1]. Największa liczba pocisków, 202 sztuki, było czynnych w 1965.
Awaria takiej rakiety była przyczyną katastrofy w Bajkonurze, 24 października 1960, w której zginęło 126 osób[2].
R-16 jest określany jako pocisk pierwszej generacji, prezentujący duży postęp wobec pocisku R-7, tzw. generacji zerowej. Był jednak bardzo podatny na rażenie rakietami głównego przeciwnika ZSRR, Stanów Zjednoczonych Ameryki. Pociski były gromadzone w hangarach, podatnych na bomby lotnicze i rakiety. Wytoczenie rakiety, jej zatankowanie i przygotowanie do startu zajmowało około trzech godzin. Pocisk mógł pozostawać zatankowanym 30 dni, z powodu bardzo korozyjnych własności utleniacza AK-27I składającego się z kwasu azotowego i tetratlenku diazotu, jednego ze składników paliwa. Przed wystrzeleniem rakiety konieczne było też rozpędzenie żyroskopów układu naprowadzania, co zajmowało dodatkowe 20 minut.
Promień błędu pocisku wynosi 2,7 km.
Od 1963 rakiety R-16, w wariancie R-16U, były umieszczane w silosach, po trzy silosy w jednym ośrodku startowym. Zbudowano około 69 silosów.
W czasie kryzysu kubańskiego ZSRR dysponował około 50 rakietami R-16, chociaż do lotu było gotowych około 20 sztuk.
Przypisy
- ↑ Стратегические ядерные силы СССР и России. Ограничение вооружений: Договор ОСВ-1 и Договор по ПРО [online], www.armscontrol.ru [dostęp 2019-12-17].
- ↑ Katastrofa Niedielina.
Bibliografia
- The Kremlin’s Nuclear Sword, Steven J. Zaloga, Smithsonian Institution Press, Washington and London, 2002
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.