R-ace GP

R-ace GP
Ilustracja
Emanuele Olivieri w serii Formula Regional European Championship (2026)
Aktywna

od 2011

Siedziba

Fontenay-le-Comte

Ważni ludzie
Założyciel

Thibaut de Merindol
Cyril Comte

Dyrektor

Thibaut de Mérindol

Kierowcy

FREC:
Rashid Al-Dhaheri
Emanuele Olivieri
Yuki Sano
Włoska Formuła 4:
Andy Consani
Tamás Gender
Kenzo Craigie
Payton Westcott
Emily Cotty
Le Mans Cup:
Danial Frost
Enzo Peugeot
Léna Bühler
Zack Scoular

Inne
Mistrzostwa
konstruktorów

Eurocup FR2.0: 2017–2019
NEC FR2.0: 2017–2018
FRECA: 2021, 2025
FRMEC: 2024
Formuła 4 Bliskiego Wschodu: 2025
Le Mans Cup (LMP3): 2025

Mistrzostwa
kierowców

Renault Sport Trophy: (elite)
Andréa Pizzitola (2015)
NEC FR2.0:
Michaël Benyahia (2017)
Eurocup FR2.0:
Max Fewtrell (2018)
Oscar Piastri (2019)
FRMEC:
Tuukka Taponen (2024)
F4MEC:
Emanuele Olivieri (2025)

Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

R-ace GP – francuski zespół startujący w wyścigach samochodowych założony w 2011 roku przez Thibauta de Mérindola i Cyrila Comte’a[1].

Aktualnie startuje w seriach: Formula Regional European Championship, Włoska Formuła 4, Le Mans Cup, Formula Regional Middle East Trophy oraz UAE4 Series.

Historia

2011–2012: Początki

Pierwszą serią w której zespół wziął udział była Formuła Renault 2.0; Północnoeuropejski Puchar Formuły Renault 2.0 oraz Europejski Puchar Formuły Renault 2.0. W składzie kierowców znaleźli się: Norman Nato, Pieter Schothorst i Côme Ledogar[2]. W pierwszym sezonie startów zespół zajął 8. miejsce w Europejskim Pucharze zdobywając dwa podia oraz dziewiąte w Północnoeuropejskim Pucharze, gdzie również zdołali dwukrotnie stanąć na podium[potrzebny przypis].

Na sezon 2012 zespół wystawił skład: Andréa Pizzitola, Pierre Gasly oraz Nyck de Vries, członek Programu rozwoju kierowców McLarena[3]. Ekipa R-ace GP awansowała na 5. miejsce w obu seriach, a Nyck de Vries odniósł dla niej pierwsze zwycięstwo w NEC na jego domowym torze TT Circuit Assen[potrzebny przypis].

2013–2015: ART Junior Team

W 2013 roku zespół nawiązał ścisłą współpracę z ART Grand Prix zmieniając przy tym nazwę na ART Junior Team[potrzebny przypis]. Pizzitola został w zespole, a dołączyli do niego Alexandre Baron, Nico Jamin, Tanart Sathienthirakul, Alberto di Folco i Esteban Ocon. W Europejskim Pucharze Formuły Renault 2.0 zajęli drugie miejsce, a najwyżej sklasyfikowany z ich kierowców był Esteban Ocon, który był trzeci na koniec sezonu[potrzebny przypis].

W sezonie 2014 ich kierowcami byli: Aurélien Panis, Callan O'Keefe, Levin Amweg i Simon Gachet. Zespół zajął 4. miejsce w obu mistrzostwach, a zwycięstwa odniosła pierwsza wyżej wymieniona trójka kierowców.

W następnym sezonie jego skład tworzyli Max Defourny, Ukyo Sasahara, Darius Oskoui i Will Palmer (tylko w Europejskim Pucharze Formuły Renault 2.0). Zajęli 2. miejsce i wygrali cztery wyścigi w NEC, a w Eurocupie zwyciężyli jeden wyścig co przełożyło się na zajęcie szóstego miejsca[potrzebny przypis]. Zespół też zadebiutował w Renault Sport Trophy[4], gdzie ich kierowca Andréa Pizzitola został mistrzem w klasie elite.

2016–2019: Powrót do starej nazwy i pierwsze tytuły

W 2016 ogłoszono, że zespół wrócił do dawnej nazwy, R-ace GP. Defourny i Palmer pozostali w zespole, a dołączyli do nich debiutant Julien Falchero oraz Marcus Armstrong, który wystąpił gościnnie. W NEC zajęli to samo miejsce co rok temu czyli drugie, a w Eurocupie byli na miejscu trzecim w klasyfikacji konstruktorów natomiast Defourny był drugi w klasyfikacji kierowców w NEC i trzeci w Eurocupie[potrzebny przypis].

Na następny sezon Defourny i Palmer podpisali kontrakty na trzeci sezon startów, a dołączyli do nich Robert Szwarcman oraz Raúl Guzman[5][6][7][8]. W Północnoeuropejskim Pucharze Renault 2.0 wystartowali Gilles Magnus, Michael Benyahia, Théo Coicaud oraz Charles Milesi[6].

Po zdobyciu pierwszych dwóch tytułów mistrzów konstruktora w Eurocupie i NEC-u do zespołu dołączyli dwaj członkowie Renaul Sport Academy, Max Fewtrell i Victor Martins[9][10], a także Logan Sargeant i do tego Charles Milesi został w zespole na następny sezon[11]. W zawodach NEC jeździł Gabriel Gandulia.

Na sezon 2019 ich kierowcami zostali Oscar Piastri, Aleksander Smoljar i Caio Collet[12][13][14]. Ponadto zadebiutowali w Formule 4 ADAC, gdzie ich zawodnikami zostali Gregoire Saucy i László Tóth[15]. Wzięli też udział w trzech rundach Włoskiej Formuły 4[potrzebny przypis]. W Północnoeuropejskim Pucharze Formuły Renault sięgnęli po potrójną koronę; zostali mistrzem konstruktorów, Caio Collet został mistrzem debiutantów, a Oscar Piastri zdobył tytuł mistrza serii zdobywając 320 punktów, gdzie po drodze wygrał siedem wyścigów[16]. W lipcu 2019 ogłoszono, że zespół wejdzie do serii Toyota Racing Series współpracując z MTEC Motorsport począwszy od sezonu 2020[17].

2020–2024: Ekspansja na nowe serie i kolejne triumfy

Na sezon 2020 Caio Collet został w ich zespole, a dołączył do niego Petr Ptáček[potrzebny przypis]. Ich kierowca, Caio Collet został ostatnim wicemistrzem w historii tej serii, a sam zespół zajął 2. miejsce[18].

W sezonie 2021 zadebiutowali w serii Formula Regional European Championship[19]. W debiutanckim dla nich sezonie jeździli: Isack Hadjar, Hadrien David, Léna Bühler, Zane Maloney oraz Sami Meguetounif[20]. Zwyciężyli w klasyfikacji konstruktorów, Hadrien David został wicemistrzem sezonu 2021, natomiast Isack Hadjar zdobył tytuł najlepszego debiutanta sezonu[21].

W sezonach 2022–2023 zdobywali dwukrotnie wicemistrzostwo serii FRECA, zaś Martinius Stenshorne w 2023 roku został najlepszym debiutantem[22].

W 2024 roku zespół wziął udział w serii Formula Regional Middle East Championship, gdzie zdobyli potrójną koronę; mistrzostwo konstruktorów, mistrzostwo kierowców, które zdobył Tuukka Taponen oraz mistrzostwo debiutantów, które też zdobył fiński kierowca[23]. Po raz pierwszy wystartowali też w serii Le Mans Cup, gdzie zajęli 2. miejsce w klasyfikacji konstruktorów z dorobkiem 68 punktów[24]. Natomiast w serii FRECA zajęli 2. miejsce na koniec sezonu[25].

2025–nadal: Ekspansja na serie długodystansowe

Na początku roku 2025 R-ace GP zdobyło tytuł mistrza konstruktorów, zaś Emanuele Olivieri sięgnął po tytuł mistrza kierowców w Formule 4 ZEA[26]. W serii Formula Regional Middle East Championship zajęli drugie miejsce, a Ugo Ugochukwu został najwyżej sklasyfikowanym kierowcą z zespołu zajmując 3. miejsce na koniec sezonu[27]. W serii Le Mans Cup zespół wystawił trzy samochody Duqueine D09 LMP3[28]. Po nienajlepszym początku sezonu odnieśli we wspaniałym stylu zwycięstwa w trzech ostatnich wyścigach i zapewnili sobie tytuł mistrzowski na torze Silverstone[29]. Na początku września zespół potwierdził, że zadebiutuje w Asian Le Mans Series[30]. W Formula Regional European Championship zdobyli po raz drugi mistrzowski tytuł wśród zespołów[31], zaś we Włoskiej Formule 4 poczynili progres i zajęli 3. miejsce[32].

Starty w aktualnych seriach

European Le Mans Series

Rok Samochód Nr. Kl. Kierowcy Wyścigi P1 PP NO Pod. Pkt M.K. M.Z.
2026* Duqueine Automotive – LMP3 85 LMP3 Francja Fabien Michal 3 0 0 0 1 31 5 5
Niemcy Hugo Schwarze
Luksemburg Pierre-Alexandre Provost

Asian Le Mans Series

Rok Samochód Nr. Kl. Kierowcy Wyścigi P1 PP NO Pod. Pkt M.K. M.Z.
2025/26 Duqueine Automotive – LMP3 85 LMP3 Francja Fabien Michal 4 0 0 0 0 30 13 8
Luksemburg Pierre-Alexandre Provost
Australia Zack Scoular 2 0 0 0 0 12 16
Singapur Danial Frost 2 0 0 0 0 12 17
Liban Shahan Sarkissian
Niemcy Hugo Schwarze 2 0 0 0 0 8 19
Szwajcaria Léna Bühler 2 0 0 0 0 0 21

Le Mans Cup

Rok Samochód Nr. Kl. Kierowcy Wyścigi P1 PP NO Pod. Pkt M.K. M.Z.
2024 Duqueine Automotive – LMP3 85 LMP3 Francja Hadrien David 7 1 5 1 3 68 2 2
Francja Fabien Michal
2025 Duqueine Automotive – LMP3 85 LMP3 Francja Hadrien David 6 2 3 3 4 116 1 1
Niemcy Hugo Schwarze
86 Francja Edgar Pierre 6 0 0 0 0 20 13 10
Szwecja Joel Granfors 2 0 0 0 0 14 15
Japonia Jin Nakamura 2 0 0 0 0 0 26
Francja Antoine Doquin 2 0 0 0 0 6 25
88 Pro-Am Francja Romano Ricci 6 0 0 0 1 29 9 8
Francja Fabien Lavergne 4 0 0 0 1 28 11
Wielka Brytania Ewan Thomas 2 0 0 0 0 1 31
2026* Duqueine Automotive – LMP3 85 LMP3 Francja Enzo Peugeot 3 1 0 0 2 62 1 1
Singapur Danial Frost
86 Australia Zack Scoular 3 0 0 0 1 15 8 8
Szwajcaria Léna Bühler

Formula Regional European Championship

Rok Bolid Kierowcy Wyścigi P1 PP NO Pod. Pkt M.K. Pkt M.Z.
2021 Tatuus F3 T-318–Alpine Francja Hadrien David 20 2 1 2 9 209 2 481 1
Barbados Zane Maloney 20 1 1 1 8 170 4
Francja Isack Hadjar 20 2 1 3 6 166 5
Szwajcaria Léna Bühler 17 0 0 0 0 0 38
Francja Sami Meguetounif 4 0 0 0 0 0 NS†
2022 Tatuus F3 T-318–Alpine Francja Hadrien David 20 3 3 4 7 222 4 421 2
Brazylia Gabriel Bortoleto 20 2 2 1 5 174 6
Hiszpania Lorenzo Fluxá 19 0 0 0 1 49 12
Szwajcaria Léna Bühler 3 0 0 0 0 0 39
2023 Tatuus F3 T-318–Alpine Norwegia Martinius Stenshorne 20 5 3 3 11 261 2 510 2
Niemcy Tim Tramnitz 20 3 4 1 10 239 3
Peru Matías Zagazeta 20 0 0 0 0 12 22
2024 Tatuus F3 T-318–Alpine Finlandia Tuukka Taponen 20 4 3 2 7 198 3 312 2
Francja Enzo Deligny 20 0 0 0 0 61 12
Malta Zachary David 20 0 0 0 1 57 13
2025 Tatuus F3 T-318–Alpine Francja Enzo Deligny 20 4 4 2 9 235 3 455 1
Indie Akshay Bohra 20 1 1 1 6 159 6
Japonia Jin Nakamura 20 0 0 3 1 81 10
2026* Tatuus T-326–Toyota Zjednoczone Emiraty Arabskie Rashid Al-Dhaheri 14 3 1 1 7 159 3 366 1
Włochy Emanuele Olivieri 14 1 1 2 6 152 4
Japonia Yuki Sano 14 1 1 1 2 55 10

Formula Regional Middle East Championship/Trophy

Rok Bolid Kierowcy Wyścigi P1 PP NO Pod. Pkt M.K. Pkt M.Z.
2023 Tatuus F3 T-318–Alfa Romeo Singapur Nikhil Bohra 15 1 0 0 2 73 9 97 5
Peru Matías Zagazeta 9 0 0 0 1 28 17
Norwegia Martinius Stenshorne 9 0 0 0 0 20 18
Niemcy Tim Tramnitz 6 0 0 0 0 14 20
Węgry Levente Révész 15 0 0 0 0 9 25
Włochy Francesco Braschi 6 0 0 0 0 6 27
2024 Tatuus F3 T-318–Alfa Romeo Finlandia Tuukka Taponen 15 5 5 7 9 255 1 410 1
Malta Zachary David 15 0 0 0 4 112 4
Norwegia Martinius Stenshorne 9 0 0 2 4 100 8
Wielka Brytania Kanato Le 6 0 0 0 0 1 22
Meksyk Jesse Carrasquedo Jr. 14 0 0 0 0 0 24
2025 Tatuus F3 T-318–Alfa Romeo Stany Zjednoczone Ugo Ugochukwu 15 1 1 2 6 205 3 350 2
Francja Enzo Deligny 15 1 0 2 3 147 5
Japonia Jin Nakamura 15 1 0 0 2 94 10
Indie Akshay Bohra 15 1 0 1 1 48 14
2026 Tatuus T-326–Toyota Zjednoczone Emiraty Arabskie Rashid Al-Dhaheri 11 3 1 3 3 139 2 199 2
Japonia Yuki Sano 11 0 0 0 0 37 13
Włochy Emanuele Olivieri 5 0 0 1 1 31 14
Chiny Gerrard Xie 6 0 0 0 0 1 23

Włoska Formuła 4

Rok Bolid Kierowcy Wyścigi P1 PP NO Pod. Pkt M.K. Pkt M.Z.
2019 Tatuus F4-T014–Abarth Szwajcaria Grégoire Saucy 9 0 0 0 0 28 15 28 8
Węgry László Tóth 9 0 0 0 0 0 38
2020 Tatuus F4-T014–Abarth Rosja Cyryl Smal 2 0 0 0 0 0 15 1 13
Francja Victor Bernier 3 0 0 0 0 1 28
2021 Tatuus F4-T014–Abarth Francja Victor Bernier 9 0 0 0 0 30 13 52 7
Francja Sami Meguetounif 9 0 0 0 0 22 19
Francja Marcus Amand 6 0 0 0 0 0 40
2022 Tatuus F4-T421–Abarth Francja Hadrien David 2 0 0 0 0 10 18 14 7
Irlandia Adam Fitzgerald 6 0 0 0 0 4 22
Dania Frederik Lund 20 0 0 0 0 0 29
Australia Marcos Flack 6 0 0 0 0 0 39
Włochy Giovanni Maschio 16 0 0 0 0 0 43
Francja Raphaël Narac 2 0 0 0 0 0 50
2023 Tatuus F4-T421–Abarth Francja Raphaël Narac 21 0 0 0 0 11 19 21 6
Włochy Matteo De Palo 3 0 0 0 0 10 20
Zjednoczone Emiraty Arabskie Matteo Quintarelli 21 0 0 0 0 0 31
Singapur Kabir Anurag 9 0 0 0 0 0 41
2024 Tatuus F4-T421–Abarth Finlandia Luka Sammalisto 15 0 0 0 0 11 18 17 6
Włochy Enzo Yeh 21 0 0 0 0 6 23
2025 Tatuus F4-T421–Abarth Włochy Emanuele Olivieri 20 0 2 2 4 140 7 267 3
Stany Zjednoczone Alex Powell 20 2 2 1 4 126 9
Rumunia Luca Viișoreanu 15 0 0 0 0 14 24
Włochy Ołeksandr Sawinkow 18 0 0 0 0 1 27
Wielka Brytania Emily Cotty 18 0 0 0 0 0 31
Francja Andy Consani 5 0 0 0 0 0 32
Izrael Guy Albag 20 0 0 0 0 0 37
2026* Tatuus F4-T421–Abarth Wielka Brytania Kenzo Kraigie 9 0 0 1 0 68 14 104 7
Francja Andy Consani 9 0 0 0 0 32 22
Węgry Tamás Gender 9 0 0 0 0 2 40
Stany Zjednoczone Payton Westcott 6 0 0 0 0 1 41
Wielka Brytania Emily Cotty 9 0 0 0 0 1 42

Euro 4 Championship

Rok Bolid Kierowcy Wyścigi P1 PP NO Pod. Pkt M.K. Pkt M.Z.
2023 Tatuus F4-T421–Abarth Francja Raphaël Narac 3 0 0 0 0 1 18 1 5
Zjednoczone Emiraty Arabskie Matteo Quintarelli 3 0 0 0 0 0 30
2024 Tatuus F4-T421–Abarth Finlandia Luka Sammalisto 6 0 0 0 0 4 20 4 7
Włochy Enzo Yeh 9 0 0 0 0 0 25
2025 Tatuus F4-T421–Abarth Stany Zjednoczone Alex Powell 9 1 1 1 3 86 5 90 4
Francja Andy Consani 6 0 0 0 0 3 18
Włochy Ołeksandr Sawinkow 9 0 0 0 0 1 21
Izrael Guy Albag 9 0 0 0 0 0 25
Wielka Brytania Emily Cotty 9 0 0 0 0 0 27
2026* Tatuus F4-T421–Abarth Wielka Brytania Kenzo Kraigie 3 1 0 1 0 56 2 70 3
Francja Andy Consani 3 0 0 0 0 10 14
Grecja Philippe Armand Karras 3 0 0 0 0 4 20
Grecja Jean-Paul Karras 3 0 0 0 0 0 31
Węgry Tamás Gender 3 0 0 0 0 0 35

Formuła 4 ZEA/Formuła 4 Bliskiego Wschodu/UAE4 Series

Rok Bolid Kierowcy Wyścigi P1 PP NO Pod. Pkt M.K. Pkt M.Z.
2022 Tatuus F4-T421–Abarth Norwegia Martinius Stenshorne 19 0 0 0 1 72 10 89 7
Singapur Nikhil Bohra 20 0 0 0 0 17 20
Rosja Maksim Archangielski 4 0 0 0 0 0 31
Rosja Wiktoria Błochina 16 0 0 0 0 0 37
2023 Tatuus F4-T421–Abarth Malta Zachary David 15 1 0 0 2 59 8 81 7
Meksyk Jesse Carrasquedo Jr. 15 0 0 1 0 20 18
Łotwa Aleksander Abchazawa 15 0 0 0 0 2 28
Francja Raphaël Narac 12 0 0 0 0 0 32
2024 Tatuus F4-T421–Abarth Hiszpania Enzo Deligny 9 1 0 0 2 73 8 163 6
Włochy Enzo Yeh 15 0 0 0 1 37 14
Francja Jules Caranta 15 0 0 0 0 37 15
Finlandia Luka Sammalisto 15 0 0 0 0 12 20
Francja Raphaël Narac 15 0 0 0 0 4 23
2025 Tatuus F4-T421–Abarth Włochy Emanuele Olivieri 15 6 5 9 13 339 1 602 1
Stany Zjednoczone Alex Powell 15 5 4 2 9 281 2
Włochy Ołeksandr Sawinkow 15 0 0 0 0 64 11
Wielka Brytania Emily Cotty 15 0 0 0 0 3 21
2026* Tatuus F4-T421–Abarth Francja Andy Consani 15 3 3 6 9 183 2 301 1
Wielka Brytania Kenzo Kraigie 15 1 2 3 3 118 3
Wielka Brytania Emily Cotty 15 0 0 0 1 37 10
Niemcy Elia Weiß 15 0 0 0 0 21 16
Węgry Tamás Gender 15 0 0 0 0 0 32

Starty w dawnych seriach

Północnoeuropejski Puchar Formuły Renault

Rok Bolid Kierowcy Wyścigi P1 PP NO Pod. Pkt M.K. Pkt M.Z.
2011 Barazi-Epsilon–Renault Holandia Pieter Schothorst 11 0 0 0 1 91 18 120 9
Francja Côme Ledogar 9 0 0 0 1 91 19
Francja Norman Nato 7 0 0 0 1 56 25
2012 Barazi-Epsilon–Renault Holandia Nyck de Vries 11 0 0 1 2 166 10 215 5
Francja Andréa Pizzitola 11 0 0 0 0 141 13
Francja Pierre Gasly 7 0 0 0 2 78 23
2013 Tatuus–Renault Francja Andréa Pizzitola 14 1 2 1 3 190 6 198 2
Francja Nicolas Jamin 18 0 0 0 1 144 7
Tajlandia Tanart Sathienthirakul 18 0 0 0 0 123 11
Francja Esteban Ocon 8 1 0 1 3 122 12
Włochy Alberto Di Folco 9 0 0 0 0 73 20
Brazylia Thiago Vivacqua 5 0 0 0 0 8 42
Francja Alexandre Baron 5 0 0 0 0 0 54
2014 Tatuus–Renault Południowa Afryka Callan O’Keeffe 15 1 1 3 3 187 7 255 4
Wielka Brytania Jake Hughes 15 0 0 0 1 152 8
Szwajcaria Levin Amweg 7 1 0 2 4 107 15
Francja Aurélien Panis 6 1 2 0 2 77 19
Australia James Allen 2 0 0 0 0 0 NS
2015 Tatuus–Renault Japonia Ukyō Sasahara 21 2 1 1 8 296 3 301 2
Belgia Max Defourny 16 2 1 2 4 218 4
Szwajcaria Darius Oskoui 16 0 0 0 0 143 9
2016 Tatuus–Renault Belgia Max Defourny 15 3 2 5 9 285 2 313 2
Wielka Brytania Will Palmer 13 0 0 0 3 126 12
Francja Julien Falchero 15 0 0 0 0 124 13
Nowa Zelandia Marcus Armstrong 2 0 0 0 0 23 24
2017 Tatuus–Renault Maroko Michaël Benyahia 11 0 0 1 4 163 1 348 1
Belgia Gilles Magnus 11 2 2 2 2 161 2
Francja Théo Coicaud 11 0 0 0 1 129.5 4
Francja Charles Milesi 11 1 0 0 2 106 7
2018 Tatuus–Renault Argentyna Gabriel Gandulia 12 0 4 0 8 216 3 467 1
Stany Zjednoczone Logan Sargeant 12 1 0 2 3 87 5
Francja Victor Martins 12 1 1 3 2 83 6
Francja Charles Milesi 12 0 1 1 1 57 9
Wielka Brytania Max Fewtrell 10 0 0 3 1 24 15

Europejski Puchar Formuły Renault

Rok Bolid Kierowcy Wyścigi P1 PP NO Pod. Pkt M.K. Pkt M.Z.
2011 Barazi-Epsilon–Renault Francja Norman Nato 14 0 0 0 2 58 11 68 8
Francja Côme Ledogar 14 0 0 0 0 9 19
Holandia Pieter Schothorst 14 0 0 0 0 1 24
2012 Barazi-Epsilon–Renault Holandia Nyck de Vries 14 0 0 1 2 78 5 127 5
Francja Pierre Gasly 14 0 0 0 2 49 10
Francja Andréa Pizzitola 14 0 0 0 0 12 21
2013 Tatuus–Renault Francja Esteban Ocon 14 2 1 1 5 159 3 198 2
Francja Andréa Pizzitola 14 0 0 0 1 39 13
Francja Alexandre Baron 8 0 0 0 0 0 27
Francja Nicolas Jamin 2 0 0 0 0 0 NS†
2014 Tatuus–Renault Francja Aurélien Panis 14 1 1 0 2 82 9 148 4
Szwajcaria Levin Amweg 12 0 0 0 0 42 13
Południowa Afryka Callan O’Keeffe 14 0 0 1 0 28 16
Francja Simon Gachet 14 0 0 0 0 10 19
2015 Tatuus–Renault Japonia Ukyō Sasahara 17 1 1 0 4 116 7 152 6
Szwajcaria Darius Oskoui 17 0 0 0 1 36 13
Belgia Max Defourny 7 0 0 0 0 0 NS†
Wielka Brytania Will Palmer 3 0 0 0 0 0 NS†
2016 Tatuus–Renault Belgia Max Defourny 15 1 3 5 8 188.5 3 231.5 3
Wielka Brytania Will Palmer 15 1 0 1 2 76 7
Francja Julien Falchero 15 0 0 0 0 32.5 13
Nowa Zelandia Marcus Armstrong 2 0 0 0 0 0 NS†
2017 Tatuus–Renault Wielka Brytania Will Palmer 23 3 1 1 10 298 2 731 1
Rosja Robert Szwarcman 23 6 7 7 12 285 3
Belgia Max Defourny 23 1 2 5 11 255 4
Meksyk Raúl Guzmán 23 0 0 0 0 13 17
Francja Théo Coicaud 7 0 0 0 0 0 NS†
Francja Charles Milesi 10 0 0 0 0 0 NS†
Maroko Michaël Benyahia 7 0 0 0 0 0 NS†
Belgia Gilles Magnus 3 0 0 0 0 0 NS†
Stany Zjednoczone Logan Sargeant 3 0 0 0 0 0 NS†
2018 Tatuus–Renault Wielka Brytania Max Fewtrell 20 6 6 6 11 275.5 1 662.5 1
Stany Zjednoczone Logan Sargeant 20 3 2 3 7 218 4
Francja Victor Martins 20 2 2 1 6 186 5
Francja Charles Milesi 20 2 2 2 4 122.5 7
2019 Tatuus F3 T-318–Renault Australia Oscar Piastri 20 7 5 6 11 320 1 637 1
Rosja Aleksander Smojlar 20 3 2 4 10 255 3
Brazylia Caio Collet 20 0 0 0 5 207 5
Szwajcaria Grégoire Saucy 4 0 0 0 0 0 NS†
2020 Tatuus F3 T-318–Renault Brazylia Caio Collet 20 5 3 4 12 304 2 351 2
Rosja Michael Biełow 10 0 0 0 0 40 13
Czechy Petr Ptáček 14 0 0 0 0 39 14
Wielka Brytania Johnathan Hoggard 2 0 0 0 0 0 22
Finlandia Elias Seppänen 2 0 0 0 0 0 NS†

Renault Sport Trophy

Rok Samochód Kat. Kierowcy Wyścigi P1 PP NO Pod. Pkt M.K. Pkt M.Z.
2015 Renault Sport R.S. 01 Elite Francja Andréa Pizzitola 9 2 3 2 6 140 1 424 1
Prestige Słowacja Richard Gonda 9 3 6 3 5 123 2
Elite Holandia Indy Dontje 9 1 0 0 4 96 4
Prestige Hiszpania Toni Forné 9 0 0 0 3 81 6
2016 Renault Sport R.S. 01 Elite Estonia Kevin Korjus 9 1 1 0 4 111 2 312 3
Prestige Szwecja Fredrik Blomstedt 9 1 2 3 5 115 3
Elite Wielka Brytania Raoul Owens 3 0 0 0 0 37 9
Prestige Hiszpania Toni Forné 9 0 0 0 0 24 10
Prestige Francja Jean-Marc Merlin 3 0 0 0 0 0 20
Prestige Francja Philippe Haezebrouck 1 0 0 0 0 0 NS†

Formuła 4 ADAC

Rok Bolid Kierowcy Wyścigi P1 PP NO Pod. Pkt M.K. Pkt M.Z.
2019 Tatuus F4-T014–Abarth Rosja Michael Biełow 17 1 0 1 2 122 8 341 4
Szwajcaria Grégoire Saucy 20 0 0 0 2 95 12
Węgry László Tóth 20 0 0 0 0 2 20
Francja Hadrien David 6 0 0 0 0 0 NS†
2020 Tatuus F4-T014–Abarth Francja Victor Bernier 21 2 0 2 6 225 5 416 3
Rosja Cyryl Smal 21 0 1 0 3 91 9
Rosja Artiom Łobanenko 9 0 0 0 0 24 13
Izrael Roee Meyuhas 15 0 0 0 0 20 14
2021 Tatuus F4-T014–Abarth Francja Victor Bernier 18 1 0 2 4 167 4 323 3
Francja Sami Meguetounif 18 0 0 0 0 61 11
Francja Marcus Amand 18 0 0 0 0 37 12
Stany Zjednoczone Nikhil Bohra 3 0 0 0 0 0 22
Węgry Levente Révész 6 0 0 0 0 0 NS†
2022 Tatuus F4-T421–Abarth Kostaryka Frederik Lund 3 0 0 0 0 0 NS† – –
Australia Marcos Flack 3 0 0 0 0 0 NS†

Toyota Racing Series

Rok Bolid Kierowcy Wyścigi P1 PP NO Pod. Pkt M.K.
2020 Tatuus FT-60–Toyota Czechy Petr Ptáček 15 0 1 0 3 241 5
Brazylia Caio Collet 15 1 1 2 1 219 7
Australia Jackson Walls 15 1 1 0 1 160 10
Dania Oliver Rasmussen 15 0 0 1 2 158 11
Szwecja Lucas Petersson 15 0 0 0 0 127 12

Formula Regional Asian Championship

Rok Bolid Kierowcy Wyścigi P1 PP NO Pod. Pkt M.K. Pkt M.Z.
2022 Tatuus F3 T-318–Alfa Romeo Francja Hadrien David 6 2 1 3 2 64 9 128 5
Hiszpania Lorenzo Fluxá 15 0 0 0 1 64 10
Brazylia Gabriel Bortoleto 6 1 0 0 1 46 14
Włochy Francesco Braschi 9 0 0 0 0 3 22
Monako Oliver Goethe 13 0 0 0 0 1 25
Szwajcaria Léna Bühler 6 0 0 0 0 0 29

Formuła 4 Azji Południowo-Wschodniej

Rok Bolid Kierowcy Wyścigi P1 PP NO Pod. Pkt M.K. Pkt M.Z.
2023 Tatuus F4-T421–Abarth Francja Hadrien David 3 3 2 0 3 75 3 103 4
Francja Raphaël Narac 3 0 0 1 1 28 13

Przypisy

  1. ↑ R-ace GP | Northern European Cup, „Northern European Cup” [dostęp 2026-07-08] [zarchiwizowane z adresu 2018-07-19] (ang.).
  2. ↑ Renault Sport | Racing | Formula Renault 2.0 [online], www.renault-sport.com [dostęp 2026-07-08] [zarchiwizowane z adresu 2012-03-08].
  3. ↑ New boys and old hands raring to go [online], Renault Sport [dostęp 2026-07-08] [zarchiwizowane z adresu 2016-12-20].
  4. ↑ Renault Sport Trophy - Communiqués de presse - The first Renault Sport R.S. 01s have arrived - renaultsport.com [online], Renault Sport [dostęp 2026-07-10] (fr.).
  5. ↑ Peter Allen, Will Palmer stays with R-Ace GP Formula Renault squad for 2017 [online], Formula Scout, 13 grudnia 2016 [dostęp 2026-07-09] (ang.).
  6. ↑ a b Peter Allen, Max Defourny to stay in Eurocup Formula Renault with R-ace GP [online], Formula Scout, 2 marca 2017 [dostęp 2026-07-09] (ang.).
  7. ↑ Peter Allen, Shwartzman to continue in Formula Renault with R-ace GP [online], Formula Scout, 11 stycznia 2017 [dostęp 2026-07-09] (ang.).
  8. ↑ Peter Allen, Raul Guzman moves to Formula Renault with R-ace GP [online], Formula Scout, 21 grudnia 2016 [dostęp 2026-07-09] (ang.).
  9. ↑ Connor Jackson, Max Fewtrell to Remain in Eurocup Formula Renault [online], The Checkered Flag, 15 stycznia 2018 [dostęp 2026-07-09] (ang.).
  10. ↑ Peter Allen, French F4 rivals Rougier and Martins become Renault juniors ahead of Eurocup moves [online], Formula Scout, 15 stycznia 2018 [dostęp 2026-07-09] (ang.).
  11. ↑ Milesi Charles [online], www.charlesmilesi.com [dostęp 2026-07-10] [zarchiwizowane z adresu 2018-02-16] (fr.).
  12. ↑ Renault Sport Academy - Actualités - Renault Sport Academy signs Caio Collet - renaultsport.com [online], Renault Sport [dostęp 2026-07-10] [zarchiwizowane z adresu 2021-10-27] (fr.).
  13. ↑ Bruce Williams, OSCAR PIASTRI SIGNS WITH FORMULA RENAULT CHAMPIONS, „Auto Action”, 21 grudnia 2018 [dostęp 2026-07-10] [zarchiwizowane z adresu 2025-09-11] (ang.).
  14. ↑ Alexander Smolyar will drive in Formula Renault Eurocup in 2019 season [online], smpracing.ru [dostęp 2026-07-10].
  15. ↑ Maggy Parries, Talented youngsters on the way up: Fifth season of ADAC Formula 4 about to get underway - automobilsport.com [online], www.automobilsport.com [dostęp 2026-07-14] [zarchiwizowane z adresu 2021-04-18].
  16. ↑ Formula Renault Eurocup - Press release - The win for Victor Martins, the title for Oscar Piastri! - renaultsport.com [online], Renault Sport [dostęp 2026-07-14] [zarchiwizowane z adresu 2019-10-27] (ang.).
  17. ↑ Daniel Herrero, news: Top European team joins Toyota Racing Series - Speedcafe.com [online], speedcafe.com [dostęp 2026-07-14] (ang.).
  18. ↑ EB, Vice da F-Renault Eurocup, Collet encerra 2020 com quarto lugar em Paul Ricard [online], Autoracing | F1 | Indy | MotoGP | StockCar | NASCAR, 15 listopada 2020 [dostęp 2026-07-14] (port.).
  19. ↑ e, The final list of 12 teams confirmed for 2021 [online], Formula Regional by Alpine, 25 lutego 2021 [dostęp 2026-07-10] (wł.).
  20. ↑ Teams and drivers [online], Formula Regional by Alpine [dostęp 2026-07-15] (wł.).
  21. ↑ Formula Regional & Formula 4 Weekend Recap [online], Federation Internationale de l'Automobile, 3 listopada 2021 [dostęp 2026-07-15] (ang.).
  22. ↑ Our Titles - R-ace GP [online], 28 października 2019 [dostęp 2026-07-15] (ang.).
  23. ↑ R.-ace GP, R-ACE GP : TEAM CHAMPION ! - R-ace GP [online], 22 lutego 2024 [dostęp 2026-07-15] (ang.).
  24. ↑ 2024 LMP3 Champions Review: COOL Racing [online], www.lemanscup.com [dostęp 2026-07-15].
  25. ↑ Standings [online], Formula Regional by Alpine [dostęp 2026-07-15] (wł.).
  26. ↑ R.-ace GP, R-ace GP, team and driver champions in F4 Middle East! - R-ace GP [online], 1 marca 2025 [dostęp 2026-07-15] (ang.).
  27. ↑ R.-ace GP, R-ace GP finishes Runner-Up in FRMEC - R-ace GP [online], 1 marca 2025 [dostęp 2026-07-15] (ang.).
  28. ↑ R.-ace GP, Michelin Le Mans Cup 2025: who are the six R-ace GP drivers? - R-ace GP [online], 25 marca 2025 [dostęp 2026-07-16] (ang.).
  29. ↑ R-ace GP Win Silverstone Thriller to Secure 2025 MLMC Title [online], www.lemanscup.com [dostęp 2026-07-16].
  30. ↑ Record Breaking Entry for 2025/26 Asian Le Mans Series [online], 24 Heures du Mans, 11 września 2025 [dostęp 2026-07-16] (ang.).
  31. ↑ Emanuele Fasano, R-ace GP clinches Teams’ title as Freddie Slater wins the 100th race of the Formula Regional European Championship by Alpine at Monza [online], Formula Regional by Alpine, 26 października 2025 [dostęp 2026-07-16] (wł.).
  32. ↑ ACI Sport - Classifiche ufficiali del ITALIAN F.4 CHAMPIONSHIP 2025 [online], www.acisport.it [dostęp 2026-07-16].

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya