RWD-2
 RWD-2 podczas Challenge 1930 | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
|---|---|
| Producent |
RWD |
| Typ |
samolot turystyczno-sportowy |
| Konstrukcja |
drewniana |
| Załoga |
2 osoby |
| Historia | |
| Data oblotu |
1929 |
| Wycofanie ze służby |
1935 |
| Liczba egz. |
4 |
| Dane techniczne | |
| Napęd |
9-cylindrowy silnik gwiazdowy Salmson 9Ad |
| Moc |
40 KM |
| Wymiary | |
| Rozpiętość |
9,80 m |
| Długość |
6,15 m |
| Wysokość |
1,90 m |
| Powierzchnia nośna |
13,6 m² |
| Masa | |
| Własna |
268 kg |
| Użyteczna |
450 kg |
| Startowa |
500 kg |
| Zapas paliwa |
75 l |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. |
155 km/h |
| Prędkość przelotowa |
130 km/h |
| Prędkość minimalna |
70 km/h |
| Prędkość wznoszenia |
3 m/s |
| Pułap |
3500 m |
| Zasięg |
550 km |
| Rozbieg |
120-140 m |
| Dane operacyjne | |
RWD-2 – polski samolot turystyczno-sportowy, skonstruowany przez zespół konstrukcyjny RWD na przełomie 1928 i 1929 roku.
Historia
RWD-2 został skonstruowany jako rozwinięcie RWD-1 przez Stanisława Rogalskiego, Stanisława Wigurę i Jerzego Drzewieckiego. Prace konstrukcyjne rozpoczęły się jesienią 1928 roku, zakończono je na początku 1929 roku. Samolot charakteryzował się starannym opracowaniem aerodynamicznym, co doprowadziło do rezygnacji z bezpośredniej widzialności do przodu. Dlatego też zyskał przydomek „ślepa mysz”. Zasadnicza różnica w stosunku do RWD-1 dotyczyła napędu – w miejsce zawodnego i niewyrównoważonego w pracy dwucylindrowego silnika Scorpion, powodującego drgania konstrukcji, zastosowano cięższy, ale w miarę niezawodny i bardzo równo pracujący dziewięciocylindrowy silnik Salmson. Zastosowano też sztywniejszy kadłub i solidniejsze koła podwozia. Zmiany te wiązały się z przyrostem masy o około 60 kg[1].
Samolot był zbudowany w Warsztatach Sekcji Lotniczej Koła Mechaników Studentów Politechniki Warszawskiej. Pierwszy prototyp, o znakach rejestracyjnych SP-ACE, został oblatany przez Jerzego Drzewieckiego w lipcu 1929 roku[2]. Następnie prototyp odbył wieloetapowy lot na trasie około 1200 km dookoła Polski pilotowany przez Franciszka Żwirko i Stanisława Wigurę w lipcu 1929 roku. Następnie w sierpniu i wrześniu 1929 roku ta sama załoga odbyła lot na trasie Warszawa – Paryż – Barcelona – Warszawa (5000 km w ciągu 42 godzin lotu)[3]. Był to pierwszy tak daleki rajd samolotu turystycznego polskiej konstrukcji i produkcji. Jesienią 1929 roku RWD-2 zajął I miejsce w Locie Południowo-Zachodniej Polski[4]. 16 października 1929 roku Franciszek Żwirko wraz z Antonim Kocjanem ustanowili pierwszy polski międzynarodowy rekord lotniczy w wysokości lotu w klasie samolotów o masie własnej do 280 kg z wynikiem 4004 m[5].
W 1930 roku wybudowano trzy kolejne egzemplarze (SP-ADJ, -ADG, -ADH). Brały one udział w zawodach Challenge 1930. W próbie zużycia paliwa RWD-2 zajął pierwsze miejsce z wynikiem 5,2 kg/100 km[6]. Stanisław Płonczyński w klasyfikacji generalnej uzyskał 19. miejsce, Edward Więckowski zdobył 21. lokatę[7].
W marcu 1930 roku Franciszek Żwirko na RWD-2 wziął z powodzeniem udział w zimowym locie do Estonii na trasie Warszawa — Wilno – Ryga — Tallinn i z powrotem[8], a we wrześniu 1930 roku zwyciężył w Locie Południowo-Zachodniej Polski. We wrześniu 1930 roku cztery RWD-2 pilotowane przez por. Henryka Skrzypińskiego, Stanisława Rogalskiego, Jerzego Drzewieckiego i Stanisława Tondysa zajęły cztery pierwsze miejsca w III Krajowym Konkursie Awionetek w II kategorii samolotów[9][10]. W 1932 roku por. Robert Hirszbandt wykonał przelot samolotem RWD-2 z Warszawy do Londynu, było to pierwsze zarejestrowane użycie zaprojektowanego w Polsce samolotu do celów służbowych[11].
RWD-2 były pierwszymi w pełni udanymi, polskimi samolotami sportowymi produkowanymi seryjnie. Były one kupowane przez aerokluby i ostatecznie wycofane w 1935 roku[12].
Opis konstrukcji
Dwumiejscowy (układ tandemowy) samolot sportowy w układzie wolnonośnego górnopłata konstrukcji drewnianej. Kadłub o przekroju prostokątnym, zwężający się na górze. Na prawej burcie drzwi do kabin, obie kabiny wyposażone w sterownice. Skrzydło niedzielone o obrysie trapezowym, jednodźwigarowe z dźwigarkiem pomocniczym. Do dźwigara kryte sklejką, dalej płótnem. Usterzenie klasyczne, krzyżowe, wolnonośne. Silnik gwiazdowy, 9-cylindrowy Salmson 9Ad o mocy 40 KM napędzający dwułopatowe śmigło ciągnące o stałym skoku. Zbiornik paliwa i zbiornik oleju (10 litrów) za silnikiem w kadłubie. Podwozie samolotu trójpunktowe, mocowane do kadłuba na krótkich wysięgnikach amortyzowane sznurem gumowym z płozą ogonową[13].
Przypisy
- ↑ Glass 1976 ↓, s. 286-287.
- ↑ Jędrzejewski 2014 ↓, s. 184.
- ↑ Młody Lotnik 1929 ↓, s. 193.
- ↑ Dulęba, Glass 1983 ↓, s. 90.
- ↑ Cynk 1971 ↓, s. 489.
- ↑ Krzyżan 1988 ↓, s. 53.
- ↑ Krzyżan 1988 ↓, s. 59.
- ↑ Glass 1976 ↓, s. 287.
- ↑ Skrzydlata Polska 1930 ↓, s. 8.
- ↑ Prauss 2019 ↓, s. 210.
- ↑ Cynk 1971 ↓, s. 492.
- ↑ Glass 1976 ↓, s. 288.
- ↑ Glass 2004 ↓, s. 344.
Bibliografia
- Jerzy B. Cynk: Polish aircraft 1893-1939. London: Putman & Company, 1971. ISBN 0-370-00085-4. OCLC 831346721.
- Leszek Dulęba, Andrzej Glass: Samoloty RWD. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1983, seria: Biblioteczka Skrzydlatej Polski. Nr 17. ISBN 83-206-0315-3. OCLC 38307708.
- Jerzy Jędrzejewski: Polscy piloci doświadczalni. Warszawa: Wydawnictwa Naukowe Instytutu Lotnictwa, 2014. ISBN 978-83-63539-05-4. OCLC 883576680.
- Andrzej Glass: Polskie konstrukcje lotnicze 1893-1939. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1976. OCLC 830596725.
- Andrzej Glass: Polskie konstrukcje lotnicze do 1939 r. T. 1. Sandomierz: Stratus, 2004. ISBN 83-916327-8-4. OCLC 749402398.
- Marian Krzyżan: Międzynarodowe turnieje lotnicze 1929-1934. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1988, seria: Biblioteczka Skrzydlatej Polski. Nr 37. ISBN 83-206-0637-3. OCLC 21084651.
- Stanisław Prauss: Z Zakopanego na Stag Lane : wspomnienia konstruktora samolotów PZL-23 Karaś i PZL-46 Sum, współpracownika brytyjskich wytwórni lotniczych Westland, de Havilland i Hawker Siddeley. Warszawa-Kraków: Oficyna Wydawnicza Mireki, 2019. ISBN 978-83-65902-19-1. OCLC 1135394948.
- Biuletyn Aeroklubów Akademickich. „Młody Lotnik”. 8/1929, sierpień 1929. Warszawa: Liga Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej. OCLC 947171525.
- III-ci Krajowy Konkurs Awionetek. „Skrzydlata Polska”. 4/1930, październik 1930. Warszawa: Liga Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej. ISSN 0137-866X. OCLC 839207783.
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.