Rafał Syska

Rafał Syska (ur. 18 lipca 1974 w Kielcach) – polski historyk filmu, doktor habilitowany, profesor w Instytucie Sztuk Audiowizualnych Uniwersytetu Jagiellońskiego, w latach 2015–2025 dyrektor Narodowego Centrum Kultury Filmowej.

Życiorys

Na początku specjalizował się w analizie przemocy w filmie (doktorat Film i przemoc. Sposoby obrazowania filmowych aktów przemocy), potem skoncentrował się na badaniu autorskich strategii w kinie amerykańskim (habilitacja Zachować dystans. Filmowy świat Roberta Altmana). Po 2008 roku w kręgu jego zainteresowań znalazło się współczesne kino autorskie i slow cinema, a zwłaszcza zdefiniowane przez Syskę tendencje neomodernistyczne (m.in. twórczość Aleksandra Sokurowa, Béli Tarra, Bruno Dumonta, Šarūnasa Bartasa, Freda Kelemena, Tsai Ming-lianga, Lisandra Alonsa i Carlosa Reygadasa), co zaowocowało książką Filmowy neomodernizm. Zajmuje się naukowo wystawiennictwem i muzealnictwem filmowym, a także filmowym aspektem muzealnictwa narracyjnego.

Opublikował również monografię twórczości Teo Angelopoulosa Poezja obrazu. Filmy Theo Angelopoulosa. Był także redaktorem Słownika filmu (wydania: 2005 i 2010), a także współredaktorem wielotomowych publikacji Mistrzowie kina amerykańskiego i Historia kina.

W Instytucie Sztuk Audiowizualnych pracuje w Katedrze Historii Filmu. Prowadzi zajęcia z historii kina, filmu współczesnego oraz organizacji wydarzeń kulturalnych. Dwukrotny stypendysta Komitetu Badań Naukowych i Narodowego Centrum Nauki. W 2012 roku był Scholar Visiting na Columbia University w Nowym Jorku. Wykładał na Middlesex University London (2014), Masarykova univerzita w Brnie (2015), Lietuvos muzikos ir teatro akademija w Wilnie (2016), Universidad de Malaga (2018) i Universidade de Coimbra (2023).

Syska był stypendystą Fundacji imienia Stanisława Estreichera, Tygodnika „Polityka” i Fundacji na Rzecz Nauki Polskiej, a także Fundacji Kościuszkowskiej. W 2009 roku otrzymał Nagrodę Rektora UJ i nominację do nagrody im. Bolesława Michałka za książkę Zachować dystans. Filmowy świat Roberta Altmana. W latach 1994–2004 współtworzył i organizował Międzynarodowy Festiwal Filmowy „Etiuda”, dwukrotnie będąc jego wicedyrektorem organizacyjnym. Publikował artykuły w „Kinie”, „Kwartalniku filmowym” i „Didaskaliach”. Jest pomysłodawcą, założycielem i redaktorem naczelnym (w latach 2011-2018) magazynu o tematyce audiowizualnej EKRANy. W Muzeum Narodowym w Krakowie był kuratorem wystawy Stanley Kubrick (2014) i Wajda (2019 - nagroda Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej za wydarzenie roku). Był też kuratorem i współkuratorem wystaw: Kino Kresów. Kultura filmowa na ziemiach wschodnich II Rzeczpospolitej (Narodowe Centrum Kultury Filmowej w Łodzi, 2017), Bez końca. Dialogi Krzysztofa Kieślowskiego (Narodowe Centrum Kultury Filmowej w Łodzi, 2021), Jan A.P. Marzyciel (Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej "Manggha" w Krakowie, 2023).

Od listopada 2015[1] do 30 czerwca 2025 pełnił funkcję dyrektora Narodowego Centrum Kultury Filmowej w Łodzi[2], dla którego przygotował koncepcję programową i scenariusze wystaw. Członek Rady (2014-2017) i p.o. Przewodniczącego Rady Programowej Filmoteki Narodowej w Warszawie (2016-2017), Członek Zarządu Stypendystów Fundacji Kościuszkowskiej, Członek Rady Fundacji Kioto-Kraków, Członek Rady Programowej Krakowskiego Biura Festiwalowego.

Publikacje

Książki

  • Leksykon „100 thrillerów”, Rabid, Kraków, 2002.
  • Film i przemoc. Sposoby obrazowania filmowych aktów przemocy, Rabid, Kraków, 2003.
  • Słownik filmu (redaktor), Zielona Sowa, Kraków 2005 (drugie wydanie 2010).
  • Mistrzowie kina amerykańskiego, tom I. Klasycy, współredakcja Łukasz A. Plesnar, Rabid, Kraków 2006.
  • Mistrzowie kina amerykańskiego, tom II. Bunt i nostalgia, współredakcja Łukasz A. Plesnar, Rabid, Kraków 2007.
  • Poezja obrazu. Filmy Theo Angelopoulosa, Rabid, Kraków 2008.
  • Zachować dystans. Filmowy świat Roberta Altmana, Rabid, Kraków 2008.
  • Historia kina, tom 1: Kino nieme, współredakcja Tadeusz Lubelski, Iwona Sowińska, Universitas, Kraków 2009.
  • Mistrzowie kina amerykańskiego, tom III. Współczesność, współredakcja Łukasz A. Plesnar, Rabid, Kraków 2010.
  • Historia kina, tom 2: Kino klasyczne, współredakcja Tadeusz Lubelski, Iwona Sowińska, Universitas, Kraków 2011.
  • Adaptacje literatury amerykańskiej (redaktor), EKRANy,Kraków 2011.
  • Arcydzieła klasycznego kina amerykańskiego, współredakcja Łukasz A. Plesnar, EKRANy, Kraków 2013.
  • Filmowy neomodernizm, Avalon, Kraków 2014 – nominacja do Nagrody im. Bolesława Michałka za najlepszą książkę filmową roku[3].
  • Sekretne światy Jacques'a Rivette'a, Ekrany, Kraków 2017.
  • Niezrealizowane arcydzieła kina, Ekrany, Kraków 2018.
  • Historia kina, tom 4: Kino końca wieku, współredakcja Tadeusz Lubelski, Iwona Sowińska, Universitas, Kraków 2018.
  • Fotosy – Renata Pajchel, Narodowe Centrum Kultury Filmowej, Łódź 2018.
  • Kino Kresów: kultura filmowa na ziemiach wschodnich II Rzeczypospolitej: Lwów, Wilno, Grodno, współredakcja Piotr Kulesza, Piotr Komorowski, Narodowe Centrum Kultury Filmowej, Łódź 2018.
  • Andrzej Wajda, Muzeum Narodowe w Krakowie, Kraków 2019.
  • Kadry Kawalerowicza, współredakcja Anna Wróblewska, Narodowe Centrum Kultury Filmowej, Stowarzyszenie Filmowców Polskich, Łódź-Warszawa 2022.
  • Jan A.P. Marzyciel, Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej „Manggha”, Kraków 2023.

Eseje i artykuły (wybór)

  • Film terrorystyczny [w:] Kino gatunków wczoraj i dziś, Krzysztof Loska (red.), Kraków 1998.
  • Agresja i zło. Ścieżki XX wiecznej destrukcyjności [w:] Przemoc ikoniczna czy nowa widzialność, Eugeniusz Wilk (red.), Katowice 2001.
  • Thriller jako gatunek [w:] Wokół kina gatunków, Krzysztof Loska (red.), Kraków 2002.
  • Rewolucja, która nie nadeszła. O politycznych kontekstach twórczości Rainera Wernera Fassbindera [w:] Mistrzowie kina europejskiego, Grażyna Stachówna, Joanna Wojnicka (red.), Kraków 2002.
  • Janusz Morgenstern. W pułapce teraźniejszości [w:] Autorzy kina polskiego, Grażyna Stachówna, Joanna Wojnicka (red.), Kraków 2004.
  • Béla Tarr. Koło się zamyka [w:] Autorzy kina europejskiego, tom III, Alicja Helman i Andrzej Pitrus, Rabid, Kraków 2007.
  • Michael Haneke – w poczuciu winy [w:] Nowa audiowizualność – nowy paradygmat kultury?, Eugeniusz Wilk, Iwona Kolasińska-Pasterczyk (red.), Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2008.
  • Bruno Dumont – wpatrzenie [w:] Autorzy kina europejskiego, tom V, Alicja Helman, Andrzej Pitrus (red.), Rabid, Kraków 2009.
  • Marlowe z zaświatów. „Długie pożegnanie” Roberta Altmana [w:] „Studia filmoznawcze” nr 29, Sławomir Bobowski (red.), Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, Wrocław 2009.
  • Doświadczyć wnętrza kina. Analiza narracyjna Inland Empire Davida Lyncha [w:] Kwartalnik filmowy 71-72/2010, s. 256-280.
  • Don Kichot Orsona Wellesa: niedokończona podróż na Księżyc [w:] Od Cervantesa do Pereza-Reverte’a. Adaptacje literatury hiszpańskiej i iberoamerykańskiej, red. Alicja Helman i Kamila Żyto, Warszawa: Kino Rabid 2010, s. 18-33.
  • Teoria znaczenia Davida Bordwella, cz. I, „EKRANy” 1-2/2012, s. 74-79.
  • Neomodernizm. Kino w wolnym tempie, „EKRANy” 1-2/2012, s. 4-15.
  • Teoria znaczenia Davida Bordwella, cz. II, „EKRANy” 3/2012, s. 66-71.
  • Wewnętrzny świat kobiet. Wczesna twórczość Chantal Akerman, „Kwartalnik filmowy” 79/2012, s. 90-105.
  • Nostalgia za Tarkowskim. Kino Carlosa Reygadasa i Aleksandra Sokurowa [w:] Strefa filmu. Kino Andrieja Tarkowskiego, Iwona Anna NDiaye, Marek Sokołowski (red.), Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 2013, s. 357-378.
  • Split screen – historia rozbitego świata, „EKRANy” 2013, 5 (15), s. 51-55.
  • Mozaikowy ekran, czyli cyfrowy split screen, „EKRANy” 2014, 1 (17), s. 50-54.
  • Czasotrwanie. Moda na Gilles’a Deleuze’a, „EKRANy” 2014, 2 (18), s. 86-91.
  • Art-hard core, „EKRANy” 2014, 3-4 (19-20), s. 26-34.
  • Shinji Aoyama: w poszukiwaniu rodziny [w:] Autorzy kina azjatyckiego II, red. Agnieszka Kamrowska, EKRANy 2015, s. 235-258.
  • (Re)konstruowanie pamięci o Rewolucji w nowym kinie rumuńskim, [w:] „Images” 26, vol. XVII, s. 5-13.
  • Ślady niepowstałych filmów [w:] „Kwartalnik filmowy” 89-90/2015, s. 27-40.
  • Kino greckie lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych [w:] Kino epoki nowofalowej, red. Tadeusz Lubelski, Iwona Sowińska, Rafał Syska, Universitas, Kraków 2015, s. 1091-1126.
  • Renesans Hollywoodu. Kino amerykańskie lat 70., współautor Michał Lesiak [w:] Kino epoki nowofalowej, red. Tadeusz Lubelski, Iwona Sowińska, Rafał Syska, Universitas, Kraków 2015, s. 883-962.
  • Antonioni w Amazonii i na Pacyfiku [w:] „EKRANy” 6/2015, s. 97-105.
  • Mauzolea kina i parki rozrywki [w:] „EKRANy” 1/2016, s. 82-85.
  • Smart cinema. Mądre kino z indie świata [w:] „Kwartalnik filmowy” 93-94/2016, s. 130-139.
  • Melancholie Gustawa Flauberta i Eugène’a Greena. „Każda noc” według pierwszej redakcji „Szkoły uczuć” [w:] Patrycja Włodek (red.), Adaptacje literatury francuskiej, Kraków 2016.
  • Niewidoczni bohaterowie pierwszego planu. RKO a Orson Welles [w:] Orson Welles. Twórczość – Recepcja – Dziedzictwo, Paweł Biliński (red.), Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego, Gdańsk 2016, s. 59-72.
  • Urok jawnogrześnicy. Maddalena Jerzego Kawalerowicza [w:] „Kwartalnik filmowy” 95/ 2016, s. 175-183.
  • „Kontener” Lukasa Moodysona – garb brzydkiego ciała [w:] „InterAlia” 11b/2016, s. 20-31. Czasopismo dostępne w wersji internetowej: http://interalia.org.pl/media/11B_2016/interalia_11b_2016_brzydkie_ciala.pdf
  • Niczyi w tyranii wspólnoty : "Samotny głos człowieka" Aleksandra Sokurowa i "Rzeka Potudań" Andrieja Płatonowa, [w:] Od Puszkina do Brodskiego : adaptacje literatury rosyjskiej, Joanna Wojnicka (red.), Ekrany, Kraków 2017, s. 285-305.
  • Ślady niepowstałych filmów [w:] Rafał Syska (red.), Niezrealizowane arcydzieła kina, Ekrany 2018, s. 9-22.
  • Intensity of the Moment [w:] Rafał Syska (ed.), Fotosy:– Renata Pajchel, Narodowe Centrum Kultury Filmowej, Łódź 2018, s. 7-32.
  • Reaganomatografia. Kino amerykańskie lat osiemdziesiątych [w:] Historia kina, tom 4: Kino końca wieku, współredakcja Tadeusz Lubelski, Iwona Sowińska, Universitas, Kraków 2018, s. 81-160.
  • Grecja [w:] Historia kina, tom 4: Kino końca wieku, współredakcja Tadeusz Lubelski, Iwona Sowińska, Universitas, Kraków 2018, s. 1189-1204.
  • Film w ruchu, „EKRANy” 3-4/2019, s. 38-42.
  • Komiks w muzeach i galeriach. Paradoksy obecności i nieobecności komiksów w muzealnych praktykach, w: „Kultura popularna”, 2019 nr 4 (62), s. 28-41.
  • SnorriCam. A New Look at the Face [w:] Post-technological Experiences. Art-Science-Culture, Michał Krawczak (red.), Adam Mickiewicz University Poznan 2019, s. 180-187.
  • Neomodernistyczny melodramat filmowy [w:] Monografia miłości, Alicja Helman, Andrzej Pitrus (red.), Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2021, s. 93-116.
  • Dotknięcie filmu. Techniczne uwarunkowania obecności filmu w muzeum [w:] „Kwartalnik Filmowy” 113 (rok 2021), s. 68-90.
  • Film w przestrzeni. Kino polskie na wystawach galeryjnych i muzealnych [w:] Film polski współcześnie: od głównego nurtu do eksperymentu, Marta Giec, Artur Majer (red.), PWSFTviT w Łodzi, Łódź 2021, s. 261-282.
  • Przy biurku na Puławskiej. Kawalerowicz kierownikiem Zespołu Filmowego „Kadr” [w:] Kadry Kawalerowicza, Rafał Syska, Anna Wróblewska (red.), Narodowe Centrum Kultury Filmowej, Stowarzyszenie Filmowców Polskich, Łódź-Warszawa 2022, s. 93-112.

Przypisy

  1. Rafał Syska szefem Narodowego Centrum Kultury Filmowej w Łodzi
  2. Rafał Syska odchodzi z NCKF. Jego dyrektorska kadencja miała zakończyć się w 2028 roku - Radio Łódź [online], radiolodz.pl, 12 czerwca 2025 [dostęp 2025-07-03].
  3. FilmPolski.pl [online], FilmPolski [dostęp 2016-01-14].

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya