Rajczo Sławkow

Rajczo Sławkow
Райчо Славков
generał porucznik generał porucznik
Data i miejsce urodzenia

8 maja 1898
Hyrsowo

Data i miejsce śmierci

1953
Sofia

Przebieg służby
Lata służby

1919–1945

Siły zbrojne

Armia Carstwa Bułgarii

Jednostki

1 dywizja piechoty

Stanowiska

szef sztabu armii

Główne wojny i bitwy

II wojna światowa

Odznaczenia
Order Waleczności III klasy (Bułgaria) Order Świętego Aleksandra (Bułgaria) Kawaler Orderu Zasługi Wojskowej (Bułgaria)

Rajczo Boew Sławkow (bułg. Райчо Боев Славков, ur. 8 maja 1898 we wsi Hyrsowo, okręg Razgrad, zm. 1953 w Sofii[1]) – bułgarski wojskowy, generał porucznik, w roku 1944 szef sztabu armii, ofiara represji komunistycznych.

Życiorys

W 1919 ukończył szkołę wojskową w Sofii i otrzymał awans na stopień podporucznika, z przydziałem do 2 pułku piechoty[1]. W 1923 awansowany na stopień porucznika, a w 1928 - kapitana. W 1934 ukończył studia w Akademii Sztabu Generalnego w Sofii, a następnie rozpoczął pracę w sztabie generalnym armii bułgarskiej, jako szef sekcji[1]. W 1941 już w stopniu podpułkownika został szefem sztabu 1 sofijskiej dywizji piechoty. Odegrał istotną rolę w przewrocie 9 września 1944, który doprowadził do przejęcia władzy przez komunistów[1]. Sławkow przejął kontrolę nad dywizją, która stanowiła podstawę garnizonu sofijskiego i zadbał o to, aby nie podjęła próby pacyfikacji przewrotu. Wieczorem 9 września uczestniczył w rozmowach z marszałkiem Fiodorem Tołbuchinem, dotyczącym przyłączenia armii bułgarskiej do działań po stronie sowieckiej[1].

14 września 1944 awansowany na stopień generała-majora, objął stanowisko szefa sztabu generalnego armii bułgarskiej[1]. Zdymisjonowany 15 grudnia 1944, a wkrótce potem awansowany na stopień generała-porucznika. W grudniu 1944 objął dowództwo 3 armii. 20 lipca 1945 przeniesiony do rezerwy. Do 1949 działał we władzach partii Zweno, aż do jej rozwiązania[1]. W 1953 aresztowany i oskarżony o udział w tłumieniu powstania wrześniowego w 1923. Skazany na karę śmierci przez Trybunał Ludowy i rozstrzelany[1].

Awanse

  • podporucznik (Подпоручик) (1919)
  • porucznik (Поручик) (1923)
  • kapitan (Капитан) (1928)
  • major (Майор) (1935)
  • podpułkownik (Подполковник) (1939)
  • pułkownik (Полковник) (1942)
  • generał major (Генерал-майор) (1944)
  • generał porucznik (Генерал-лейтенант) (1944)

Odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ a b c d e f g h Недю Недев: Три държавни преврата или Кимон Георгиев и неговото време. Sofia: 2007, s. 626-640. ISBN 978-954-28-0163-4. (bułg.).
Szefowie sztabu generalnego armii bułgarskiej
Szef sztabu armii Księstwa Bułgarii
Szefowie sztabu armii Carstwa Bułgarii
Szefowie sztabu armii Ludowej Republiki Bułgarii
Szefowie sztabu armii Republiki Bułgarii

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya