Rajd Paryż-Rouen

Rajd Paryż-Rouen
Concours des Voitures sans Chevaux
(konkurencja pojazdy bez konne)
Tor Paryż-Rouen
Francja Paryż-Rouen
Data

22 lipca 1894

Trasa
Liczba okrążeń


Dystans

126 km

Uczestnicy
Zgłoszenia

102 kierowców

Zakwalifikowało się

25 kierowców

Ukończyło wyścig

17 kierowców

Wyniki
Zwycięzca


(–, Panhard & Levassor
Peugeot)

Najszybsze
okrążenie

Jules-Albert de Dion
(6h 48m)

Grand Prix w sezonie [[Formuła 1 Sezon |]]
Auguste Doriot w samochodzie Peugeot podczas rajdu.

Rajd Paryż-Rouen (fr. Concours des Voitures sans Chevaux) – pierwsza impreza sportu samochodowego[1.1] i pierwszy rajd samochodowy w historii[1.2].

Rajd odbył się 22 lipca 1894 roku, a jego pomysłodawcą był Pierre Giffard, redaktor naczelny francuskiego dziennikaLe Petit Journal”. Do zawodów zostały dopuszczone pojazdy samobieżne, „bezpieczne, łatwe w prowadzeniu i tanie w utrzymaniu”[2]. Organizatorzy otrzymali 102 zgłoszenia napędzanych silnikami parowymi, elektrycznymi, spalinowymi oraz innymi (skompresowane powietrze, gaz, grawitacja, hydrauliczne, elektryczne itp.), 69 pojazdów wzięło udział w konkursie eliminacyjnym na długości 50 km, z czego 25 samochodów zostało dopuszczonych do konkursu głównego[2]. Ostatecznie na starcie zawodów stanęło 21 pojazdów napędzanych silnikami parowymi i spalinowymi[1.1].

Zawody nie miały charakteru wyścigu – ich celem było pokazanie niezawodności samochodów[1.1]. Kierowcy mieli do pokonania 126-kilometrową trasę z Paryża do Rouen, w całości przebiegającą drogami publicznymi. Wyznaczono na to czas 12 godzin. Zawody ukończyło 17 pojazdów, a najlepszy czas uzyskał Jules-Albert de Dion w samochodzie parowym własnej konstrukcji, który pokonał trasę w czasie 6 h 48 minut. Nie został jednak zwycięzcą, gdyż w końcowej klasyfikacji, oprócz czasu przejazdu, uwzględniono także komfort i bezpieczeństwo jazdy[2]. Pierwsza nagroda przypadła ex aequo samochodom Peugeot i Panhard.

Anegdota

W serialu animowanym "Był sobie człowiek", 24. odcinek (Och, piękna epoka), jest szybkie podsumowanie konkursu[3].

Przypisy

  1. Jan Litwin: Zarys historii sportu samochodowego. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1980. ISBN 83-206-0006-5.
    1. a b c S. 12-13.
    2. S. 25.
  2. a b c Rémi Paolozzi: The cradle of motorsport. autosport.com, 2003-05-28. [dostęp 2010-02-15]. (ang.).
  3. Wyciąg na youtube

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya