Rasajana

Rasajana (trb. rasāyana, droga rtęci) – tradycja alchemii hinduistycznej o zabarwieniu tantrycznym i mistyczno-ascetycznym[1]. Nie była nauką empiryczną, stosowała psychologiczną projekcję, interioryzacje i identyfikacje. Teksty tantryzmu definiują rasajanę jako piątą z siddhi[2.1]. Adepci dążyli do uzyskania „chwalebnego ciała” (deha), aby móc uzyskać wyzwolenie jeszcze za życia ciała fizycznego bieżącej inkarnacji. Podobny cel przyświecał aspirantom hathajogi[2.2].

Historia

Śiwaickich alchemików spotykali w swoich podróżach po Indiach Marco Polo i al-Biruni. Alchemię hinduistyczną, jako system filozoficzny w Indiach (darśana) opisuje pod nazwą raseśwaradarśana[2.3] filozof Madhawa w dziele Sarwadarśanasamgraha datowanym na rok 1350.

Pisma

  • Rasasiddhanta
  • Rasarnawa
  • Suwarnatantra
  • Rasaratnasamuććaja
  • Rasasara – XIII w.
  • Rasahrydaya
  • Rasendraćintamani
  • Rasaradźamahodadhi
  • Sarwadarśanasangraha Madhawy[2.4].

Kult

Obiektami kultu były rasalingi – lingamy sporządzone z substancji zawierających związki rtęci. Rtęć (znana w Indiach od IV wieku) uważana była za szczególną substancję – odpowiadała spermie boga Śiwy[3]. Termin określający rtęć to harabidźa (Hara to jedno z imion Śiwy, bidźa to nasienie, zalążek). Rasajana polecała przeprowadzenie odpowiedniego oczyszczenia i przetworzenia rtęci. Adept spożywający taką substancją stawała się identycznym z Śiwą i zyskiwać miał nieśmiertelność.

Znaczenie

Alchemiczne procesy przedstawiane w tekstach rasajany, zdaniem Mircea Eliadego, odnoszą się do technik duchowych, nie do reakcji chemicznych. Procesy laboratoryjne miały za zadanie jedynie wesprzeć praktyki ascetyczne, będąc projekcją psyche na operacje alchemiczne, po której następuje ich interioryzacja[2.5].

Korespondencje z alchemią europejską

Roman Bugaj, omawiając alchemię indyjską, zwraca uwagę na podobieństwo postaci Śiwy w systemie siarkowo-rtęciowym Indii, do patrona hermetyzmu – Hermesa Trismegistosa[4].

Przypisy

  1. ↑ Mircea Eliade, Alchemia azjatycka, tł. Ireneusz Kania, Warszawa 2000, Wydawnictwo KR, roz. III, s. 77.
  2. ↑ IV. 4. Tantryzm. W: Mircea Eliade: Techniki jogi. Beata Biały (tł.). Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwo Aletheia, 2009. ISBN 978-83-61182-25-2.
    1. ↑ S. 248, cytat: Sadhanamala cz.I, s.350.
    2. ↑ S. 249–250, cytat: Sadhanamala cz.I, s.350.
    3. ↑ S. 248.
    4. ↑ S. 249.
    5. ↑ S. 251.
  3. ↑ Praktyki religijne w Indiach. Donald S.Lopez Jr (red.). Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie DIALOG, 2001, s. 338. ISBN 83-88238-68-X.
  4. ↑ Alchemia indyjska. W: Roman Bugaj: Hermetyzm. Wyd. 1. T. 1. Warszawa: Wydawnictwo Orion, 1998, s. 168. ISBN 83-87547-07-7.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya