Rejon katerynopilski

Rejon katerynopilski
Rejon
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo

 Ukraina

Obwód

 czerkaski

Siedziba

Katerynopil

Powierzchnia

672,2 km²

Populacja (2019)
• liczba ludności


23 238[1]

Położenie na mapie obwodu czerkaskiego
Położenie na mapie
48°52′04,1000″N 31°04′05,8000″E/48,867806 31,068278
Multimedia w Wikimedia Commons

Rejon katerynopilski – była jednostka administracyjna wchodząca w skład obwodu czerkaskiego Ukrainy.

Rejon utworzony został w 1923, miał powierzchnię 672 km² i liczył około 23 tysięcy mieszkańców. Siedzibą władz rejonu był Katerynopil.

Na terenie rejonu znajdowały się: dwie osiedlowe rady i 22 silskie rady, obejmujące w sumie 29 wsi i dwie osady.

Miejscowości rejonu

Przypisy

  1. ↑ Чисельність населення (за оцінкою) на 1 вересня 2019 року // Головне управління статистики у Черкаській області
  2. ↑ Brodeckie (2), przy ujściu ruczaju Werbowca do Tykicza Gniłego (...); na przeciwległej stronie ruczaju leży wieś Hulaj-pole (Berebiesy). Kościół parafialny katolicki w Zwinigródce. Zarząd polic. w Kalnibłotach, gminny w Polczysku. Dawniej była to osada znacznej liczby szlachty., [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. I: Aa – Dereneczna, Warszawa 1880, s. 361.
  3. ↑ Romejkówka, gm. Petrykówka,, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. IX: Pożajście – Ruksze, Warszawa 1888, s. 736.
  4. ↑ Gruszkówka, okr. czerkaski, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. II: Derenek – Gżack, Warszawa 1881, s. 878.
  5. ↑ Hulajpol, Hulajpole, in. Berebiesy, nad Tykiczem, o 10 w. od Kalnibłot. Wioska założona około roku 1760 (Baliński: ''Starożytna Polska'' str. 1387), [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. III: Haag – Kępy, Warszawa 1882, s. 206.
  6. ↑ Jampol albo Starościna, nad Wysią, o 7 w. od wsi Petrykówki, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. III: Haag – Kępy, Warszawa 1882, s. 396.
  7. ↑ Jaroszówka nad Wysią, o 24 w. od Szpoły. Zarząd gminny we wsi Tołmaczu, policyjny w mieście Szpole, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. III: Haag – Kępy, Warszawa 1882, s. 461.
  8. ↑ Jerki, przy ujściu Szpołki do Gniłego Tykicza, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. III: Haag – Kępy, Warszawa 1882, s. 565.
  9. ↑ Elżbietówka, gm Różniatówka, par. Tomaszpol. Należała do Giżyckich, następnie do Lipińskiego, dziś Grodzkiego, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. II: Derenek – Gżack, Warszawa 1881, s. 347.
  10. ↑ Kajetanówka (2), parafia praw. Berezówka, nad strugą Bystryjówką, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. III: Haag – Kępy, Warszawa 1882, s. 671.
  11. ↑ Kisielówka, wś. pow. zwinogródzkiego, od 1851 cukrownia., [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. IV: Kęs – Kutno, Warszawa 1883, s. 110.
  12. ↑ Kobylanka (1) wś. nad Wysią, st. pocz. Kalihorka Mokra, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XV, cz. 2: Januszpol – Wola Justowska, Warszawa 1902, s. 95.
  13. ↑ Lisicza bałka, par. prawosł. Petrykówka, nad strumieniem Lisiczą bałką, do Wysi uchodzącą..., [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. V: Kutowa Wola – Malczyce, Warszawa 1884, s. 309.
  14. ↑ Łukówka, 1.) pow. zwinogródzki, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. V: Kutowa Wola – Malczyce, Warszawa 1884, s. 309.
  15. ↑ Kalihórka mokra (1), o 8 w. od wsi Sobolówka. Niegdyś dobra ks. Lubomirskich, w ostatnich czasach Beradakych, obecnie przeszły na własność p. Abazy; właściciel ma piękny park i dwa pałacyki. (...), [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. III: Haag – Kępy, Warszawa 1882, s. 677.
  16. ↑ Nowosielica (12) nad strum. Kalnibłoto, (...), [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. VII: Netrebka – Perepiat, Warszawa 1886, s. 274.
  17. ↑ Palczyk, na lew. brzegu Gniłego Tykicza, par. kat. Zwinogródka, o 4 w. od wsi Brodeckiego i Hulajpola. Część wsi leżąca w nizinie nazywa się Łukówką (...). Do gminy należą wsie: Pieszczana, Jampol, Petrykówka i Lisicza Bałka (...), [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. VII: Netrebka – Perepiat, Warszawa 1886, s. 825.
  18. ↑ Petrykówka nad potokiem Lisicza-Bałka, wpadającym do rz. Wyś, okr. pol. Kalnibłoto, par. kat. Zwinogródka. Do parafii prawosławnej należą Lisicza Bałka i Jampol. Południowa część nosi nazwę Stojkówki., [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. VIII: Perepiatycha – Pożajście, Warszawa 1887, s. 29.
  19. ↑ Potoki, wś na lew. brzegu Wereśni, (...) należy do klucza terechowskiego Wierzbickich, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. VIII: Perepiatycha – Pożajście, Warszawa 1887, s. 872.
  20. ↑ Radczycha, część wsi Romanówki (...), [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. IX: Pożajście – Ruksze, Warszawa 1888, s. 378.
  21. ↑ Rosochowatka (2), wś nad ruczajem Kalnibłoto, gm. Husakowa, o 2 w. od Nowosielicy. (...), [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. IX: Pożajście – Ruksze, Warszawa 1888, s. 764.
  22. ↑ Romejkówka, wś nad bezimiennym dopł. Gniłego Tykicza, gm. Petrykówka, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. IX: Pożajście – Ruksze, Warszawa 1888, s. 736.
  23. ↑ Stojkowa, wś nad rz. Wysią, par. praw. Petrykówka (...), [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XI: Sochaczew – Szlubowska Wola, Warszawa 1890, s. 356.
  24. ↑ Stupiczna, wś. nad bezim. ruczajem, uchodzącym pod wsią Oknina (o 6 w.) do Werbowca, gm. Kalihorka (...), [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XI: Sochaczew – Szlubowska Wola, Warszawa 1890, s. 509.
  25. ↑ Kalihórka sucha (2), (...) razem z Kalihórką mokrą i wś Elizawetką i Sobolówką oraz Tołmaczem, stanowiła jeden klucz. (...), [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. III: Haag – Kępy, Warszawa 1882, s. 678.
  26. ↑ Werbowiec, wieś nad rzką t.n. uchodzącą we wsi Brodeckie do Tykiczu (...), [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. IX: Pożajście – Ruksze, Warszawa 1888, s. 378.
  27. ↑ Oknina, w dok. Wieknina, wś, między mkami Szpołą i Kalnibłotami (Ekaterynpolem), (...), [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. IX: Pożajście – Ruksze, Warszawa 1888, s. 378.
  28. ↑ Żeleźniaczka, wś nad Tykiczem Gniłym, posiada cerkiew św. Dymitra, z drzewa wzniesioną w 1773 (...), [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XIV: Worowo – Żyżyn, Warszawa 1895, s. 767.
Rejony obwodu czerkaskiego (do 2020)
Rejony
Wydzielone miasta

herb obwodu czerkaskiego

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya