Rejon porzecki

Rejon porzecki
Парэцкі раён
rejon
1940
Ilustracja
Państwo

 ZSRR

Republika związkowa

 Białoruska SRR

Obwód

białostocki

Siedziba

Porzecze

Data powstania

15 stycznia 1940

Data likwidacji

25 listopada 1940

Języki urzędowe

białoruski, rosyjski

Szczegółowy podział administracyjny
Liczba sielsowietów

ponad 6

brak współrzędnych

Rejon porzecki (biał. Парэцкі раён, Parecki rajon) – istniejący w 1940 roku rejon w północno-zachodniej części Białoruskiej SRR, w obwodzie białostockim.

Utworzony został przez władze radzieckie 15 stycznia 1940 roku na okupowanym terytorium północno-wschodniej części powiatu grodzieńskiego województwa białostockiego II Rzeczypospolitej (w części gminy Berszty, Hoża, Marcinkańce i Porzecze oraz miasto Druskieniki)[1]. Obszar podzielono na 10 sielsowietów: Berszty, Druskieniki (wieś), Lichacze, Marcinkańce, Mosznica(inne języki), Nowa Ruda, Porzecze, Plebaniszki, Przewałka i Szklary oraz sowiet osiedlowy Druskieniki[2].

25 listopada1940 rejon został zlikwidowany, gdy władze radzieckie przekazały część jego ziem Litewskiej SRR: obszar dawnej gminy Marcinkańce, miasto Druskieniki oraz północną część dawnej gminy Porzecze. Z tych dwóch ostatnich utworzono na Litwie gminę Druskieniki; reaktywowano także gminę Marcinkańce[3].

Pozostały obszar pozostał przy BSRR. Sielsowiety: Lichacze, Plebaniszki, Porzecze i Przewałka włączono do rejonu grodzieńskiego, a sielsowiety: Berszty i Nowa Ruda – do rejonu skidelskiego Białoruskiej SRR[4].

Rejon porzecki był jednostką administracyjną istniejącą de facto, legalną z punktu widzenia władz ZSRR. Z punktu widzenia prawa międzynarodowego jej utworzenie było nielegalne, a jej obszar stanowił część terytorium II Rzeczypospolitej pod okupacją ZSRR.

Przypisy

  1. ↑ Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / А.И. Карпачева и др. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР
  2. ↑ Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / А.И. Карпачева и др. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР
  3. ↑ Tarybų Lietuvos enciklopedija. – Vilnius: Vyriausioji enciklopedijų redakcija, 1985.
  4. ↑ Encykłapiedyja... s. 421.

Bibliografia

  • pod red. Hienadzia Paszkoua: Encykłapiedyja historyi Biełarusi u 6 tamach. T. 6 Księga 2: Uswieja – jaszyn. Dadatak. Mińsk: „Biełaruskaja encykłapiedyja” imia Pietrusia Brouki, 2003, s. 616. ISBN 985-11-0276-8. (biał.).
Rejony obwodu białostockiego

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya