Richard Simon

Richard Simon
Kraj działania	Francja
Data i miejsce urodzenia	13 maja 1638 ; Dieppe
Data i miejsce śmierci	11 kwietnia 1712 ; Dieppe
Wyznanie	katolicyzm
Kościół	rzymskokatolicki
	Multimedia w Wikimedia Commons

Richard Simon (ur. 13 maja 1638 w Dieppe, zm. tamże 11 kwietnia 1712) – francuski ksiądz katolicki, który pierwszy podjął, opartą na racjonalizmie, próbę badania i krytycznej interpretacji tekstów biblijnych^[1].

Życie i dzieło

Simon pobierał nauki w Dieppe, Rouen i Paryżu. Otrzymał zezwolenie na oddanie się w szczególnym wymiarze badaniom języków wschodnich, Pisma Świętego i historii Kościoła. W Paryżu został członkiem Oratorium francuskiego, a 20 września 1670 otrzymał święcenia kapłańskie. W tymże roku opublikował anonimowo swe pierwsze dzieło, w którym bronił Żydów z Metzu oskarżonych o zabójstwo chrześcijańskiego dziecka.

Popadł w konflikt z maurynami i jansenistami, a zwłaszcza z Antoine’em Arnauldem. W 1678 roku opublikowane miało być jego dzieło Histoire critique du Vieux Testament, w którym m.in. podał w wątpliwość Mojżeszowe autorstwo Pięcioksięgu. Arnauld uprzednio dowiedział się o tym i z pomocą biskupa Bossueta oskarżył Simona o herezję. Orzeczenie rządowe z 19 czerwca 1678 roku nakazało spalenie wydania, jednak kilka egzemplarzy ocalało. W 1678 roku Simona wykreślono z listy członków Oratorium. Po pewnym czasie objął on, proponowane mu już od 1676, probostwo w Bolleville.

W 1681 roku, wbrew woli Simona, w Amsterdamie na podstawie jednego z ocalałych egzemplarzy wydano przedruk dzieła, zawierający jednakże wiele błędów. Tego samego roku wydano w Amsterdamie również łacińską wersję dzieła. Rok później Simon zrezygnował z probostwa, by całkowicie poświęcić się biblistyce. W 1685 roku, pod okiem samego Simona, wydano w Rotterdamie wersję poprawioną introdukcji wraz z dołączoną obroną. W latach 1689–1693 opublikował w Rotterdamie trzy dzieła poświęcone introdukcji do Nowego Testamentu. W nich Simon jako pierwszy stwierdził, że w wielu rękopisach brakuje dłuższego zakończenia Ewangelii Marka oraz pericope adulterae (J 7,53-8,11), a Comma Johanneum nie tylko nie występuje w kodeksach greckich, ale i starych wydaniach Wulgaty^[2].

Dzieła te spotkały się z krytyką zarówno katolików, jak i protestantów czy racjonalistów. W 1700 roku dwa pierwsze dzieła zostały wpisane na Indeks ksiąg zakazanych. Polemikę z trzecim dziełem, ułożoną przez biskupa Bossueta, wydano w Amsterdamie w roku 1753, po śmierci zarówno Bossueta, jak i Simona. Introdukcje do Nowego Testamentu Simona zostały w drugiej połowie XVIII wieku przetłumaczone na język niemiecki i w latach 1776–1780 wydane w Halle, wraz z komentarzem w duchu racjonalistycznym. Simon przetłumaczył również Nowy Testament na język francuski, jednak arcybiskup Paryża Louis-Antoine de Noailles zakazał czytania przekładu. Przed śmiercią zapisał swe książki i rękopisy katedrze w Rouen.

Dzieła

Factum, servant de responce qu livre intitulé Abrégé du procéz fait aux Juifs de Mets, Paris, 1670.
Histoire critique du Vieux Testament, Paris, 1678.
Histoire critique du texte du Nouveau Testament (Rotterdam 1689)
Histoire critique des versions du Nouveau Testament, ibid., 1690.
Histoire critique des principaux commentaires du Nouveau Testament, ibid., 1693.
Nouvelles observations sur le texte et les versions du Nouveau Testament, Paris, 1695.
Le Nouveau Testament de notre Seigneur Jésus Christ, traduit sur l’ancienne édition, avec des remarques litterales et critiques sur les principales difficultés, Trevoux, 1702, v. 4.

Zobacz też

Przypisy

↑ Pierre Pierrard, Historia Kościoła katolickiego. Instytut Wydawniczy Pax Warszawa 1984, s.241.
↑ Wybrane zagadnienia z introdukcji ogólnej do Nowego Testamentu. W: Manfred Uglorz: Introdukcja do Nowego Testamentu. Cz. I. Warszawa: Chrześcijańska Akademia Teologiczna, 1994, s. 15. ISBN 83-901296-5-5.

Bibliografia

Encyklopedia kościelna. T. XXV, ss. 320-321.

[1] Pierre Pierrard, Historia Kościoła katolickiego. Instytut Wydawniczy Pax Warszawa 1984, s.241.

[2] Wybrane zagadnienia z introdukcji ogólnej do Nowego Testamentu. W: Manfred Uglorz: Introdukcja do Nowego Testamentu. Cz. I. Warszawa: Chrześcijańska Akademia Teologiczna, 1994, s. 15. ISBN 83-901296-5-5.

[1]

[2]