Rigosole

Orka bardzo głęboka
Nawożenie

Rigosole, gleby regulówkowegleby przekształcone przy głębszej uprawie mechanicznej bądź wprowadzaniu kompostu i zmianie profilu glebowego. Nazwa gleby pochodzi z holenderskiego[1].

Właściwości chemiczne

Na skutek nawożenia właściwości chemiczne rigosoli są dostosowywane do upraw. Z tego względu nie ma znaczenia skład chemiczny gleby przed zabiegami rolniczymi[1]. W przypadku rędzin procesy rolnicze polegają nie na nawiezieniu dobrej gleby lub nawozu, a na zwiększeniu warstwy luźnej, którą można zaorać bez narażenia się na uszkodzenie pługa[2].

Morfologia i właściwości fizyczne

Ze względu na głęboką orkę (nawet do 1,8 m głębokości[3]) oraz nawożenie gleby regulówkowe nie mają stałego profilu. Dodatkowo wykonuje się w zależności od właściwości gleby pierwotnej piaskowanie lub glinowanie[3]. Gleby te charakteryzują się dużą ilością próchnicy, jednakże poziom ten związany jest z zabiegami rolniczymi, stąd znaczna część materii organicznej jest antropogeniczna. Uprawa tej ziemi powoduje z czasem wykształcenie próchnicy naturalnej[1].

Rigosole różnią się od gleb ogrodowych (hortisoli) sposobem powstawania oraz większą głębokością zmian[4].

Występowanie

Rigosole występują głównie w Holandii i północnych Niemczech na areałach o słabej klasie bonitacyjnej, lecz o względnie dobrych warunkach klimatycznych. W Polsce próby stosowania orki głębokiej były podejmowane na glebach piaskowych[1], przy zagospodarowywaniu torfowisk wysokich, gleb bardzo ciężkich i silnie zsychających się. Areał tych gleb jest bardzo mały[3].

Roślinność naturalna i przydatność rolnicza

Rigosole są bardzo intensywnie wykorzystywane rolniczo ze względu na to, iż są glebami kulturowymi. Oprócz typowych pól uprawnych na rigosolach zakładane są winnice[5].

Zobacz też

Przypisy

  1. a b c d Stanisław Uziak, Zbigniew Klimowicz: Elementy geografii gleb i gleboznawstwa. s. 171.
  2. Bohdan Dobrzański: Zarys geografii gleb. Warszawa: PWN, 1966, s. 46.
  3. a b c Chodań J., Grzesiuk W., Mirowski Z.: Zarys gleboznawstwa i chemii rolnej. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1984, s. 161. ISBN 83-01-01358-3.
  4. VII. Gleby antropogeniczne. biol.uni.wroc.pl. [dostęp 2014-05-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2001-03-12)].
  5. rigo. www.bodenexponate.de. [dostęp 2010-12-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-10-07)]. (niem.).

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya