Robert Rient

Robert Rient
Łukasz Zamilski
Ilustracja
R. Rient (2013)
Data i miejsce urodzenia

1980
Szklarska Poręba

Zawód, zajęcie

dziennikarz

Narodowość

polska

Strona internetowa

Robert Rient, właśc. Łukasz Zamilski[1] (ur. w 1980 w Szklarskiej Porębie[2]) – polski dziennikarz, współczesny szaman, aktywista, reportażysta i pisarz. Członek Unii Literackiej[3].

Życiorys

Dorastał w Szklarskiej Porębie Średniej, w której pracował później jako dziennikarz w „Tygodniku Szklarskoporębskim”. Liceum Ekonomiczne ukończył w Jeleniej Górze, następnie studiował resocjalizację i pedagogikę zdrowia na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu[4], gdzie uzyskał tytuł magistra. W Poznaniu pracował jako prezenter radiowy w Radiu Afera[5] i jako redaktor naczelny portalu informacyjnego Pion.pl[6]. Studiował psychoedukację w Instytucie Treningu i Edukacji Psychologicznej w Krakowie i proces grupowy w Szkole Treningu Grupowego, po czym uzyskał rekomendacje Polskiego Towarzystwa Psychologicznego: I stopień (trener warsztatu umiejętności społecznych) i II stopień (trener treningu interpersonalnego)[7]. Po przeprowadzeniu się do Warszawy Rient rozpoczął pracę jako wykładowca w Warszawskiej Szkole Filmowej[8] i dziennikarz niezależny.

O swoim odejściu od religii i Świadków Jehowy napisał w reportażu Żadnej krwi[9] i autoreportażu Świadek[10][11], któremu przyznano Trójkowy znak jakości[12]. Powodem apostazji była utrata wiary[13]. Pisarz został nominowany do nagrody dziennikarskiej MediaTory 2015 „za przełamanie tabu i opisanie bezwzględnych zasad rządzących hermetycznym środowiskiem zboru, przez co skazał się na ostracyzm z ich strony. Za poruszający opis drogi od zniewolenia do wolności”[14]. Kilka miesięcy później w reportażu „Czaiłem się między ścianą a sufitem” opisał on problem pedofilii w organizacji Świadków Jehowy[15].

W 2013 został stypendystą „Programu Wyszehradzkich Rezydencji Literackich” (w ramach „Międzynarodowego Funduszu Wyszehradzkiego”)[16], a w 2016 został laureatem stypendium literackiego Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego[17]. W 2018 nominowany do Nagrody Literackiej „Nike” za powieść Duchy Jeremiego[18].

W 2022 w reakcji na katastrofę ekologiczną na Odrze założył „Plemię Odry[19] i zainicjował działania na rzecz prawnego uznania osobowości rzeki[20][21]. Jego apel do rządu w tej sprawie do czerwca 2023 poparło ponad 13 000 osób[22]. Zorganizował[23][24] „Marsz dla Odry”[25], który rozpoczął się 20 kwietnia 2023[26], wzięły w nim udział 233 osoby, wędrowały wzdłuż rzeki przez 44 dni[27] i ponad 937 kilometrów[28]. Zainicjował i koordynował 50 dniową[29], największą w Polsce kampanię na rzecz uznania rzeki za osobę prawną „Przepływy dla Odry”[30], w której udział wzięła m.in. Olga Tokarczuk, Małgorzata Lebda, Natalia Przybysz, Natalia de Barbaro, Agnieszka Szpila, Natalia Grosiak[31].

W książce Świadek ujawnił się jako gej[32][33].

Publikacje

Jest współautorem raportu „Męskość i kobiecość w lekturach szkolnych. Analiza treści lektur w szkole podstawowej i gimnazjum z perspektywy równości płci”[34].

Przypisy

  1. Bartosz Czartoryski, Piotr Kofta, Malwina Wapińska: „Przebaczenie” Osborne’a i „Świadek” Rienta. Literackie nowości – Kultura – serwis kulturalny – sztuka, seriale, film, tv, recenzje filmowe, aktorzy – GazetaPrawna.pl. kultura.gazetaprawna.pl, 6 lipca 2015. [dostęp 2016-06-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (10 czerwca 2016)].
  2. Robert Rient. instytutr.pl. [dostęp 2016-06-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-08-15)].
  3. Członkowie UL.
  4. „Świadek”, Robert Rient, 2015, „Wydawnictwo Dowody na Istnienie”, instytutr.pl [dostęp 2016-06-02] [zarchiwizowane z adresu 2016-08-14].
  5. Patrycja Pustkowiak, Robert Rient, Instytut Książki, „Świadek”, reportaż [online], 2015.
  6. Robert Rient, Erient.info – oficjalna strona Roberta Rienta [online], 2016.
  7. TEDx Talks, Jak religia i psychologia zabija miłość.
  8. Warszawska Szkoła Filmowe, Podyplomowe Scenopisarstwo [online], 1 września 2014.
  9. Robert Rient: Żadnej krwi. wyborcza.pl, 11 września 2014. [dostęp 2016-06-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (3 października 2014)].
  10. Agnieszka Kalagua: Recenzja książki „Świadek” Roberta Rienta. 15 lipca 2015. [dostęp 2016-06-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (20 sierpnia 2016)].
  11. Kultowe Rozmowy – TVP.
  12. Michał Nogaś: Polskie Radio Trójka, Człowiek który opuścił Jehowę. 12 maja 2015. [zarchiwizowane z tego adresu (2 czerwca 2016)].
  13. Były świadek Jehowy o swoich przejściach.
  14. Mediatory. 2015.
  15. Robert Rient: Dlaczego świadkowie Jehowy nie ujawniają pedofilów. 27 sierpnia 2015. [zarchiwizowane z tego adresu (27 sierpnia 2015)].
  16. The International Visegrad Fund, Villa Decjusza. 1 września 2013. [zarchiwizowane z tego adresu (2 czerwca 2016)].
  17. Stypendia Ministra Kultury i Dziedzictwa Naro dowego przyznane na 2016 rok. mkidn.gov.pl. s. 8. [dostęp 2016-06-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (8 czerwca 2016)].
  18. 20 książek nominowanych do Nagrody Nike 2018. [dostęp 2018-05-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-17)]. (pol.).
  19. Wyborcza.pl [online], wroclaw.wyborcza.pl [dostęp 2023-04-11].
  20. Robert Rient: Działamy na zlecenie od rzeki, która chce być ochroniona [online], ngo.pl [dostęp 2023-04-11] (pol.).
  21. Katarzyna Kaczorowska, Odra nadal dzieli. PiS chce ją użeglowić, Niemcy mówią „stop” [online], Polityka, 7 listopada 2022 [dostęp 2023-04-11] (pol.).
  22. Odra jako osoba prawna [online], Nasza Demokracja [dostęp 2023-04-11] (pol.).
  23. Odra osobą prawną. Trwa pierwsza w Polsce kampania uznania rzeki za osobę prawną [online], dzikiezycie.pl [dostęp 2024-10-27] (pol.).
  24. „Marsz dla Odry”, czyli forma wsparcia ochrony rzeki [online], Urząd Miasta Racibórz [dostęp 2024-10-27] (pol.).
  25. Skrzywdzona rzeka do sądu nie pójdzie. Wędrowałam w Marszu dla Odry [online], oko.press [dostęp 2024-10-27] (pol.).
  26. Wyborcza.pl [online], wroclaw.wyborcza.pl [dostęp 2024-10-27].
  27. Wyborcza.pl [online], wysokieobcasy.pl [dostęp 2024-10-27].
  28. Karolina Gawlik, Marsz dla Odry: 937 kilometrów przez 44 dni [online], SmogLab, 3 czerwca 2023 [dostęp 2024-10-27] (pol.).
  29. Mateusz Lipiński, Chcą, by Odra miała prawną osobowość [online], Radio Wrocław [dostęp 2024-10-27] (pol.).
  30. Wyborcza.pl [online], wroclaw.wyborcza.pl [dostęp 2024-10-27].
  31. Mikromusic z wyjątkowym utworem „Jestem rzeką”. Piosenka dla Odry – Polska Płyta / Polska Muzyka [online], 13 lutego 2024 [dostęp 2024-10-27] (pol.).
  32. Natalia De Barbaro, Robert Rient: Nie wierzę w cudze sny. Tygodnik Powszechny, 27 czerwca 2015. [dostęp 2016-06-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (7 czerwca 2016)].
  33. Małgorzata Borowska: Przywilejem kobiet we wspólnocie Świadków Jehowy jest sprzątanie Sali Królestwa. 11 lipca 2015. [zarchiwizowane z tego adresu (2 czerwca 2016)].
  34. Zespół projektu Równia Literacka: „Męskość i kobiecość w lekturach szkolnych. Analiza treści lektur w szkole podstawowej i gimnazjum z perspektywy równości płci” | Sektor3. 2014. [zarchiwizowane z tego adresu (8 czerwca 2016)].

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya