Roberta Pinotti

Roberta Pinotti
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

20 maja 1961
Genua

Minister obrony Włoch
Okres

od 22 lutego 2014
do 1 czerwca 2018

Przynależność polityczna

Partia Demokratyczna

Poprzednik

Mario Mauro

Następca

Elisabetta Trenta

podpis
Multimedia w Wikimedia Commons

Roberta Pinotti (ur. 20 maja 1961 w Genui[1]) – włoska polityk, działaczka samorządowa, parlamentarzystka w obu izbach, w latach 2014–2018 minister obrony.

Życiorys

Uzyskała wykształcenie w zakresie filologii klasycznej, pracowała jako nauczycielka w szkołach średnich. Na początku lat 90. zaangażowała się w działalność polityczną w ramach Włoskiej Partii Komunistycznej. W 1991 przystąpiła do powołanego na bazie PCI nowego ugrupowania – Demokratycznej Partii Lewicy. Wraz z PDS została w 1997 członkinią Demokratów Lewicy, a w 2007 z tym ugrupowaniem dołączyła do nowo powołanej Partii Demokratycznej. Była radną dzielnicy Sampierdarena, następnie w latach 1993–1997 pełniła funkcję asesora ds. młodzieży i polityki społecznej w administracji prowincji Genua. Następnie przez dwa lata zajmowała stanowisko asesora ds. szkolnictwa w administracji miejskiej. W latach 1999–2001 była etatową działaczką partyjną jako sekretarz struktur DS w prowincji[1].

Mandat poselski po raz pierwszy uzyskała w 2001 do Izby Deputowanych XIV kadencji. Utrzymała go w 2006 na XV kadencję. W 2008 i w 2013 była wybierana do Senatu XVI i XVII kadencji[2].

21 lutego 2014 kandydat na premiera Matteo Renzi ogłosił jej nominację na urząd ministra obrony w swoim nowo tworzonym rządzie[3]. Utrzymała to stanowisko również w powołanym w grudniu 2016 gabinecie Paola Gentiloniego[4].

W wyniku wyborów w 2018 powróciła do niższej izby włoskiego parlamentu[5]. 1 czerwca tegoż roku zakończyła pełnienie funkcji rządowej.

Przypisy

  1. ↑ a b Sen. Roberta Pinotti. difesa.it. [dostęp 2014-02-21]. (wł.).
  2. ↑ Roberta Pinotti na stronie Senatu XVII kadencji. [dostęp 2014-02-21]. (wł.).
  3. ↑ Nasce il governo Renzi, ecco i ministri. Alfano al Viminale, Padoan all'Economia. Mogherini agli Esteri, Pinotti alla Difesa. la Repubblica.it, 21 lutego 2014. [dostęp 2014-02-21]. (wł.).
  4. ↑ Governo Gentiloni: lista ministri. Alfano Esteri, Minniti Interni, Lotti Sport, Fedeli Istruzione. Boschi sottosegretario. ilfattoquotidiano.it, 12 grudnia 2016. [dostęp 2016-12-12]. (wł.).
  5. ↑ Elezioni, il nuovo Parlamento senza D'Alema (ma con Grasso, Boldrini e tutti i ministri Pd). today.it, 6 marca 2018. [dostęp 2018-03-06]. (wł.).
Rząd Paola Gentiloniego (2016–2018)
W dniu powstania

Rząd Mattea Renziego (2014–2016)
W dniu powstania
Późniejsi członkowie rządu

Ministrowie obrony Republiki Włoskiej

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya