Rodatycze

Rodatycze
Родатичі
Ilustracja
Kaplica cmentarna w Rodatyczach
Państwo

 Ukraina

Obwód

 lwowski

Rejon

lwowski

Hromada

Gródek

Populacja (01.01.2025)

 

• liczba ludności

1717[1]

Nr kierunkowy

+380 03231

Kod pocztowy

81521

Położenie na mapie hromady Gródek
Mapa konturowa hromady Gródek, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Rodatycze”
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa konturowa Ukrainy, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Rodatycze”
Położenie na mapie obwodu lwowskiego
Mapa konturowa obwodu lwowskiego, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Rodatycze”
Położenie na mapie rejonu lwowskiego
Mapa konturowa rejonu lwowskiego, blisko lewej krawiędzi nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Rodatycze”
Ziemia49°47′56″N 23°31′07″E/49,798889 23,518611
Multimedia w Wikimedia Commons

Rodatycze (ukr. Родатичі, Rodatyczi, dawniej Городятичі, Horodiatyczi) – wieś na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, w rejonie lwowskim, w hromadzie Gródek[2], na Płaskowyżu Tarnogrodzkim. W II Rzeczypospolitej miejscowość była siedzibą gminy wiejskiej Rodatycze w powiecie gródeckim województwa lwowskiego.

Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1445 r. Należała ona do posiadłości starostwa gródeckiego. Właścicielami był rząd austriacki, Jan Machan i Antonina Mirska, która w 1890 r. przekazała posiadłość założonemu przez siebie Zgromadzeniu Sióstr Opatrzności we Lwowie. Taki stan własności utrzymał się aż do września 1939 r. Wieś od drugiej połowy XIX w. miała połączenie kolejowe.

Pod koniec XIX w. karczma we wsi nosiła nazwę Wydra[3].

W 1904 roku wieś liczyła 2177 mieszkańców[4], zaś w 1929 roku zamieszkiwało ją 2561 mieszkańców, w zdecydowanej większości Polaków wyznania rzymskokatolickiego[5]. Był tu kościół rzymskokatolicki pw. Św. Trójcy i cerkiew greckokatolicka. Właścicielami ziemskimi byli: Józef Habuda i Władysław Ostrowski, bydłem handlował – H. Egort, kowalem był – J. Kaliciak, młyn prowadził – L. Biernat, było Kółko Rolnicze, szewcem był – J. Kaniak. W okresie międzywojennym pozostał tylko kościół rzymskokatolicki, parafia unicka przestała istnieć.

We wrześniu 1939 roku samoloty niemieckie zbombardowały znajdującą się we wsi stację kolejową. Na jej terenie miały miejsce działania zbrojne będące częścią bitwy pod Jaworowem. Po zajęciu przez ZSRR zorganizowano na jej terenie obóz przejściowy dla więźniów NKWD.

W latach 1944–1945 nacjonaliści ukraińscy z OUN-UPA zamordowali tutaj 18 Polaków[6].

W miejscowości jest stacja kolejowa Rodatycze.

Do 2000 roku w rejonie gródeckim[7].

Urodzeni w Rodatyczach

Kościół rzymskokatolicki w Rodatyczach.

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ ПРОФІЛЬ ГОРОДОЦЬКОЇ МІСЬКОЇ ТЕРИТОРІАЛЬНОЇ ГРОМАДИ. [dostęp 2025-01-01]. (ukr.).
  2. ↑ Про визначення адміністративних центрів та затвердження територій територіальних громад Львівської області [online], Офіційний вебпортал парламенту України [dostęp 2026-03-04] (ukr.).
  3. ↑ Wydra, 9.) karczma, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XIV: Worowo – Żyżyn, Warszawa 1895, s. 78.
  4. ↑ Najnowszy skorowidz wszystkich miejscowości z przysiółkami w Królestwie Galicyi, Wielkim Księstwie Krakowskiem i Księstwie Bukowińskiem z uwzględnieniem wszystkich dotąd zaszłych zmian terytorialnych kraju, Lwów 1904.
  5. ↑ https://mbc.cyfrowemazowsze.pl/dlibra/publication/17140/edition/14645/content Skan 28 na podstawie spisu z 1921 roku.
  6. ↑ Szczepan Siekierka, Henryk Komański, Krzysztof Bulzacki, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na Polakach w województwie lwowskim 1939–1947, Wrocław: Stowarzyszenie Upamiętnienia Ofiar Zbrodni Ukraińskich Nacjonalistów, 2006, s. 217, ISBN 83-85865-17-9, OCLC 77512897.
  7. ↑ Про утворення та ліквідацію районів [online], Офіційний вебпортал парламенту України [dostęp 2026-03-04] (ukr.).
  8. ↑ PROCAJŁOWICZ Antoni [online], Salon Sztuki KDA [dostęp 2025-11-16].
  9. ↑ Robert Lipelt, Strajki i manifestacje robotnicze w Sanoku w latach 1919–1933, „Studia z Historii Społeczno-Gospodarczej XIX i XX Wieku”, 27, 2024, s. 61–83, DOI: 10.18778/2080-8313.27.03, ISSN 2450-6796 [dostęp 2025-11-16].

Bibliografia

  • Księga Adresowa Polski z 1929 r.
  • Z. Schneigert – Obozy NKWD jeńców polskich z lat 1939–1941 w Małopolsce Wschodniej, [w:] Semper Fidelis 3-4 1992

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya