Rodochrozyt
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Inne nazwy |
dialogit, diagolit lub szpat manganowy |
|---|---|
| Skład chemiczny |
MnCO3 (węglan manganu(II)) |
| Twardość w skali Mohsa |
3,5–4,5 |
| Przełam |
nierówny, muszlowy[1] |
| Łupliwość |
doskonała we wszystkich kierunkach (trójkierunkowa) romboedryczna[1] |
| Pokrój kryształu |
słupowy, kolumnowy, masywny, botryoidalny, pryzmatyczny, tabularny[2], ziarnisty[3] |
| Układ krystalograficzny |
trygonalny, heksagonalny[2] |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy[3] |
| Gęstość |
3,45–3,7 g/cm³ |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
różowy i czerwony w odcieniach czasami brunatnoczerwony lub szary, brązowy, żółtawoszary[4] |
| Rysa |
biała, niekiedy z różowym odcieniem |
| Połysk | |
| Współczynnik załamania | |
| Inne |
dyspersja: 0,015[5] dwójłomność: 0,208–0,220[5] pleochroizm: wyraźny; różowo-czerwony, bezbarwny/jasnoróżowy[5] |
Rodochrozyt (dialogit, diagolit lub szpat manganowy) – minerał z gromady węglanów. Należy do grupy minerałów rzadkich rozpowszechnionych tylko w niektórych rejonach Ziemi[6].
W 2002 roku został uznany za oficjalny klejnot Kolorado[7]. Jest narodowym kamieniem szlachetnym Argentyny[8].
Historia i pochodzenie nazwy
Nazwa pochodzi od greckich słów rodo = róża i chros = barwa i nawiązuje do barwy tego minerału[1]. Po raz pierwszy odkryty został w 1800 roku w Rumunii[4]. Uznany jako minerał dopiero w 1813 roku[9].
Charakterystyka
Właściwości
Składa się w około 48% z manganu i z 10% z węgla[2]. Bardzo rzadko tworzy kryształy o pokroju izometrycznym, czasami słupkowym płytkowym[6]; najczęściej przyjmują postać romboedrów, lub skalenoedrów[10], które czasami skupiają się w przepiękne druzy o lśniącej czerwonej barwie. Występuje w skupieniach zbitych, nerkowatych, kulistych[11], ziarnistych, skorupowych, groniastych[1], naciekowych, warstwowych, promienistych[10]. Często tworzy sferolity, stalaktyty[1], konkrecje i agregaty[5]. Jest kruchy, przezroczysty do nieprzezroczystego, często zawiera domieszki wapnia – rodochrozyt wapniowy (o barwie jasnobrunatnej, szaro-różowej bądź czerwonej; występuje na obszarze Peru), żelaza, magnezu, miedzi, cynku, kobaltu[6]. Tworzy roztwór stały z syderytem. Jest izomorficzny z kalcytem, magnezytem i smithsonitem[6]. Krystalizuje po hausmanicie, braunicie i barycie[11]. Często występuje w formie kryształów bliźniaczych[8]. Wykazuje dwójłomność na poziomie 0,2180[2]. W świetle UV fluoryzuje na różowo, choć w bliskim ultrafiolecie fluorescencja może być żółta lub nie występować w ogóle[5]. Okazy w formie nacieków lub warstw naprzemianległych jasno i ciemnoróżowych pasków z Argentyny nazywa się inkaską różą[12].
Występowanie
Występuje w kruszcowych żyłach hydrotermalnych i złożach metamorficznych[1][11], także w karbonatytach[1]. Może powstawać w też w wyniku oddziaływania tych roztworów na skały zawierające mangan. W rzadkich przypadkach rodochrozyt występuje w osadach lub pegmatytach granitowych[1][6][13]. Bywa spotykany również w złożach osadowych pirytu. Rzadko występuje w szczelinach skał wulkanicznych[11].
Współwystępuje najczęściej z kalcytem, galeną, sfalerytem, syderytem, tetraedryt, barytem, dolomitem, fluorytem, kwarcem, pirytem, rodonitem czy granatami[1][6][14].
Miejsca występowania
- Na świecie: USA – Kolorado (Kopalnia Sweet Home - kryształy wartości jubilerskiej), Montana[6]; Argentyna – („róża Inków”), RPA – najbardziej przejrzyste kryształy, Niemcy, Austria, Hiszpania[6], Słowacja, Bułgaria, Meksyk, Peru, Rumunia, Kanada, Chiny, Francja, Japonia, Rosja[14], Namibia (Tsumeb)[6].
- W Polsce: został znaleziony w szczelinach limonitu w okolicach Tarnowskich Gór (Górny Śląsk), w żyłach barytowych w okolicach Wałbrzycha oraz koło Nowej Rudy w Sudetach[6].
Zastosowanie
- do pozyskiwania manganu (tylko tam gdzie jest to opłacalne) – zawiera 43% Mn,
- wykorzystywany w jubilerstwie,
- do wyrobu rzeźb i różnych przedmiotów ozdobnych,
- poszukiwany przez kolekcjonerów.
Galeria
-
plaster rodochrozytu w formie stalaktytu z Argentyny
-
okaz z Afryki Południowej
-
Rodochrozyt z kopalni Sweethome z Kolorado
-
botryoidalny rodochrozyt z Japonii
-
różowy okaz z kwarcem z Kolorado
Zobacz też
Przypisy
- ↑ a b c d e f g h i j Eligiusz Szełęg, Minerały i skały Polski, Multico Oficyna Wydawnicza, 2023, s. 118, ISBN 978-83-7073-816-7.
- ↑ a b c d e Rhodochrosite [online], National Gem Lab (ang.).
- ↑ a b Rhodochrosite, [w:] WebMineral.com [online] [dostęp 2025-02-28] (ang.).
- ↑ a b Rhodochrosite [online], Azomining.com (ang.).
- ↑ a b c d e f g Rhodochrosite (Manganesespar) [online], Gemdat.org (ang.).
- ↑ a b c d e f g h i j Jerzy Żaba: Ilustrowana encyklopedia skał i minerałów. Wydawnictwa Videograf SA, 2024, s. 371–372. ISBN 978-83-8293-231-7.
- ↑ Colorado State Mineral | Rhodochrosite [online], State Symbols USA, 25 kwietnia 2014 [dostęp 2025-02-27] (ang.).
- ↑ a b Rhodochrosite [online], Assignment Point [dostęp 2025-02-27] (ang.).
- ↑ Rodochrozyt – Historia [online], Wiadomości Jubilerskie, 26 sierpnia 2011 [dostęp 2025-02-27].
- ↑ a b Rodochrozyt – Właściwości [online], Wiadomości Jubilerskie, 29 sierpnia 2011 [dostęp 2025-02-27].
- ↑ a b c d Rodochrozyt – Występowanie [online], Wiadomości Jubilerskie, 26 sierpnia 2011 [dostęp 2025-02-28].
- ↑ Jan Parafiniuk, Atlas Minerałów, Multico Oficyna Wydawnicza, 2019, s. 150, ISBN 978-83-7073-845-7.
- ↑ Rhodochrosite [online], Geology Science, 2 lipca 2019 [dostęp 2025-02-28] (ang.).
- ↑ a b Rhodochrosite, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2025-02-28] (ang.).
Bibliografia
- Leksykon Przyrodniczy – Minerały i kamienie szlachetne, „Horyzont” 2002
- J. Parafiniuk: Minerały systematyczny katalog 2004, TG ”Spirifer” W-wa 2005
- A. Bolewski: Mineralogia szczegółowa, Wyd. Geolog. 1965
- A. Bolewski, A. Manecki: Mineralogia szczegółowa, Wyd. PAE. 1993
- O. Medenbach, C. Sussieck-Fornefeld: Minerały, „Świat Książki” 1996
- W. Schumann: Minerały świata, O. Wyd. ”Alma-Press” 2003
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.