Rodolfo Gucci

Rodolfo Gucci
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

16 lipca 1912
Florencja

Data i miejsce śmierci

15 maja 1983
Mediolan

Zawód

aktor, przedsiębiorca

Współmałżonek

Sandra Ravel
(1944–1954; jej śmierć)

Rodolfo Gucci, także Maurizio D’Ancora (ur. 16 lipca 1912 we Florencji, zm. 15 maja 1983 w Mediolanie) – włoski aktor i przedsiębiorca, członek klanu Gucci.

Życiorys

Wczesne życie

Urodził się we Florencji jako syn Aidy Calvelli i Guccio Gucciego[1], miał czworo braci i siostrę.

Zauważył go reżyser Alfred Lind, dzięki któremu zadebiutował w filmie, w 1929. Używał pseudonimu Maurizio D’Ancora. Podczas kręcenia filmu Together in the Dark spotkał swoją przyszłą żonę, aktorkę Sandrę Ravel[2]. Pobrali się w 1944, w Wenecji[2][3]. Ich syn, Maurizio przyszedł na świat 26 września 1948, nazywano go "Rodolfo"[2].

Członek klanu Gucci

Był jednym z pięciu synów Guccio Gucciego, który założył markę mody, Gucci. W styczniu 1953 po śmierci ojca, Rodolfo zrezygnował z aktorstwa i wrócił do rodzinnego biznesu[3]. W 1952 razem z braćmi Aldo i Vasco podróżował do Nowego Jorku[1], gdzie dwa tygodnie po śmierci ojca otworzyli jedyny sklep Gucci poza Włochami[1]. W 1967 stworzył szalik dla Grace Kelly[3].

Po śmierci Vasco, Rodolfo i Aldo dzielili się po 50% w udziałach firmy[4]. Synowie Aldo uważali, że Rodolfo nie przyczynił się wystarczająco do rozwoju firmy[4]. Próbując zwiększyć swoje zyski, Aldo założył spółkę zależną zajmującą się perfumami i posiadał 80% jej własności dla siebie i swoich trzech synów[4]. Ta rywalizacja ostatecznie przerodziła się w wojnę rodzinną[4].

Śmierć i spuścizna

Gucci zmarł w 1983, w Mediolanie[5]. Po jego śmierci, jego syn, Maurizio Gucci odziedziczył większość udziałów w firmie i stał się większościowym udziałowcem. Po prawie sześcioletniej batalii prawnej o kontrolę nad marką Gucci przeciwko Aldo Gucciemu, w 1989 Maurizio Gucci został prezesem grupy Gucci[6]. Maurizio nie miał doświadczenia w biznesie, a do 1993 firma znajdowała się w poważnych tarapatach ekonomicznych i kreatywnych[4]. W tym samym roku Maurizio Gucci zrezygnował i sprzedał swoje pozostałe udziały firmie Investcorp, tym samym zakończył współpracę z rodziną Gucci[4].

W 1995 Maurizio Gucci został zastrzelony przez wynajętego zabójcę. W 1998 była żona jego syna, Patrizia Reggiani została skazana za zorganizowanie zabójstwa[7].

Przypisy

  1. a b c Guccio Gucci [online], Fashion Elite, 20 września 2016 [dostęp 2022-12-26] (ang.).
  2. a b c Sara Gay Forden, The House of Gucci: A True Story of Murder, Madness, Glamour, and Greed, Harper Collins, 8 maja 2012, ISBN 978-0-06-222267-1 [dostęp 2022-12-26] (ang.).
  3. a b c Deirdre Pirro, Guccio Gucci [online], The Florentine, 17 czerwca 2009 [dostęp 2022-12-26] (ang.).
  4. a b c d e f A.B.C. News, PrimeTime: Gucci, Glamour and Greed [online], ABC News [dostęp 2022-12-26] (ang.).
  5. Ap, Rodolfo Gucci Is Dead at 71; Brother in Leather Goods Firm, „The New York Times”, 16 maja 1983, ISSN 0362-4331 [dostęp 2022-12-26] (ang.).
  6. GUCCI RESTORES ITS TARNISHED IMAGE [online], Australian Financial Review, 19 października 1990 [dostęp 2022-12-26] (ang.).
  7. Alessandra Stanley, Former Wife Given 29 Years for Ordering Gucci Slaying, „The New York Times”, 4 listopada 1998, ISSN 0362-4331 [dostęp 2022-12-26] (ang.).

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya