Rodzina Duterte

Rodzina Duterte – filipińska rodzina, znana przede wszystkim ze swojej obecności w życiu politycznym^[1].

Pochodzi z prowincji Cebu, z którą to też związane są początki jej aktywności publicznej^[2]. Protoplastą rodziny był Facundo Duterte^[3]. Spośród jego pięciorga dzieci do życia publicznego weszło dwóch synów, Ronaldo oraz Vicente. Pierwszy pełnił funkcję zastępcy burmistrza, następnie zaś burmistrza miasta Cebu^[4]. Drugi swą karierę rozpoczynał również w rodzinnej prowincji, jako burmistrz miasta Danao^[5]. Po przeprowadzce na Mindanao w 1951 szybko zaczął budować wokół siebie regionalną sieć kontaktów. Został burmistrzem Davao, gubernatorem wciąż jeszcze niepodzielonej prowincji Davao^[6], wreszcie wszedł do gabinetu prezydenta Ferdinanda Marcosa^[4]. Syn Ronaldo, Ronald Duterte był burmistrzem Cebu w latach 80. XX wieku^[7].

Jedno z dzieci Vicente kontynuowało rodzinne tradycje polityczne, z silnym naciskiem na politykę regionalną. Stało się stopniowo najbardziej znaczącym członkiem rodziny biorącym udział w życiu publicznym. Rodrigo Duterte, bo o niego chodzi, został początkowo zastępcą burmistrza Davao. W 1988 wybrano go burmistrzem tego ośrodka miejskiego^[8]. Jako szef władz miejskich spędził tam łącznie 22 lata, w kilku odrębnych okresach. W 2016 został wybrany prezydentem kraju, mandat wykonywał przez pełną sześcioletnią kadencję, do 2022. Spośród dzieci Rodriga troje zaangażowało się w życie polityczne. Wszystkie z nich miały swój udział w rządzeniu rodzinnym Davao^[3][9]. Sara od 2022 pełni funkcje wiceprezydenta oraz ministra edukacji Filipin^[10][11].

Na silne osadzenie rodziny Duterte w strukturach władzy archipelagu filipińskiego wpływ ma kilka czynników. Dynastie polityczne są integralną częścią systemów rządzących Filipinami od czasów hiszpańskiego panowania kolonialnego^[12]. Według niektórych badań od 70 do 80 procent polityków filipińskich na szczeblu tak regionalnym jak i krajowym wywodzi się właśnie z dynastii^[13]. Stała obecność Duterte w polityce wynika zatem z silnie zakorzenionych wzorców społecznych. Jako taka jest przynajmniej tolerowana przez większość Filipińczyków oraz aktywnie wspierana przez znaczącą liczebnie mniejszość populacji^[14]. Rodzina Duterte cieszy się bliskimi relacjami z rodem Osmeña z Cebu, jak również powiązana jest więzami krwi z rodziną Durano, także z Cebu^[15]. Poza tym, nie należy ona przy tym do tradycyjnej elity, nie ma przykładowo znaczących posiadłości ziemskich^[16]. Głos oddany zatem na jednego z jej przedstawicieli bywa często postrzegany przez wyborców jako głos protestu przeciwko zastałemu porządkowi^[17].

• Lena C. Kaman: The Duterte Clan: A New Paradigm in Filipino Political Family Dynasties. Fort Belvoir, VA: Defense Technical Information Center, 2017, s. 1–23.