Roman Chlebowski

Roman Chlebowski
Państwo działania

 Polska

Data i miejsce urodzenia

20 grudnia 1936
Zrazim

Doktor habilitowany nauk o Ziemi
Specjalność: petrografia
Alma Mater

Uniwersytet Warszawski (1961)

Doktorat

1969

Habilitacja

1976

Pracownik naukowy, nauczyciel akademicki
Uczelnia wyższa

Wydział Geologii Uniwersytetu Warszawskiego

Instytut

Instytut Geochemii, Mineralogii i Petrologii Wydziału Geologii UW

Stanowisko

stażysta (1961–1962),
asystent (1962–1963),
starszy asystent (1963–1969),
adiunkt (1969–1978),
docent (1978–1991),
profesor uczelni (od 1991)[1]

Okres zatrudn.

Od 1961[1]

Zastępca dyrektora Instytutu Geochemii, Mineralogii i Petrologii Wydziału Geologii UW (1990–1996), prodziekan Wydziału Geologii UW (1996–1999)

Roman Chlebowski (ur. 20 grudnia 1936 w Zrazimiu[1]) – polski geolog, doktor habilitowany nauk o Ziemi, profesor Wydziału Geologii Uniwersytetu Warszawskiego, specjalista w zakresie petrografii[2].

Życiorys

Ukończył VI Liceum Ogólnokształcące im. Tadeusza Reytana w Warszawie (1955)[3] i Wydział Geologii Uniwersytetu Warszawskiego (1961)[1]. W 1961 roku rozpoczął pracę na Wydziale Geologii UW[1]. W 1969 roku uzyskał stopień naukowy doktora na podstawie rozprawy Petrografia utworów ordowiku rejonu synkliny bardziańskiej w południowej części Gór Świętokrzyskich (promotor Kazimierz Łydka), a w 1976 roku habilitował się na podstawie pracy Studium petrograficzne skał tufogenicznych starszego paleozoiku Gór Świętokrzyskich[1].

W 1991 roku uzyskał stanowisko profesora nadzwyczajnego UW[1]. W latach 1990–1996 zastępca dyrektora Instytutu Geochemii, Mineralogii i Petrologii Wydziału Geologii UW, w latach 1996–1999 prodziekan Wydziału Geologii UW[1]. Członek Polskiego Towarzystwa Geologicznego[4]. Od 1980 roku działacz NSZZ „Solidarność”[5]; pełnił funkcję radnego i członka prezydium Warszawskiego Sejmiku Samorządowego pierwszej kadencji (1990–1994)[6][7].

Odkrycie jaskini Chelosiowa Jama i inne prace badawcze

W 1973 roku Roman Chlebowski, w trakcie geologicznych badań terenowych, odkrył w Górach Świętokrzyskich jaskinię Chelosiowa Jama[8]. Jej nazwa, nadana przez pracowników Oddziału Świętokrzyskiego Państwowego Instytutu Geologicznego, pochodzi od jego przydomka „Cheloś”, używanego przez studentów[9][10]. W jednym z miejsc jaskini znajduje się naciek nazywany „Zębami Chelosia”[11]. W 1997 roku jaskinia weszła w skład rezerwatu przyrody Chelosiowa Jama[12]. Na początku XXI wieku w pobliżu powstał hotel „Chelosiowy Dworek”[13].

W 1988 roku Roman Chlebowski brał udział w III. Wyprawie Polarnej Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej na Spitsbergen[14]. W latach 90. XX wieku uczestniczył m.in. w badaniach wraku brytyjskiego statku „General Carleton”, który zatonął w 1785 roku w pobliżu ujścia Piaśnicy niedaleko miejscowości Dębki na wybrzeżu Morza Bałtyckiego, prowadzonych przez Narodowe Muzeum Morskie w Gdańsku[15]. Poświęcił wiele prac badaniom lessów na terenie Polski, Ukrainy i Białorusi[16].

Publikacje

Autor i współautor publikacji naukowych w czasopismach[16] oraz książek:

Przypisy

  1. ↑ a b c d e f g h Księga pamiątkowa absolwentów Wydziału Geologii: 1952–2002. Warszawa: Uniwersytet Warszawski, 2002, s. 97–98. ISBN 83-917940-0-8.
  2. ↑ Dr hab. Roman Chlebowski, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2023-01-03].
  3. ↑ Wojciech Rylski: Absolwenci Reytana 1955. wne.uw.edu.pl. [dostęp 2023-01-03].
  4. ↑ Who’s who in Science in Europe: A Biographical Guide to Science, Technology, Agriculture, and Medicine. T. 2. London, New York: Cartermill, 1995, s. 286. ISBN 978-1-86067-023-7.
  5. ↑ W obronie reformy sądów. niezalezna.pl, 31 stycznia 2020. [dostęp 2023-01-07].
  6. ↑ Andrzej Tadeusz Kijowski: Opis obyczajów w XV-leciu międzysojuszniczym. T. 2. Warszawa: AnTraKt, 2010, s. 36. ISBN 978-83-923292-7-5.
  7. ↑ Wolna sobota. „Wieści Glinojecka”. 2(26), s. 5, kwiecień–czerwiec 1998. Glinojeck: Zarząd Miasta i Gminy Glinojeck. ISSN 1429-3641. 
  8. ↑ Janusz Kędracki: Cheloś przyjechał na otwarcie wystawy o Chelosiowej Jamie. Pół wieku eksploracji jaskini. wyborcza.pl, 23 czerwca 2022. [dostęp 2023-01-03].
  9. ↑ Paweł Król, Jan Urban, Ryszard Garus: Zabytki górnictwa i hutnictwa staropolskiego okręgu przemysłowego w Dolinie Górnej Bobrzy: przewodnik po obszarze Lokalnej Grupy Działania „Dorzecze Bobrzy”. Kielce: Agencja JP, 2010, s. 35. ISBN 978-83-61852-32-2.
  10. ↑ Świętokrzyski Szlak Literacki: przewodnik turystyczny'. Wyd. 2. Kraków: Amistad, 2007, s. 139. ISBN 978-83-7560-019-3.
  11. ↑ Jakub Juszyński: Rezerwat Chelosiowa Jama – stara kopalnia, ołowiana trumna i tajemnicza jaskinia. tymrazem.pl, 21 kwietnia 2020. [dostęp 2023-01-03].
  12. ↑ Rezerwat przyrody: Chelosiowa Jama, [w:] Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody [online], Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska [dostęp 2023-01-04].
  13. ↑ Chelosiowy Dworek. chelosiowydworek.eu. [dostęp 2023-01-07].
  14. ↑ Janina Repelewska-Pękalowa, Stefan Bartoszewski: Dwadzieścia lat Wypraw Polarnych Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej na Spitsbergen. W: Stan i zmiany środowiska przyrodniczego północno-zachodniej części Ziemi Wedela Jarlsberga (Spitsbergen) w warunkach zmian klimatu i antropopresji. XX lat badań polarnych Instytutu Nauk o Ziemi Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej na Spitsbergenie. Józef Superson, Piotr Zagórski (red.). Lublin: Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej, Polskie Towarzystwo Geograficzne, Klub Polarny PTG, 2006, s. 20, 22. ISBN 978-83-923303-1-8.
  15. ↑ The General Carleton Shipwreck, 1785. Gdańsk: Polish Maritime Museum, 2008, s. 7, 257–278. ISBN 978-83-924360-1-0.
  16. ↑ a b Autor: Roman Chlebowski. bibliografia.icm.edu.pl. [dostęp 2023-01-03].

Bibliografia

  • Księga pamiątkowa absolwentów Wydziału Geologii: 1952–2002. Warszawa: Uniwersytet Warszawski, 2002, s. 97–98. ISBN 83-917940-0-8.

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya