Roman Dunin

Roman Konrad Dunin
Pogoń
major piechoty major piechoty
Data i miejsce urodzenia

19 lutego 1890
Obice

Data i miejsce śmierci

1940
USRR, ZSRR

Przebieg służby
Siły zbrojne

Armia Austro-Węgier
Polska Siła Zbrojna
Wojsko Polskie

Formacja

Legiony Polskie

Jednostki

5 pułk piechoty,
8 pułk piechoty,
26 pułk piechoty

Stanowiska

dowódca kompanii,
dowódca batalionu,
zastępca dowódcy pułku

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa

Odznaczenia
Odznaka Oficerska Związków Strzeleckich „Parasol”
Krzyż Niepodległości
Multimedia w Wikimedia Commons
Od lewej: Roman Dunin, Jan Weryński, Józef Ostrzycki, Jan Śmiechowski (1935)

Roman Konrad Szpot-Dunin, ps. „Pogoń” (ur. 19 lutego 1890 w Obicach, zm. 1940 w ZSRR) – polski inżynier leśnictwa, major piechoty Wojska Polskiego, radny i wiceprezydent Lwowa w II Rzeczypospolitej, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys

Urodził się 17 lutego 1890[1][2][3] jako syn Ludwika Napoleona i Karoliny z domu Odrobińskiej[4]. Miał brata Bogdana (1888-1940, także legionista i oficer Wojska Polskiego)[5].

Ukończył Akademię Ziemiańską w Wiedniu z tytułem inżyniera leśnictwa. Podczas studiów był komendantem miejscowego oddziału Polskich Drużyn Strzeleckich od stycznia do kwietnia 1913. Jako strzelec został mianowany chorążym we wrześniu 1914. Po wybuchu I wojny światowej wstąpił do Legionów Polskich. Został awansowany do stopnia porucznika piechoty 5 marca 1915. Od czerwca 1916 był dowódcą kompanii w 5 pułku piechoty w składzie I Brygady. Później pełnił funkcję dowódcy batalionu uzupełniającego I Brygady od lipca do października 1916. Następnie był dowódcą oddziału karabinów maszynowych w 5 pułku piechoty od grudnia 1916 do lipca 1917. Po kryzysie przysięgowym z 1917 był internowany przez Austriaków w Beniaminowie. Po odzyskaniu wolności pełnił stanowisko dowódcy kompanii w 2 pułku piechoty Polskiej Siły Zbrojnej.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Pełnił funkcję dowódcy batalionu zapasowego 8 pułku piechoty Legionów.

3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 26. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a jego oddziałem macierzystym był 40 pułk piechoty we Lwowie[6]. 10 lipca 1922 roku został zatwierdzony na stanowisku pełniącego obowiązki zastępcy dowódcy pułku 26 pułku piechoty we Lwowie z równoczesnym przeniesieniem z 40 pp[7]. W 1923 był oficerem 26 pp[8]. W 1924 został przeniesiony w stan spoczynku. Mieszkał we Lwowie[9][10]. W 1934 roku, jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Lwów Miasto. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr VI. Był wówczas „w dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr VI”[1].

Sprawował mandat radnego Rady Miasta Lwowa[11], wybrany w wyborach samorządowych 1934 z ramienia listy nr 1 (prorządowej)[12], był wiceprezydentem Lwowa. Był członkiem zarządu okręgu Związku Legionistów Polskich we Lwowie[13][14]. Był komendantem lwowskiego Oddziału „Piątaków”, a w styczniu 1938 przewodniczył tam Zjazdowi żołnierzy b. 5. p. p. Legionów Polskich[15].

Po wybuchu II wojny światowej i agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 na terenach wschodnich II Rzeczypospolitej został aresztowany przez Sowietów. Został zamordowany przez NKWD na wiosnę 1940. Jego nazwisko znalazło się na tzw. Ukraińskiej Liście Katyńskiej opublikowanej w 1994 (został wymieniony na liście wywózkowej 55/3-1 oznaczony numerem 992)[16.1]. Ofiary tej części zbrodni katyńskiej zostały pochowane na otwartym w 2012 Polskim Cmentarzu Wojennym w Kijowie-Bykowni.

Na Ukraińskiej Liście Katyńskiej widnieje także jego brat, Bogdan. Ofiarami zbrodni katyńskiej dokonywanej na terenach ukraińskich zostali także inni wiceprezydenci Lwowa: Jan Weryński, oraz dwaj zastępcy prezydenta Lwowa z lat 30. Stanisława Ostrowskiego, Wiktor Chajes i Franciszek Irzyk[16.2][17].

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ a b Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 326, 970.
  2. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 898, tu podano, że urodził się 17 lutego 1890 roku.
  3. ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 27, tu jako Roman Dunin-Szpot ur. 18 lutego 1890 roku.
  4. ↑ Roman Dunin. wbh.wp.mil.pl. [dostęp 2020-12-21].
  5. ↑ Bogdan Dunin-Szpot. zolnierze-niepodleglosci.pl. [dostęp 2020-12-22].
  6. ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 27.
  7. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 22 z 22 lipca 1922 roku, s. 543.
  8. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 200, 399.
  9. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 1414.
  10. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 898.
  11. ↑ Wiceprezydent Lwowa Jan Weryński w towarzystwie radnego Romana Dunina, wiceprezesa Związku Legionistów we Lwowie Józefa Ostrzyckiego oraz redaktora Janusza Śmiechowskiego. audiovis.nac.gov.pl. [dostęp 2016-04-16].
  12. ↑ Oficjalne wyniki wyborów do Rady Miejskiej we Lwowie. „Gazeta Lwowska”, s. 3, Nr 130 z 31 maja 1934. 
  13. ↑ Zjazd delegatów Związku Legionistów. „Gazeta Lwowska”, s. 2, Nr 54 z 7 marca 1935. 
  14. ↑ Związek Legionistów Polskich 1936-1938. Sprawozdanie Komendy Naczelnej Związku Legionistów Polskich. Warszawa: 1938, s. 76.
  15. ↑ Zjazd żołnierzy b. 5. p. p. Legionów Polskich. „Wschód”. Nr 73, s. 4, 30 stycznia 1938. 
  16. ↑ Ukraińska Lista Katyńska. Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, 1994. [dostęp 2016-04-07].
    1. ↑ S. 20.
    2. ↑ S. 12, 33.
  17. ↑ Z Tadeuszem Krzyżewskim rozmawia Janusz M. Paluch. cracovia-leopolis.pl. [dostęp 2016-04-07].
  18. ↑ M.P. z 1933 r. Nr 102, poz. 123, tu jako inż. Szpot-Dunin Roman.

Bibliografia

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya