Roman Tomczak
| |
 ogniomistrz
| |
| Data i miejsce urodzenia |
19 października 1900 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
21 maja 1973 |
| Przebieg służby | |
| Siły zbrojne | |
| Jednostki | |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
| |
Roman Tomczak (ur. 19 października 1900 w Łąkie, zm. 21 maja 1973 we Wrocławiu) – żołnierz armii niemieckiej, powstaniec wielkopolski i śląski, podoficer Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej i Armii Krajowej, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys
Urodził się w rodzinie Wojciecha i Elżbiety z Maciejewskich. W 1917 wcielony do armii niemieckiej i w jej szeregach walczył na frontach I wojny światowej[1].
W 1918 powrócił na Kujawy i wziął udział w walkach powstańczych między innymi o wyzwolenie Inowrocławia. W styczniu 1919 został przydzielony do 4 baterii 1 Wielkopolskiego pułku artylerii ciężkiej. Delegowany do śląskich wojsk powstańczych, walczył w I powstaniu śląskim. W wojnie polsko-bolszewickiej walczył w składzie 4. baterii 17 pułku artylerii ciężkiej. 19 sierpnia 1920 pod Ciechanowem spokojem, odwagą i zimną krwią podnosił ducha kolegów i pod ogniem nieprzyjaciela celnym ogniem na wprost odrzucił wroga za co przez Naczelnego Wodza został mu nadany Krzyż Orderu Virtuti Militari V klasy[2][1].
Po zakończeniu działań bojowych pozostał w zawodowej służbie wojskowej. Ukończył szkołę podoficerską w Śremie i awansował na stopień plutonowego[1].
W 1929 przeszedł do rezerwy i podjął pracę w Wydziale Powiatowym w Ostrowie Wielkopolskim[1].
W 1939 powtórnie zmobilizowany. Przeszedł szlak bojowy 9 pułku artylerii ciężkiej. W okresie okupacji aktywny członek ZWZ-AK, mianowany ogniomistrzem[1].
Zmarł we Wrocławiu, spoczywa na cmentarzu Świętej Rodziny[3].
Był żonaty z Marianną z Kowalczyków; dzieci: Irena, Zbigniew, Anna i Krzysztof[1].
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari nr 3239 – 13 maja 1921[4]
Przypisy
- ↑ a b c d e f Polak (red.) 1991 ↓, s. 153.
- ↑ Kiciński 1928 ↓, s. 15, 19.
- ↑ śp. Tomczak Roman
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 23 z 11 czerwca 1921 roku, s. 1034.
Bibliografia
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2019-09-07].
- Bogusław Polak (red.): Kawalerowie Virtuti Militari 1792 – 1945. T. 2/1. Koszalin: Wydawnictwo Uczelniane Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Koszalinie, 1991. ISBN 83-900510-0-1.
- Adam Kiciński: Zarys historii wojennej 7-go pułku artylerii ciężkiej. Warszawa: Zakłady Graficzne „Polska Zjednoczona”, 1928, seria: Zarys historii wojennej pułków polskich 1918–1920.
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.