Romuald Lipko

Romuald Lipko

Romuald Lipko (2017)
Imię i nazwisko	Romuald Ryszard Lipko
Data i miejsce urodzenia	3 kwietnia 1950 Lublin
Data i miejsce śmierci	6 lutego 2020 Lublin
Instrumenty	instrumenty klawiszowe, trąbka, gitara basowa
Gatunki	rock, rock progresywny, pop, synthpop
Zawód	muzyk, kompozytor, tekściarz
Aktywność	1966–2020
Wydawnictwo	New Abra, Pomaton EMI, Tonpress
Powiązania	Anna Jantar, Urszula, Izabela Trojanowska, Queens, Grzegorz Wilk, Zdzisława Sośnicka Barbara Sikorska
Zespoły
Tramp (1966–1970) Stowarzyszenie Cnót Wszelkich (1970–1974) Budka Suflera (1974–2014, 2019–2020) Romuald Lipko Band (2015–2019)
Odznaczenia
Multimedia w Wikimedia Commons
Cytaty w Wikicytatach

Romuald Ryszard Lipko (ur. 3 kwietnia 1950 w Lublinie, zm. 6 lutego 2020 tamże) – polski kompozytor, multiinstrumentalista i autor tekstów.

Wieloletni basista i klawiszowiec zespołu Budka Suflera. Współautor piosenek wykonawców, takich jak m.in. Anna Jantar („Nic nie może wiecznie trwać”, „Do żony wróć”, „Układ z życiem”), Urszula („Dmuchawce, latawce, wiatr”, „Malinowy król”, „Za twoje zdrowie mała”, „Temat Bożeny”), Irena Jarocka („To za mało”, „Nie odchodź jeszcze”, „Lato dzikich róż”), Zdzisława Sośnicka („Aleja gwiazd”, „W kolorze krwi”, „Serce pali się raz”, „Powiedz mi panie”, „Będzie co ma być”), Izabela Trojanowska („Jestem twoim grzechem”, „Wszystko czego dziś chcę”, „Nic za nic”), Barbara Sikorska („CDN”, „Mniejsze zło”, „Gramatyka miłości”, „Zakochajmy się jak dzieci”), Irena Santor („Jak fart, to fart”, „Jeszcze kochasz mnie”), Maryla Rodowicz („Tak nam słodko, tak nam gorzko”), Eleni („Postaw na mnie, a zatrzymam deszcz”) i Dariusz Kordek („Kraty i drzwi”, „Lećmy do gwiazd”, „I tylko cień”).

Ukończył podstawową szkołę muzyczną, z liceum muzycznego został wydalony za udział w programie telewizyjnym. Ukończył naukę w I Liceum Ogólnokształcącym im. Stanisława Staszica w Lublinie. W 1966 założył z Andrzejem Szczodrowskim zespół Tramp, który działał przy Domu Kultury WSK w Świdniku^[1]. Od początku lat 70. był basistą, a później głównie klawiszowcem i kompozytorem w zespole Budka Suflera. Niektóre z jego pierwszych kompozycji w Budce to: „Piosenka, którą być może napisałby Artur Rimbaud”, „Zdarzenie” i „Biały demon”. Po odejściu wokalisty Krzysztofa Cugowskiego z zespołu w 1978 przejął rolę lidera Budki Suflera. Jego największym sukcesem komercyjnym okazał się album pt. Nic nie boli, tak jak życie z 1997, który rozszedł się w ponad milionowym nakładzie. Sukcesem muzycznym był występ w nowojorskiej Carnegie Hall i sesja nagraniowa w Village Studio w Los Angeles pod okiem Grega Phillinganesa. Współpracował wtedy z Marcusem Millerem, Steve’em Lukatherem i Sheilą E.

Od 1984 był członkiem honorowym Klubu Muzycznego im. Anny Jantar^[2].

W 2005 ukazał się album kompilacyjny pt. Przeboje Romualda Lipko zawierający piosenki skomponowane przez niego, w tym premierowe utwory, np. Układ z życiem Anny Jantar odnaleziony w archiwum Lipki^[3].

W 2015 założył zespół Romuald Lipko Band, w którego skład weszli m.in. Izabela Trojanowska, Felicjan Andrzejczak i Grzegorz Wilk^[4]. W następnym roku zainwestował w biznes alkoholowy, zakładając spółkę Muzyczne Alkohole, która na początku 2017 wprowadziła na rynek wódkę marki Jolka, Jolka pamiętasz^[5].

W lipcu 2019 zdiagnozowano u niego nowotwór dróg żółciowych wątroby^[6]. Zmarł 6 lutego 2020, po ponad półrocznej walce z chorobą. 12 lutego 2020 został pochowany na cmentarzu przy ulicy Lipowej w Lublinie (sektor 29-28-4)^[7][8].

W 2023 pośmiertnie otrzymał honorowe obywatelstwo Kazimierza Dolnego, a wyróżnienie odebrała wtedy żona muzyka wraz z wnuczką Laurą^[9].

Był żonaty z Dorotą^[10], mieli syna Remigiusza^[11]. Mieszkał przy ul. Słonecznej w Kazimierzu Dolnym^[12].

• 1999 – Budka Suflera – 25 lat później (reżyseria: Natasza Ziółkowska-Kurczuk)
• 2000 – Budka Suflera w Nowym Yorku (reżyseria: Maciej Dejczer)^[13]
• 2008 – Historia polskiego rocka (reżyseria: Leszek Gnoiński, Wojciech Słota)
• 2011 – Budka Suflera In The Village (cz.1 i cz.2) (reżyseria: Bolesław Pawica)
• 2018 – Budka in the Village. Los Angeles 2004 (reżyseria: Radosław Tobolski)^[14][15]
• 2025 – Romuald Lipko – niezapomniane melodie (reżyseria: Robert Żurakowski)^[16]

• 1976 – Przepraszam czy tu biją? – w utworze „Podarowany dzień”^[17]
• 1984 – Alabama – w utworze „Moja Alabama”
• 1987 – Pay Off – w utworze „Temat z filmu Pay Off”
• 2002 – Przedszkolandia – „Dzieci to my sami”^[18]
• 2009 – Zwerbowana miłość – w utworze „Jolka, Jolka... pamiętasz”^[18]
• 2012 – Być jak Kazimierz Deyna – w utworze „Takie Tango”^[18]
• 2013 – Jaskółka – w utworze „Totalna Hipnoaza” (z Urszulą)^[18]
• 2015 – CRACHE COEUR – w utworach „Jestem Twoim grzechem” (z Izabelą Trojanowską) i „Dmuchawce, latawce, wiatr” (z Urszulą)^[18]
• 2016 – Fale – „Dmuchawce, latawce, wiatr” (z Urszulą)^[18]

• 2018 – Rojst – „Jestem Twoim grzechem” (z Izabelą Trojanowską)^[18]

• Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (3 grudnia 2014)^[19]
• Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (3 marca 2015)^[20]

• Złoty Playbox dla najlepszego instrumentalisty – klawisze (1998)^[21]
• Nagroda 100-lecia ZAiKS-u (2018)^[22]

Muszla Koncertowa w Lublinie nosi imię Romualda Lipki^[23].

• Oficjalna strona Budki Suflera
• Romuald Lipko w bazie Archiwum Polskiego Rocka