Roy Nelson

Roy Nelson

Pseudonim	Big Country
Data i miejsce urodzenia	20 czerwca 1976 Las Vegas
Obywatelstwo	Stany Zjednoczone
Wzrost	183[1] cm
Masa ciała	120 kg
Styl walki	zapasy[1]
Debiut	2004
Kategoria wagowa	ciężka[1]
Klub	Country Club[1]
Bilans walk zawodowych[a]
Liczba walk	43
Zwycięstwa	24
Przez nokauty	15
Przez poddania	5
Przez decyzje	4
Porażki	19
↑ Bilans walk aktualny na 18 lipca 2023.
Strona internetowa

Roy Nelson (ur. 20 czerwca 1976 w Las Vegas) – amerykański zawodnik mieszanych sztuk walki (MMA), mistrz International Fight League w wadze ciężkiej z 2007 oraz zwycięzca 10 sezonu The Ultimate Fighter z 2009, posiadacz czarnych pasów w brazylijskim jiu-jitsu oraz kung-fu. Znany z nokautującego ciosu oraz dużej odporności na ciosy.

W wieku 16 lat zaczął trenować kung-fu, następnie od 2000 roku brazylijskie jiu-jitsu pod okiem zawodnika UFC Johna Lewisa. Po czterech latach treningu na macie, zadebiutował zawodowo w MMA. W 2009 został promowany na czarny pas w bjj przez Renzo Gracie^[1].

W MMA zadebiutował 17 kwietnia 2004 w turnieju wagi ciężkiej Rage on the River, który wygrał, pokonując dwóch rywali jednego wieczoru^[1]. W latach 2007–2008 był związany z International Fight League, gdzie był w drużynie Lion's Den prowadzonej przez Kena Shamrocka^[1]. 29 grudnia 2007 sięgnął po mistrzostwo IFL wagi ciężkiej, nokautując w mistrzowskim boju Antoine Jaoude^[1]. Tytuł bronił dwukrotnie, nokautując kolejno Fabiano Schernera oraz Brada Imesa^[1], po czym IFL wykupione przez właścicieli UFC zostało zlikwidowane^[2].

4 października 2008 na gali Elite Xtreme Combat przegrał z Białorusinem Andrejem Arłouskim przez KO^[1].

W 2009 wziął udział w reality show The Ultimate Fighter, gdzie podczas trwania programu pokonał m.in. Kimbo Slice'a. W finale, który miał miejsce 5 grudnia 2009, znokautował Brendana Schauba i wygrał 10 edycję TUF-a^[3]. Od 2010 do 2012 walczył ze ścisłą czołówką wagi ciężkiej UFC – Stefem Struvem, Mirko Filipoviciem, Juniorem dos Santosem, Frankiem Mirem czy Fabricio Werdumem, wygrywając z dwoma pierwszymi.

W latach 2012–2013 zwyciężył trzy pojedynki z rzędu, pokonując m.in. Cheicka Kongo^[1]. 19 października 2013 musiał uznać wyższość Daniela Cormiera, przegrywając z nim na punkty^[1]. 11 kwietnia 2014 ciężko znokautował Antônio Rodrigo Nogueirę, otrzymując za to bonus finansowy^[1]. 20 września 2014 przegrał przez KO z byłym kickbokserem Markiem Huntem - była to pierwsza porażka w UFC Nelsona przed czasem i w sumie druga w dotychczasowej karierze^[1].

W 2015 nie wygrał żadnego pojedynku, przegrywając wysoko na punkty z Alistairem Overeemem oraz Joshem Barnettem. 24 września 2016 znokautował Antônio Silvę w 2. rundzie^[4].

26 maja 2017 związał się z Bellator MMA^[5].

• 2004: Rage on the River – 1. miejsce w turnieju wagi ciężkiej
• 2007: IFL Heavyweight Grand Prix – 1. miejsce w turnieju wagi ciężkiej
• 2007–2008: mistrz International Fight League w wadze ciężkiej
• 2009: The Ultimate Fighter 10 – zwycięzca programu w wadze ciężkiej

• 2003: mistrz superfight Grapplers Quest w wadze ciężkiej

• Oficjalny rekord i statystyki MMA
• Oficjalna strona Roy Nelsona