Rrok Zojzi

Rrok Zojzi (ur. 16 listopada 1910 w Szkodrze, zm. 1995 w Tiranie) – albański geograf, etnograf i etnolog.

W latach 30. i 40. publikował artykuły dla czasopism, jak Hylli i Dritës, Drini i Vatra shqiptare^[1]. W 1942 roku przygotował dla Ministerstwa Kultury i Turystyki 34 wykłady z zakresu geografii i etnologii, były one transmitowane przez radia Tirana, Korcza i Kosova^[1].

W 1947 roku rozpoczął pracę w jednym z albańskich instytutów naukowych, gdzie został mianowany kierownikiem sekcji etnografii i pełnił tę funkcję aż do przejścia na emeryturę^[1][2]. Rok później z jego inicjatywy powstało Narodowe Muzeum Etnologiczne^[1]. W latach 70. i 80. był jako naukowiec zapraszany do Włoch, Francji, Niemiec Zachodnich, Rumunii i Jugosławii, jednak władze albańskie nie zezwoliły mu na wyjazd; uzyskał jednak zgodę na wyjazd do Szwecji w celach naukowych dzięki interwencji Nexhmije Hoxhy, żony ówczesnego przywódcy Albanii^[1]. Przeszedł na emeryturę w 1976 roku^[1].

Jako pierwszy opracował prawo kanoniczne Laberii, które jednak nigdy nie zostało opublikowane^[1].

Znał języki niemiecki, francuski i włoski^[1].

• Arti popullor në Shqipëri
• Gjurmë arkaike në veshjet tradicionale të popullit shqiptar
• Gjurmët e një kalendari primitiv në popullin tonë
• Mbi të drejtën kanunore të popullit shqiptar
• Studime mbi veshjet kombëtare
• Traditat e lundrimit në Shqipëri

Etnolog Mark Tirta wyróżnia nieopublikowane prace naukowe Rroka Zojziego; składają się na nie monografia poświęcona Shtjefënowi Kostantinowi Gjeçovowi oraz prace poruszające temat Czamerii, Laberii rzeki Shkumbin^[1]. Przypuszcza się, że część nieopublikowanych prac Zojziego znajduje się w jego domu; wśród nich wymienia się monografię dotyczącą Franza Nopcsę von Felső-Szilvása^[1].

Jego siostra Maria wraz z jej mężem zginęli w wyniku postrzału podczas powstania postrybskiego^[1].

• NebiN. Bardhoshi NebiN., Antropologjia e Kanunit, Tirana: Pika pa sipërfaqe, 2016, ISBN 978-9928-185-38-9 .