Rudolf Louis

Rudolf Louis
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

30 stycznia 1870
Schwetzingen

Pochodzenie

niemieckie

Data i miejsce śmierci

15 listopada 1914
Monachium

Gatunki

muzyka poważna

Zawód

teoretyk, kompozytor

Rudolf Louis (ur. 30 stycznia 1870 w Schwetzingen, zm. 15 listopada 1914 w Monachium[1][2]) – niemiecki teoretyk muzyki i kompozytor.

Życiorys

Studiował filozofię na uniwersytetach w Genewie oraz w Wiedniu, gdzie w 1893 roku uzyskał tytuł doktora na podstawie pracy Der Widerspruch in der Musik[1][2]. Edukację muzyczną odbył u Friedricha Klosego (kompozycja) i Felixa Mottla (dyrygentura) w Karlsruhe[1][2]. Dyrygował orkiestrami teatralnymi w Landshut (1895–1896) i Lubece (1896–1897)[2]. W 1897 roku osiadł w Monachium, gdzie działał jako krytyk muzyczny[1][2]. Od 1900 roku współpracował z „Münchner Neueste Nachrichten”[1][2].

Jako teoretyk propagował idee estetyczne i twórczość Richarda Wagnera, Ferenca Liszta i Antona Brucknera, krytycznie odnosił się natomiast do twórczości Johannesa Brahmsa i Maxa Regera[1]. Interesował się muzyką współczesnych sobie kompozytorów niemieckich takich jak Hans Pfitzner czy Friedrich Klose[1]. Opublikował pierwszą obszerną monografię na temat życia i twórczości Brucknera, w której wykorzystał liczne dokumenty związane z kompozytorem, jego korespondencję i pisma[1]. W napisanej wspólnie z Ludwigiem Thuillem pracy Harmonielehre propagował konserwatywny system harmoniki monistycznej, uwzględniający naukę basu cyfrowanego[1].

Był autorem poematu symfonicznego Proteus (1903)[1][2], ponadto pisał utwory na fortepian oraz pieśni[2].

Wybrane prace

(na podstawie materiałów źródłowych[1][2])

  • Richard Wagner als Musikästhetiker (Lipsk 1897)
  • Die Weltanschauung Richard Wagners (Lipsk 1898)
  • Franz Liszt (Berlin 1900)
  • Hector Berlioz (Lipsk 1904)
  • Anton Bruckner (Monachium–Lipsk 1904)
  • Harmonielehre, wspólnie z Ludwigiem Thuillem (Stuttgart 1907)
  • Die deutsch Musik der Gegenwart (Monachium 1909)
  • Aufgaben für den Unterricht in der Harmonielehre (Stuttgart 1911)
  • Schlüssel für Harmonielehre (Stuttgart 1912)

Przypisy

  1. a b c d e f g h i j k Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 5. Część biograficzna klł. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1997, s. 422. ISBN 978-83-224-3303-4.
  2. a b c d e f g h i Baker’s Biographical Dictionary of Musicians. T. Volume 4 Levy–Pisa. New York: Schirmer Books, 2001, s. 2188–2189. ISBN 0-02-865529-X.

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya