Rudolf Schnackenburg

Rudolf Schnackenburg
prałat
Kraj działania

Niemcy

Data i miejsce urodzenia

5 stycznia 1914
Katowice

Data i miejsce śmierci

28 sierpnia 2002
Würzburg

Miejsce pochówku

Cmentarz Główny w Würzburgu↗

Prof. Uniwersytetu w Würzburgu
Okres sprawowania

1957–1982

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Inkardynacja

archidiecezja wrocławska (1937–1946)

Prezbiterat

1 sierpnia 1937

Odznaczenia
Order Bawarski Zasługi Krzyż Komandorski Orderu Zasługi RFN

Rudolf Schnackenburg (ur. 5 stycznia 1914 w Katowicach, zm. 28 sierpnia 2002 w Würzburgu) – niemiecki duchowny katolicki, teolog, biblista.

Benedykt XVI w Przedmowie do swej książki Jezus z Nazaretu nazwał Schnackenburga najwybitniejszym katolickim egzegetą niemieckojęzycznym drugiej połowy XX wieku[1]. Uczony zajmował się egzegezą pism św. Jana Apostoła oraz związkami pierwotnego chrześcijaństwa z judaizmem[2].

Biografia

Rudolf Schnackenburg urodził się w Katowicach 5 stycznia 1914 roku. Ojciec Robert Otto Albert Maria Leopold Schnackenburg (1883–1914), urodzony w Świeciu nad Osą, wyznania ewangelickiego był dyplomowanym inżynierem górnictwa, matka Anna Maria z d. Christ, wyznania katolickiego. Rodzina mieszkała w kamienicy przy obecnej ul. Żwirki i Wigury 10/1 (wówczas Grünstrasse). To w tym mieszkaniu urodził się Rudolf Schnackenburg. W 1914 zginął Robert Schnackenburg. Wdowa z dwoma synami[a] opuściła Katowice. Zamieszkała w Legnicy, gdzie otwarła internat dla młodzieży męskiej. Rudolf ukończył gimnazjum w Legnicy (niem. Gymnasium Johanneum)[3][4].

Przy wsparciu ks. dra Otta Kussa studiował filozofię i teologię na Wydziale Teologii Katolickiej Uniwersytetu Wrocławskiego. Święcenia kapłańskie przyjął z rąk kard. Adolfa Bertrama 1 sierpnia 1937 roku. W tym samym roku, 17 grudnia obronił dysertację napisaną pod kierunkiem egzegety ks. Friedricha Wilhelma Maiera(inne języki), pt. „Wiara w czwartej Ewangelii” (niem. Der Glaube im vierten Evangelium)[3][4].

Jako prezbiter archidiecezji wrocławskiej pracował w Kwietnikach koło Bolkowa, Parafii Świętych Aniołów Stróżów w Wałbrzychu, Wrocławiu oraz Złotoryi. Zaraz po wojnie duszpasterzował też wśród przybywających ze Wschodu Polaków, posługując się językiem polskim. W 1946 został zmuszony do opuszczenia Śląska. Mieszkał kolejno w: Dillingen nad Dunajem, Paderborn i Würzburgu[3][4].

Habilitował się w 1947 roku. Od 1948 roku wykładał na Uniwersytecie Monachijskim. Od 1952 roku był profesorem nadzwyczajnym egzegezy w Kolegium Filozoficzno-Teologicznym w Dillingen. Od 1955 roku wykładał na Uniwersytecie Ottona i Fryderyka w Bambergu. W latach 1957–1982 wykładał Nowy Testament na Uniwersytecie Juliusza i Maksymiliana w Würzburgu. Był też duchowym przewodnikiem Wspólnoty Sant’Egidio w tym mieście. W 1964 Schnackenburg otrzymał godność prałata. W 1970 uhonorowany został tytułem doctor honoris causa Uniwersytetu w Innsbrucku[3][5].

Schnackenburg opublikował wiele opracowań dotyczących teologii i egzegezy biblijnej, był autorem 40 książek i 160 artykułów. Redagował poczytny niemiecki periodyk naukowy „Biblische Zeitschrift”(inne języki). Był zaangażowany w powstanie Einheitsübersetzung(inne języki), niemieckiego posoborowego wydania Biblii. Należał do Międzynarodowej Komisji Teologicznej, był konsultorem Papieskiej Komisji Biblijnej. Wziął udział w przygotowaniu rewizji Biblii Marcina Lutra. W 1993 roku opublikował dzieło swojego życia Osobę Jezusa Chrystusa w zwierciadle czterech Ewangelii (niem. Die Person Jesu Christi im Spiegel der vier Evangelien). Po przejściu na emeryturę pracował jako kapelan w domu dla osób w podeszłym wieku. Swoje doświadczenia z tej posługi opisał w książce Przyjaźń z Jezusem (niem. Freundschaft mit Jesus). Zmarł w Erlabrunn nad Menem[b] 28 sierpnia 2002 roku[3][4].

Wybrane publikacje

Komentarze

  • Das Evangelium nach Markus, 2 t. (Düsseldorf)
  • Das Matthäusevangelium, 2 t. (Die Neue Echter Bibel; Würzburg)
  • Das Johannesevangelium, 4 t. (Herders theologischer Kommentar zum Neuen Testament 4; Freiburg)
  • Der Brief an die Epheser (Evangelisch-Katholischer Kommentar zum Neuen Testament 10; Düsseldorf)

Inne publikacje

  • Die sittliche Botschaft des Neuen Testaments (Herders theologischer Kommentar zum Neuen Testament, Supplementband 2; Freiburg 1986–1988), t. 1: Von Jesus zur Urkirche, t. 2: Die urchristlichen Verkündiger
  • Der Jesusweg: Meditationen zum lukanischen 'Reisebericht' (Stuttgarter Taschenbücher 4; Stuttgart 1990)
  • Gott hat seinen Sohn gesandt: Das Weihnachtsgeheimnis (Freiburg 1990)
  • Die Person Jesu Christi im Spiegel der vier Evangelien, nowe wydanie (Herders theologischer Kommentar zum Neuen Testament, Supplementband 4; Freiburg 1998)
  • Freundschaft mit Jesus (Freiburg 1995)
  • Predigt in der Gemeinschaft Sant’Egidio (Würzburg 2003)
  • Die Bergpredigt: Utopische Vision oder Handlungsanweisung? (Düsseldorf 1984)

W innych językach

  • Baptism in the Thought of St. Paul. A Study in Pauline Theology, Oxford: Basil Blackwell, 1964, s. 228.
  • w języku polskim: Nauka moralna Nowego Testamentu, Warszawa 1983. przekład: Franciszek Dylewski.

Odznaczenia

Uwagi

  1. ↑ Brat Rudolfa Johannes Schnackenburg, ur. 20 sierpnia 1912, przyjął święcenia kapłańskie 5 kwietnia 1936 we Wrocławiu, był m.in. wikariuszem parafialnym w Strzegomiu.
  2. ↑ Erlabrunn leży 10 km na północny zachód od centrum Würzburga. Generalnie jako miejsce śmierci podawany jest w publikacjach Würzburg.

Przypisy

  1. ↑ Benedykt XVI (Joseph Ratzinger), Wiesław Szymona (tłum.): Jezus z Nazaretu: od chrztu w Jordanie do Przemienienia. Wyd. 4. Kraków: Społeczny Instytut Wydawniczy Znak, 2017, s. 6. ISBN 978-83-240-4063-6.
  2. ↑ Schnackenburg Rudolf, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2024-07-18].
  3. ↑ a b c d e Henryk Olszar. Katowice początkiem życia biblisty księdza Rudolfa Schnackenburga. „Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne”. 47 (2), s. 411-416, 2014. Katowice: Księgarnia św. Jacka. ISSN 0137-3447. [dostęp 2024-07-18]. 
  4. ↑ a b c d Tomasz Kusz. Życie i działalność naukowa Rudolfa Schnackenburga. „Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne”. 47 (2), s. 386-404, 2014. Katowice: Księgarnia św. Jacka. ISSN 0137-3447. [dostęp 2024-07-18]. 
  5. ↑ a b c Schnackenburg, Rudolf. deutsche-biographie.de. [dostęp 2024-07-18]. (niem.).

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya