Ruin Academy

Fire-place at the Ruin Academy
Ruin Academy, section

Ruiny Akademii (The Ruin Academy, 2010) – niezależne, architektoniczne centrum badawcze znajdujące się na obszarze miasta Tajpej[1]. Centrum to jest zarazem projektem, służącym jako "zestaw do ponownego przemyślenia miasta przemysłowego i zatopionego w nim człowieka" poprzez prowadzone w nim badania i cykl warsztatów[2].

Ruiny Akademii mieszczą się w opuszczonym, 5 piętrowym budynku mieszkalnym w centrum Tajpej. Wszystkie ściany wewnętrzne i okna w budynku zostały usunięte w celu stworzenia dogodnych warunków do rozwoju warzyw i bambusa. Profesor wraz ze studentami zajmującymi się projektem śpią i pracują w prowizorycznych, mahoniowych akademikach, w których na piątym piętrze mieści się publiczna sauna. Wszystkie budynki posiadają 6 calowe otwory umożliwiające przenikanie deszczu do środka[3].

Kontrola procesu architektonicznego w budynku poddaje się wkraczającej do niego naturze. Modernizm został utracony, a przemysłowa dotąd maszyna stopniowo staje się organiczną[4].

Zakres badań

Zakres badań i zadań projektowych swobodnie przemieszcza się pomiędzy zagadnieniami architektury, urbanistyki, sztuki, ochrony środowiska oraz innych dziedzin sztuki i nauki w ramach ogólnej budowy środowiska człowieka[5]. Anarchic Grandmothers, Academic Squatting, Urban Acupuncture-to tylko niektóre z nurtów wiążących się z tematem Ruin Academy[6]. Warsztaty projektowe badają wątki:

  • Organiczności (Akupunktura)
    • Spontaniczne, często nielegalne gospodarstwa miejskie i publiczne ogrody balansują pomiędzy przemysłowym Tajpej a ścieżkami naprowadzającymi miasto na drogę organiczną[7].
  • Urbanizmu rzecznego
    • Ukształtowanie terenu prowadzi do przywrócenia naturalnego biegu rzeki w warunkach miejskich i ponownego połączenia nowoczesnego miasta z naturą[8].
  • Nielegalnej Architektury
    • Architektura, która traktuje miasto jako “rozrastającą się platformę i źródło energii, z której niczym pasożyt czerpie energię elektryczną i wodę… Przejściowe, nielegalne gospodarstwa miejskie i nocne markety są tak powszechne i głęboko zakorzenione w tajwańskiej kulturze i panoramie miasta, że możemy mówić o równoczesnym istnieniu drugiego miasta, poza “oficjalnym” Tajpej – mieście równoległym, czy też para-mieście.”[9]

Wiedza lokalna jest motywem przenikającym przez wszystkie elementy badań i powiązań pomiędzy Trzecim Pokoleniem Tajpej a środowiskiem naturalnym[10]. Projekt nadzorowany jest przez Taiwanese JUT Foundation for Arts & Architecture, przy współpracy z fińskim biurem Casagrande Laboratory[11].

Projekt "The Ruin Academy" (Ruiny Akademii) otrzymał nagrodę World Architecture Community Award w 2011 roku[12].

Miasto Trzeciej Generacji

Rdzeń nurtu architektonicznego projektu stanowi teoria Miasta Trzeciej Generacji – organicznych ruin industrialnego miasta. Skupia się ona na badaniach nieustannego procesu, który zapewniłby ciągłą żywotność miastu (Tajpej)[13]. Elementem ruin jest część stworzona przez człowieka stająca się częścią natury[14]. Miasto Trzeciej Generacji następuje po pierwszym pokoleniu, w którym ludzie pokojowo współistnieli z naturą i drugim pokoleniu, w którym budowano kamienne i utwardzone struktury wszędzie, gdzie to możliwe, aby w jak największym stopniu odciąć miasto od natury. Jednak w trzecim pokoleniu natura, której nie sposób całkowicie się pozbyć, odrasta przedzierając się przez ruiny, szczeliny w ścianach, sprowadzając ludzkość z powrotem do pierwotnego źródła jakim zawsze była i zawsze będzie. Miasta Trzeciej Generacji koncentrują się na wiedzy lokalnej i „organicznej akupunkturze”, wracając do ludzi i przyrody[15].

Miasto Trzeciej Generacji jest miastem przemysłowym, zniszczonym przez ludzi, ludzką naturę, jej destrukcyjną częścią[16]. Elementy Trzeciej Generacji Tajpej to:

  • Anarchist Gardener/Anarchistyczny Ogrodnik.
    • Swobodne społeczności ogrodników i farmerów działające poza oficjalnymi kierunkami rozwoju urbanistycznego.
  • Urbanistyka. Nomad
    • “Spontaniczne, małe przedsięwzięcia architektoniczne uderzające w statyczność i niezmienność miasta.”
  • Urbanistyczna akupunktura.
    • Architektura jako producent „igieł” dla urbanistyki
  • Kompost.
    • „Niezależne, samowystarczalne, często nielegalne społeczności poddające oficjalne struktury miasta działaniom organicznym."
  • Urbanizm rzeczny.
    • Ukształtowanie krajobrazu urbanistycznego- miasto rozwijające się na bazie natury rzecznej.[17]

Anarchist Gardener/Anarchistyczny Ogrodnik

Cover of the Anarchist Gardener issue 1.

W ramach projektu ""The Ruin Academy" wydawany jest niezależny magazyn Anarchist Gardener, pod redakcją Nikita Wu[18]. Magazyn zajmuje się tematyką przyszłościowego myślenia o tworzeniu ludzkiej przestrzeni i środowiska do życia w zgodzie z naturą[19].

Przypisy

  1. c laboratory: ruin academy – Designboom 2010
  2. Ruin Academy in Taipei. plusmood.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-08-20)]. – +MOOD 2010
  3. Ruin Academy – Landezine 2010
  4. Ruin Academy in Taipei | Marco Casagrande – Arch-Times 2010
  5. Ruin Academy. blog.ounodesign.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-08-12)]. – Ouno 2010
  6. More Ruins – Phyllis Richardson, Archetcetera 2011
  7. The Community Gardens of Taipei – P2P Foundation 2010
  8. Taipei from the River – International Society of Biourbanism 2011
  9. Illegal Architecture in Taipei – Kelsey Campbell-Dollaghan, Architizer 2011
  10. Ruin Academy Taiwan: Architecture Information – E-Architect 2010
  11. Ruin Academy in Taipei, Architectural Research Centre – New Territories 2010
  12. WA Awards. worldarchitecture.org. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-07-14)]. – World Architecture 2011
  13. Ruin Academy – Greek Architects 2011
  14. Chen House by C-Laboratory – Dezeen 2009
  15. Returning Humans to Nature and Reality. erenlai.tv. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-03-08)]. – Nick Couson, eRenlai 2011
  16. Cross-Over Architecture and the Third Generation City – Epifanio 2009
  17. Ruin Academy – Epifanio 14, 2011
  18. Ruin Academy – Architizer 2010
  19. Anarchist Gardener Issue One 安那其建築園丁 – Anarchist Gardener 2010

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya