Ruth Warrick

Ruth Warrick
	; Ruth Warrick w latach 40.
Imię i nazwisko	Ruth Elizabeth Warrick
Data i miejsce urodzenia	29 czerwca 1916 ; St. Joseph
Data i miejsce śmierci	15 stycznia 2005 ; Nowy Jork
Lata aktywności	1941-2005
	Multimedia w Wikimedia Commons

Artykuł ten został zgłoszony do umieszczenia na stronie głównej w rubryce „Czy wiesz”.
Pomóż nam go sprawdzić: oceń zgłoszoną nominację.

Ruth Elizabeth Warrick (ur. 29 czerwca 1916 w St. Joseph (Missouri), zm. 15 stycznia 2005 w Nowym Jorku) – amerykańska aktorka, piosenkarka i aktywistka polityczna. Według Encyklopedii Kina Ephraima Katza i Ronalda Nolena: "czołowa brunetka Hollywood lat 40."^[1]. Najbardziej znana z roli Phoebe Tyler Wallingford w serialu Wszystkie moje dzieci, w którą regularnie wcielała się od roku 1970 aż do swojej śmierci w 2005^[2].

Życiorys

Ruth Elizabeth Warrick, urodziła się w niedużym mieście St. Joseph w stanie Missouri w zamożnej rodzinie Fredericka Roswella Warricka i Annie Louise Warrick, z domu Scott. W szkole średniej byłą jedna z najlepszych uczennic i laureatką konkursów typu "miss". Swoją karierę rozpoczęła jako piosenkarka radiowa^[2]. W radio poznała również swojego pierwszego męża Erika Rolfa. Jej kariera filmowa zaczęła się dość obiecująco – w 1941 roku Orson Welles powierzył jej pierwszoplanową rolę kobiecą w swoim filmie Obywatel Kane^[2]. Później wystąpiła w nagrodzonej Oscarem epopei filmowej Pieśń południa, gdzie wcieliła się w rolę Sally oraz w filmie Daisy Kenyon Otto Premingera. Jednak jej późniejsza droga filmowa to role w mało znaczących i dziś już kompletnie zapomnianych filmach klasy B^[2]. W 1969 zagrała ostatnią, poważną rolę filmową – był to film Wielki skok na bank. O wiele lepiej powiodło się jej w telewizji i w teatrze^[2]. Na szklanym ekranie zadebiutowała już w 1951 roku. Przez całe lata 50. były to jednak wyłącznie epizody w operach mydlanych, w których w napisach nawet nie wymieniano nawet nazwiska. Dopiero w latach 60. zaczęła być zauważalną aktorką telewizyjną. Wystąpiła w kilku serialach, do których należy min. opera mydlana pt. Wszystkie moje dzieci, w której w latach 1970-2005 pojawiła się w aż 511 odcinkach, i za którą otrzymała dwie nominacje do Nagrody Emmy (Daytime, w 1975 i 1977)^[3]. W okresie swojej największej popularności serial ten gromadził aż 50 mln. widzów^[2]. Na przełom lat 50/60 datuje się jej debiut jako śpiewaczki broadwayowskiej. W latach 1957-74 występowała w trzech music-hallach: Miss Lonelyhearts (1957), Take Me Along (1959-60), Irene (1973-74)^[4]. W 1980 roku opublikowała swoją autobiografię pt. The Confessions of Phoebe Tyler^[1]. Ma swoją gwiazdę na Alei Gwiazd w Los Angeles^[5]. W 2004 roku otrzymała Nagrodę Emmy za całokształt twórczości (Emmy Lifetime Achievement Award)^[3].

Aktywistka polityczna

Na początku lat 70. Ruth Warrick zaangażowała się w ruch antywojenny przeciwko wojnie w Wietnamie. W 1971 ukazał się singiel z jej piosenką pt. 41,000 Plus 4. The Ballad of the Kent State Massacre, nawiązujący swoim tytułem do 41 tys. amerykańskich żołnierzy poległych w Wietnamie oraz czworga studentów zastrzelonych przez Gwardię Narodową podczas antywojennej manifestacji na terenie kampusu Kent State University w Ohio (Sandry Lee Scheuer, Williama Knoxa Schroedera, Jeffreya Glenna Millera i Allison Beth Krause). Była aktywną członkinią Partii Demokratycznej, wspierającą Johna F. Kennedy,ego, Lyndona Johnsona i Jimmy'ego Cartera, bojowniczka o równouprawnienie Afroamerykanów^[2].

Śmierć

Zmarła 15 stycznia 2005 w swoim domu na Manhatanie z powodu powikłań zapalenia płuc w wieku 88 lat^[6].

Filmografia (wybór)

Kino

(1941) Obywatel Kane – Emily Monroe Norton Kane
(1941) Korsykańscy bracia – hrabina Isabelle Gravini
(1942) Obliging Young Lady – panna Linda Norton
(1943) Podróż do krainy strachu – Stephanie Graham
(1943) Forever and a Day – Lesley Trimble
(1943) Petticoat Larceny – Pat Mitchell
(1943) Żelazny major – Florence Ayres/Cavanaugh
(1943) Guest in the House – Ann Proctor
(1944) Pan Winkle idzie na wojnę – Amy Winkle
(1944) Secret Command – Lea Damaron
(1944) China Sky – dr Sara Durand
(1944) Perilous Holiday – Agnes Stuart
(1946) Pieśń Południa – Sally
(1946) Swell Guy – Ann Duncan
(1947) Driftwood – Susan Moore
(1947) Daisy Kenyon – Lucille O'Mara
(1948) Łuk triumfalny – Kate Bergstroem
(1949) Make Believe Ballroom – Liza Lee
(1949) The Great Dan Patch – Ruth Treadwell
(1950) Beauty on Parade – Marian Medford
(1950) Druga szansa – Emily
(1950) Niech żyje taniec – Carola Everett
(1951) Trzech mężów – Jane Evans
(1951) One Too Many – Helen Mason/Helen Leroy Lintz
(1965) A Letter To Nancy – panna Reed
(1966) Noc odwetu – ciotka Gussie
(1968) How to Steal the World – pani Garrow
(1969) Wielki skok na bank – pani Applebee
(1983) The Returning – Grace
(1984) Death Mask – Beatrice VandenBerg
(1985) Peyton Place: The Next Generation – Hannah Cord

TV

(1953) Guiding Light – Janet Johnson/RN
(1956-60) As the World Turns – ciocia "Edie"/Edith Hughes
(1961-62) Ojciec panny młodej – Eleanor "Ellie" Banks
(1964) Perry Mason – panna Winlock
(1965) Strzały w Dodge City – Clara Benteen
(1965-69) Peyton Place – Hannah Cord
(1968) Człowiek z U.N.C.L.E. – Alice Garrow
(1970) Daniel Bone – czarownica
(1982) Statek miłości – Joan Heinsley
(1993) Loving – Phoebe Tyler Wallingford
(1970-2005) Wszystkie moje dzieci – Phoebe Tyler Wallingford

Życie osobiste

Ruth Warrick była sześciokrotnie zamężna^[2]:

Erik Rolf (małżeństwo w 1938, rozwód w 1946)
Carl Neubert (małżeństwo w 1950, rozwód w 1952)
Carl Neubert (małżeństwo w 1961, rozwód 1963)
Robert McNamara^[a] (małżeństwo w 1953, rozwód w 1960)
Frank Freda (małżeństwo w 1972, rozwód w 1973)
Jarvis Cushing (małżeństwo w 1975, rozwód w 1976)

Ze związków tych miała troje dzieci: córkę Karen oraz synów Jona i Timoty'ego^[7].

Uwagi

↑ Nie Robert McNamara

Przypisy

↑ ^a ^b Katz, Nolen...,
↑ ^a ^b ^c ^d ^e ^f ^g ^h Ronald Bergan: Ruth Warrick. [w:] The Guardian [on-line]. 2005-01-21. [dostęp 2026-07-27]. (ang.).
↑ ^a ^b Ruth Warrick. Awards. [w:] IMDb [on-line]. [dostęp 2026-07-27]. (ang.).
↑ Ruth Warrick. [w:] IDBD [on-line]. [dostęp 2026-07-27].
↑ Ruth Warrick. [w:] Hollywood walk of fame [on-line]. [dostęp 2026-07-27]. (ang.).
↑ David Carr: Ruth Warrick, Veteran Film and TV Star, Dies at 88. [w:] The New York Times [on-line]. [dostęp 2026-07-27]. (ang.).
↑ Ruth Warrick, Actress, Reweds. [w:] The New York Times [on-line]. 1975-03-03. [dostęp 2026-07-27]. (ang.).

Bibliografia

Ephraim Katz, Ronald Dean Nolen: The Film Encyclopedia. Wyd. 7. New York: Collins Reference, 2012, s. 1531. ISBN 978-0-06-202615-6. (ang.).

Linki zewnętrzne

Ruth Warrick w bazie IMDb (ang.)
Ruth Warrick w bazie Filmweb

[7] Nie Robert McNamara

[katz-1] Katz, Nolen...,

[the-2] ↑ ^a ^b ^c ^d ^e ^f ^g ^h Ronald Bergan: Ruth Warrick. [w:] The Guardian [on-line]. 2005-01-21. [dostęp 2026-07-27]. (ang.).

[rut-3] Ruth Warrick. Awards. [w:] IMDb [on-line]. [dostęp 2026-07-27]. (ang.).

[4] Ruth Warrick. [w:] IDBD [on-line]. [dostęp 2026-07-27].

[5] Ruth Warrick. [w:] Hollywood walk of fame [on-line]. [dostęp 2026-07-27]. (ang.).

[6] David Carr: Ruth Warrick, Veteran Film and TV Star, Dies at 88. [w:] The New York Times [on-line]. [dostęp 2026-07-27]. (ang.).

[8] Ruth Warrick, Actress, Reweds. [w:] The New York Times [on-line]. 1975-03-03. [dostęp 2026-07-27]. (ang.).

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[a]

[7]