Rycerowa Kopa

Rycerowa Kopa
Licierova kopa
Ilustracja
Rycerowa Kopa – widok z Doliny Walentkowej
Państwo

 Słowacja

Położenie

Wysokie Tatry

Pasmo

Tatry, Karpaty

Wysokość

1901 m n.p.m.

Położenie na mapie Tatr
Mapa konturowa Tatr, w centrum znajduje się czarny trójkącik z opisem „Rycerowa Kopa”
Położenie na mapie Karpat
Mapa konturowa Karpat, u góry nieco na lewo znajduje się czarny trójkącik z opisem „Rycerowa Kopa”
Ziemia49°12′43,0″N 19°58′07,5″E/49,211944 19,968750

Rycerowa Kopa (niem. Ritterkoppe, słow. Licierova kopa, węg. Lovag-domb[1], 1901 m) – najbardziej na północ wysunięty szczyt Liptowskich Kop w słowackich Tatrach[2]. Znajduje się w Magurze Rycerowej – grani odchodzącej od Wielkiej Kopy Koprowej na północ, pomiędzy dwiema dolinkami: Małym Rycerowym i Wielkim Rycerowym. Od najbliższej w grzbiecie Wyżniej Magury Rycerowej oddzielona jest przełęczą Niżni Rycerowy Zawracik[3]. Najbardziej strome są stoki północne, opadające do dna Doliny Cichej. Ich podstawa ma długość około 1 km. Są porośnięte w większości lasem, wyżej kosodrzewiną. Władysław Cywiński o stokach tych w 2005 r. pisał: prawdziwa kosówkowo-leśna dzicz, tatrzański matecznik. Część szczytowa jest trawiasta z kilkoma skałkami. Szczyt jest łatwo dostępny z każdej strony, jedynym problemem są zarośla kosodrzewiny, o których W. Cywiński pisał: Trudności kosówkowe mogłyby jednak uczynić czasy przejsć niektórych formacji kilkudniowymi. Najwygodniejsze wejście na szczyt jest z Niżniego Zawracika Rycerowego. Ze szczytu są oryginalne widoki na Kasprowy Wierch, Beskid i okolice[4].

W przeszłości Rycerowa Kopa wraz z całymi Liptowskimi Kopami była wypasana. Od 1949 rejon ten stanowi obszar ochrony ścisłej TANAP-uz zakazem wstępu. Rycerowa Kopa jest dobrze widoczna z czerwonego szlaku turystycznego biegnącego granią główną Tatr od Czerwonych Wierchów na Świnicę. Od czasu zaprzestania wypasu zwiększa się jej lesistość, rozszerza też swoją powierzchnię kosodrzewina[4].

Przypisy

  1. Tatry Wysokie. Czterojęzyczny słownik nazw geograficznych [online] [dostęp 2021-02-20] [zarchiwizowane z adresu 2006-09-24].
  2. Tatry Wysokie i Tatry Bielskie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25 000, Warszawa: Wydawnictwo Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, 2006, ISBN 83-87873-26-8.
  3. Witold Henryk Paryski. Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część IV. Walentkowa Przełęcz – Przełączka pod Zadnim Mnichem. Warszawa: Spółdzielczy Instytut Wydawniczy „Kraj”, 1951.
  4. a b Władysław Cywiński. Szpiglasowy Wierch. Przewodnik szczegółowy, tom 11. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2005, ISBN 83-7104-034-2.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya