Ryōgen
 Siedzący Jie daishi | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data śmierci | |
| Szkoła | |
| Nauczyciel | |
| Następca | |
| Zakon | |
Ryōgen (jap. 良源; ur. 912, zm. 31 stycznia 985) – japoński mnich, filozof ze szkoły tendai. Znany także jako Jie daishi (慈恵大師) i Ganzan daishi (元三大師). Odnowił szkołę tendai.
Biografia
Pochodził z prowincji Ōmi.
W 923 r. wieku 12 lat rozpoczął naukę w klasztorze Enryaku. W 928 r. przyjął wskazania od Son’iego, który był wówczas zasu (głównym opatem szkoły tendai). Studiował zarówno nauki ezoteryczne, jak i egzoteryczne. Jego nauczycielami byli znani mnisi tego okresu[1].
W 937 r. odbyła się debata pomiędzy Ryōgenem a Gishō z klasztoru Gangō ze szkoły hossō, w której zwyciężył Ryōgen. Przebiegała ona w klasztorze Kōfuku podczas ceremonii związanej z Sutrą Wimalakirtiego. W 963 r. zwyciężył w debacie, która odbyła się w pałacu cesarskim, mnicha Hōzō z klasztoru Tōdai. Stała się ona znana jako „debata [okresu] owa”[1].
Ryōgen mocno zaangażował się w pracy nad przywróceniem akademickich standardów w szkole tendai, ożywiając studia doktrynalne.
W 966 r. został wyznaczony na osiemnastego zasu szkoły tendai i funkcję tę pełnił do swojej śmierci, czyli przez 20 lat[1].
Jako zasu odbudował budynki klasztorne po katastrofalnym pożarze w 966 r. Odnowił rejon Yokawy i wybudował tam Eshin-in.
W 981 r. został wyniesiony do godności „starszego wysokiego kapłana”, co było najważniejszą rangą w kapłaństwie. W 984 r. wybudował Hōdō-in w części zachodniej.
Zmarł trzeciego dnia po Nowym Roku, czyli 31 stycznia 985 r.
Jego dwaj główni uczniowie: Genshin i Kakuun (953-1007) założyli dwie kolejne podszkoły szkoły tendai – enshin (Genshin) i danna (Kakuun).
Mnisi-wojownicy
Ryōgen jest uważany za twórcę armii mnisiej (jap. sōhei) w celu ochrony dla mnichów i klasztoru w czasie zatargów z innymi szkołami buddyjskimi i klasztorami. Nie jest to jednak całkowicie słuszne. 16 listopada 970 r. wydał on zakaz posiadani broni przez mnichów oraz mnisi byli podporządkowani liście 26 paragrafów (Nijurokuhajo kisho 二十六箇条起請) i nie mogli: zakrywać twarzy, stosować kar cielesnych, gwałtownie przerywać praktyk religijnych, opuszczać góry Hiei w czasie 12-letniego okresu trening itd.
Najpewniej więc klasztor zatrudniał najemników i to oni tworzyli „armię” – przynajmniej za życia Ryōgena.
Przypisy
Bibliografia
- Red. Yusen Kashiwahara, Koyu Sonoda. Sharpers of Japanese Buddhism. Kōsei Publishing Co. Toki. 1994. Str. 379. ISBN 4-333-01630-4.
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.