SMS Dromedar
 SMS „Dromedar” w 1891 roku | |
| Klasa | |
|---|---|
| Historia | |
| Stocznia | |
| Położenie stępki |
marzec 1890 |
| Wodowanie |
25 listopada 1890 |
 K.u.K. Kriegsmarine
| |
| Nazwa |
SMS „Dromedar” |
| Wejście do służby |
maj 1891 |
| Wycofanie ze służby |
1 listopada 1918 |
| Los okrętu | |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność |
normalna: 175 ton |
| Długość |
32 metry |
| Szerokość |
5,4 m |
| Zanurzenie |
1,9 m |
| Napęd | |
| 1 maszyna parowa potrójnego rozprężania 1 kocioł cylindryczny moc 350 KM, 1 śruba | |
| Prędkość |
10 węzłów |
| Uzbrojenie | |
| 3 działa kal. 47 mm (3 x I) 50 min | |
| Załoga |
25–28 |
SMS Dromedar – austro-węgierski stawiacz min z końca XIX wieku i okresu I wojny światowej. Jednostka została zwodowana 25 listopada 1890 roku w stoczni Marinearsenal w Poli, a do służby w Kaiserliche und Königliche Kriegsmarine wcielono ją w maju 1891 roku. W wyniku podziału floty po upadku Austro-Węgier jednostkę przyznano Francji, gdzie została złomowana.
Projekt i budowa
Stawiacz min „Dromedar” zbudowany został w stoczni Marinearsenal w Poli[1][2]. Jednostka początkowo miała pełnić rolę holownika[3]. Stępkę okrętu położono w marcu 1890 roku, a zwodowany został 25 listopada tego roku[1][2].
Dane taktyczno-techniczne
Okręt był niewielkim stawiaczem min[2]. Długość całkowita wynosiła 32 metry, szerokość 5,4 metra i zanurzenie 1,9 metra (maksymalne 2,41 metra)[4][5]. Wyporność normalna wynosiła 175 ton[2][4]. Okręt napędzany był przez maszynę parową potrójnego rozprężania o mocy 350 KM, do której parę dostarczał jeden kocioł cylindryczny opalany węglem[1][2]. Jednośrubowy układ napędowy pozwalał osiągnąć prędkość 10 węzłów[1][2].
Uzbrojenie okrętu składało się z trzech pojedynczych dział kalibru 47 mm SFK L/33 Hotchkiss[5][6][a]. Jednostka mogła zabrać na pokład ładunek 50 min morskich[1][7][b].
Załoga okrętu liczyła od 25 do 28 oficerów, podoficerów i marynarzy[5][7].
Służba
SMS[c] „Dromedar” został wcielony do służby w Kaiserliche und Königliche Kriegsmarine w maju 1891 roku[1][2]. Okręt był pierwszym austro-węgierskim stawiaczem min[9][d]. W 1911 roku na okręcie dokonano modernizacji układu napędowego, montując w miejscu kotła cylindrycznego kocioł typu Yarrow[1][2]. W momencie wybuchu I wojny światowej „Dromedar” wchodził w skład 21. i 22. Grupy Torpedowców (wraz z SM Tb 13, SM Tb 15, SM Tb 16, SM Tb 17, SM Tb 21, SM Tb 22, SM Tb 36 i SM Tb 38), stacjonując w Cattaro[10]. Okręt wziął aktywny udział w działaniach wojennych, pełniąc funkcję bojową oraz szkoleniową[5]. 9 czerwca 1916 roku „Dromedar” stał się celem nieskutecznego ataku torpedowego przeprowadzonego przez niezidentyfikowany okręt podwodny przeciwnika[11]. Z powodu rozpadu monarchii habsburskiej 1 listopada 1918 roku na jednostce opuszczono po raz ostatni banderę KuKK[12]. Okręt został następnie przejęty przez nowo powstałe Państwo Słoweńców, Chorwatów i Serbów, lecz decyzja ta nie została uznana przez zwycięskie mocarstwa[6]. W wyniku przeprowadzonego w styczniu 1920 roku podziału floty austro-węgierskiej okręt został przyznany Francji[13]. Jednostka została przebazowana do Francji w 1920 roku i tam złomowana[1][2].
Zobacz też
Uwagi
- ↑ Identycznie podaje Csonkaréti 2004 ↓, s. 312. Natomiast Greger 1976 ↓, s. 84 i Gogin 2024 ↓ podają, że na uzbrojenie „Dromedara” składały się dwa działa kalibru 47 mm.
- ↑ Identycznie podaje Gogin 2024 ↓. Natomiast Schrott 2001 ↓, s. 9 i Koszela 2019 ↓, s. 187 podają, że okręt mógł zabrać na pokład 44–65 min.
- ↑ SMS – Seiner Majestät Schiff – Okręt Jego Wysokości[8].
- ↑ Pozostałymi trzema austro-węgierskimi stawiaczami min były „Salamander”, „Basilisk” i „Chamäleon”[9].
Przypisy
- ↑ a b c d e f g h Greger 1976 ↓, s. 84.
- ↑ a b c d e f g h i Gogin 2024 ↓.
- ↑ Csonkaréti 2004 ↓, s. 13.
- ↑ a b Greger 1976 ↓, s. 83.
- ↑ a b c d Schrott 2001 ↓, s. 9.
- ↑ a b Koszela 2019 ↓, s. 187.
- ↑ a b Csonkaréti 2004 ↓, s. 312.
- ↑ Csonkaréti 2004 ↓, s. 78.
- ↑ a b Schrott 2001 ↓, s. 8.
- ↑ Csonkaréti 2004 ↓, s. 274.
- ↑ Csonkaréti 2004 ↓, s. 112.
- ↑ Rochowicz 2003 ↓, s. 43.
- ↑ Rochowicz 2003 ↓, s. 46–47.
Bibliografia
- Károly Csonkaréti: Marynarka wojenna Austro-Węgier w pierwszej wojnie światowej 1914-1918. Kraków: Wydawnictwo Arkadiusz Wingert, 2004. ISBN 83-918940-3-7.
- Ivan Gogin: DROMEDAR minelayer (1891). Navypedia. [dostęp 2024-04-19]. (ang.).
- René Greger: Austro-Hungarian Warships of World War I. London: Ian Allan Ltd., 1976. ISBN 0-7110-0623-7. (ang.).
- Witold Koszela: Zapomniana flota. Okręty Austro-Węgier w I wojnie światowej. Oświęcim: Napoleon V, 2019. ISBN 978-83-8178-199-2.
- Robert Rochowicz. Losy okrętów floty Austro-Węgier po 30 października 1918 roku. „Morza, Statki i Okręty”. Nr 4-5 (41), 2003. ISSN 1426-529X.
- Karl Schrott. Okręty minowe cesarsko-królewskiej Marynarki Wojennej Austro-Węgier. Cz. I. „Okręty Wojenne”. Nr 4 (49), 2001. ISSN 1231-014X.
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.