SMS Magnet

SMS Magnet
	; SMS "Magnet" od strony rufy
	Historia
Stocznia	Schichau-Werke, Elbląg
Wodowanie	21 marca 1896
	K.u.K. Kriegsmarine
Wejście do służby	5 lipca 1896
Wycofanie ze służby	1918
Los okrętu	złomowany
	Dane taktyczno-techniczne
Wyporność	485,04 t konstrukcyjna; 544 t pełna.
Długość	71 m
Szerokość	8,2 m
Zanurzenie	2,4 m (3,3 m wg Conway's)
	Napęd
	maszyna parowa o mocy 5645 KM
Prędkość	25,7 węzły
	Uzbrojenie
	do 1916:; 6 x armata okrętowa 47 mm; 2 x wyrzutnia torpedowa kal. 450 mm; od 1916:; 2 x armata okrętowa 70 mm L/45; 4 x armata okrętowa 47 mm; 3 x wyrzutnia torpedowa kal. 450 mm
Załoga	80
	Multimedia w Wikimedia Commons

SMS Magnet – austro-węgierska kanonierka torpedowa z końca XIX wieku i okresu I wojny światowej. Jeden z okrętów zakupionych podczas poszukiwań typu okrętu najlepiej dostosowanego do potrzeb Kaiserliche und Königliche Kriegsmarine.

Podczas prób 5-godzinnych osiągnął prędkość 25,72 węzła, przewyższającą projektową (24 węzły)^[2]. Był ostatnią zbudowaną austro-węgierską kanonierką torpedową, i stanowił ogniwo przejściowe do niszczycieli projektu Schichaua.

W dniu 20 grudnia 1914 brał udział w zatopieniu w Poli francuskiego okrętu podwodnego „Curie”^[3]. 2 sierpnia 1916 roku był storpedowany przez włoski okręt podwodny „Salpa”. Po remoncie i modernizacji uzbrojenia został ponownie wcielony do służby.

„Magnet” przetrwał I wojnę światową. W 1920 roku został przekazany do Włoch i tam złomowany.

Zobacz też

Lista okrętów austro-węgierskiej marynarki wojennej

Przypisy

↑ http://www.kuk-kriegsmarine.at/magnet.htm
↑ ^a ^b ^c ^d Erwin Sieche: Torpedoschiffe und Zerstörer der K. u. K. Marine. Wölfersheim-Berstadt: Podzun-Pallas-Verlag, 1996, seria: Marine-Arsenal: Band 34. ISBN 3-7909-0546-1. s.16
↑ Tadeusz Klimczyk. Jak Curie stał się U-14. „Morze, Statki i Okręty”. 7-8/2008. s. 73.

Bibliografia

Robert Gardiner, Roger Chesneau, Eugene Kolesnik: Conway's All The World's Fighting Ships 1880-1905. Annapolis, Md.: Naval Institute Press, 1979. ISBN 978-0-85177-133-5.

Zobacz też

Kanonierki torpedowe marynarki Austro-Węgier

[1] ttp://www.kuk-kriegsmarine.at/magnet.htm

[sieche-2] Erwin Sieche: Torpedoschiffe und Zerstörer der K. u. K. Marine. Wölfersheim-Berstadt: Podzun-Pallas-Verlag, 1996, seria: Marine-Arsenal: Band 34. ISBN 3-7909-0546-1. s.16

[3] Tadeusz Klimczyk. Jak Curie stał się U-14. „Morze, Statki i Okręty”. 7-8/2008. s. 73.

[X-4] udowa anulowana/projekt

[P-5] ↑ ^a ^b ^c ^d ^e ^f ^g ^h ⁱ ^j ^k ^l ^m ⁿ ^o ^p ^q ^r okręt pojedynczy (unikatowy)

[Z-6] ręt zdobyczny

[1]

[2]

[3]

[A]

[B]

[C]

Drednoty	Tegetthoff Ersatz Monarch^[A]
Okręty liniowe	Habsburg Erzherzog Karl Radetzky
Pancerniki obrony wybrzeża	Kronprinz Erzherzog Rudolf(inne języki)^[B] Kronprinzessin Erzherzogin Stephanie(inne języki)^[B] Monarch
Krążowniki pancerne	Kaiserin und Königin Maria Theresia^[B] Kaiser Karl VI^[B] Sankt Georg^[B]
Krążowniki pancernopokładowe	Panther Kaiser Franz Joseph I Zenta
Krążowniki lekkie	Admiral Spaun^[B] Novara Ersatz Aspern^[A]
Niszczyciele	Huszár(inne języki) Tátra Warasdiner^[B]
Torpedowce	Schichau Python Kaiman Tb I Tb VII Tb 74 Tb 82 Tb 98
Okręty podwodne	U-1 U-3 U-5 U-10 U-14^[C] U-20(inne języki) U-27 U-43 U-48 U-50 U-52 U-101
Kanonierki torpedowe	Leopard Blitz^[B] Komet^[B] Meteor^[B] Planet^[B] Trabant^[B] Satellit^[B] Magnet^[B]
Stawiacze min	Dromedar^[B] Salamander^[B] Basilisk^[B] Chamäleon^[B]

SMS Magnet

Zobacz też

Przypisy

Bibliografia

Zobacz też

Content Disclaimer